การหยุดนั่งและความสงบภายใน : หน้า 220/340

ไม่ต้องไปคำนึงถึงความมีด or ความสว่าง หยุดนั่งอย่างเดียว มีดก็ช่าง สว่างก็เถอะ ใจของเรานั่งในนี้อย่างเดียว แม้เข้า ถึงดวงธรรม ถึงกายภายใน ถึงองค์พระแล้วก็ยังคงหยุด นิ่งๆ ในกลางสิ่งที่เราเข้าถึง นิ่งเงียบๆ สบายๆ เอาใจวางเงียบๆ และ เบาๆ จะเข้ากลางได้เอง สำหรับบางท่านที่ยังไม่เข้าใจวิธีการเข้ากลาง จะไป แหวกไปด้นอะไร ไม่เอานะลูกนะ อย่างนั้นปวดหัว ยิ่งเข้ายิ่ง เล็ก ยิ่งแคบ ให้นิ่งเฉยๆ พอ ลูกส่วน เดี๋ยวจะถูกดูดเข้าไปเอง แล้วก็จะชัด จะใส จะสว่าง ต้องจำยะลูกนะ ที่แนะนำไปตรงไหนดีเป็นประโยชน์ต่อเรา จำตรงนั้นไว้ นิ กถึงสิ่งเล็กๆ แล้วทุกข์ใจ มีบางท่านเป็นทุกข์ใจว่า นิกถึงสิ่งเล็กๆ แล้วไม่มีความสุข เลย หวาดเสียว สะดุ้งกลัว ถ้าเป็นอย่างนี้ มันจะมี 2 วิธี คือ ๑. เราต้องเอาชนะความกลัวนั้นให้ได้ด้วยความไม่กลัว เพราะสิ่งที่เรากำหนดเล็กๆ พอใจหยุดแล้วมันจะขยายว้างขวางใหญ่โตอย่าไม่มีของเขตจำกัด คือ ใช้วิธีหนามยอกเอาหนามงมง กลัวตรงไหน เราก็หน้านั่นล่ะ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสั ว เมื่อยังไม่ได้รัสธรรม เมื่อความกล้าเกิดขึ้นกับเรา ถ้าเกิดขึ้นในอริยาบถนั้น เรายังจะฝืน นั่ง หาตัวกลัวให้เจอ .................เจอ-เปล.!!! | ๒๐๓