ความสัมพันธ์และการใช้วิสสนาในพุทธศาสนา : หน้า 127/195

ประโยค - อธิบายความสัมพันธ์ เล่ม ๓ หน้า 124 พู่ ณ สรณ ยพกิติ... มุฏฐสิญฺญา ภทฺชฺชิตา. [อุคึ- ทกฺกู- ทตภูโรหิต. ๖/๑๑๔] มนุษย์ ท. มาเกล ถูกภัยถูกคามแล้ว ย่อมถึง...เป็นสาระ? (บางท่านเห็นว่า พู่ เป็นสิสนของ สรณี เหมาะกว่า). นาทิกุฬา ปรโต โกล อนุตตลานี สพุทโโล [อิญฺจมานา วิก. ๖/๕๐] ไม่เห็นโทษของผู้อื่นทั้งเล็กทั้งใหญ่ โดยประการทั้งปวง แต่ตำบวิสนั้น ใช้พัฒนามนามชนิดดีลงตั้งเดิมของตน ไว้ หรือกลเป็นเอกฉันะเสมอ ไม่เปลี่ยนไปตามบทนานมากนานที่เป็น เจ้าของ ไม่เรียกว่า วิปสาลา เช่น: - โย จ คาถ สต ภาค. [กุฎตลกสิิลฺรี. ๕/๑๐๐] 'บุคคลใด พิกาลว่าคถา ท. ตั้งชื่อ: ตถ วิสสนของ คาถ. สต สต อตุภาว อนินมฺุมติว่า. [ มาริตฺตา. ๖/๖๖] 'นิรมิตอัปภวา ท. ร้อยหนึ่ง ๆ. สต สต วิสสนของ อุตตกว่าจะ (สต เป็นนามนานนาทีในฐานะเปนคุณนาม ดูในตอนที่ว่าวัว บทเช่นนั้นในท่อนไซ้นี้). อุปมาวิสนา [๓] บทวิสสนทีเป็นอุปมา คือที่นำมาเปรียบ เรียกชื่อว่า อุปมาวิสนะ หรือ อุปมาวิสนะ อู:- อธกุโต มุฏฐสิญฺญาติ. [มุฏฐสิญฺญาติ. ๐/๒๓] ท่านดบ แต่งแล้วเหมือนมุฏฐสิญฺญาติ. มุฏฐสิญฺญาติ อุปมาวิสนาของ ต.