พระธรรมคำสอนเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรม : หน้า 91/194

प्रโยค ๑ คณูรีพระบ่มมะทัฏฐะ ยกคัพเหดอ ปภ ด ๑ หน้าที่ 90 สตู อ. พระศาสดา อาธิวา คันทรงนำมาแล้ว อิ่ม อดีติ วัดคู่ ซึ่งเรื่องอันล่วงไปแล้วนี้ พฤกษชาติ ยงชดอันบันทิติ กำหนดแล้วด้วยคำตัสมปกติสัมมาทุกนิบาต ในทุกนิบาต อิ่ม นี้ว่า กุจุโป อ. เตา วายร์ เมื่อเปล่ง คีรี ซึ่งจากา อวิธี วัด ได้บ่ามแล้วนอบ อุดตาน ซึ่งตน กฤฤสมึ ครั่นเมื่อไปร (อุดตนา) อันตน สุขุทิสมึ คาบไว้แล้ว วิธี ม่าแล้ว (อุดตนา) ซึ่งตน วางด้วย อสยา อันดับ ของตน นรีวิระ- เสฏฐู ข้าแต่พระองผู้ทั้งหลายก็ล้าทั้งประเสริฐ ที่สุดในนรระ (ปุกโกล) อ. บุคคล ที่สุวา เห็นแล้ว เอตปี การณ ซึ่งเหตุแม้นั้น ปฐมจเจ พึงปล่อย ว่า ซึ่งจากา กุลส อันลาด น (ปฐมจ)ไม่พึงปล่อย อติวา ว่า ซึ่งจากา อันอวังซึ่งเวลา ตูๆ อ. พระองค์ ปลาสุ อ่อน- ทรงเห็น กุจุโป ซึ่งต่ำ คณี ต้วึงแล้ว วยสน ซึ่งความย่อยยับ พฤกษาเนต เพราะอันกล่าวมามาก อิติ ดังนี้ วิกาตรณวา ทรงให้ผลดารแล้ว วดว่า ตรัสแล้วว่า ภิกขเว คู่ฉบับ ภิกขุ ท. ภิกขุ นาม ชื่ออันกิย มุสลบฺเทน พึงเป็นผูสำรวม