ข้อความต้นฉบับในหน้า
นุ่ม ละมุนละไม แม้ไม่เห็นอะไรดีตาม และให้ลิ้มสิ่งที่เคยได้ยิน พี่น้องวงธรรมะเขาพูดถึงว่า เขาเห็นแสงสว่าง เขาเห็นดวงใส เห็นองค์พระ ให้ลมไปเหมือนเราไม่เคยได้ยิน ให้ใจเราเป็นอิสระ จากความอยากได้รรเร็วๆ หรืออยากเห็นเหมือนอย่างเขา
ใจเราต้องเป็นอิสระ อย่าให้ความรู้สึกอยากได้จนเกินไป มาพรบำ ให้ใจเราได้สัมดลอยงาย คือ นิ่ม ละมุนละไม ไม่ คิดถึงภาพการเห็นภายในเกินไป หรือเรื่องราวที่เราได้ยินได้ฟัง มาว่า คนโน้นคนนี้เห็น จนทำให้เราสูญเสียความเป็นตัวของตัวเอง เกิดความทะยานอยากเข้ามาควบ งำ
ความทะยานอยากนั้นจะทำให้เราตั้งใจจนเกินไป แม้เป็นกุศลดี คื อยากได้ธรรมะแ แต่ถ้ามากเกินไปก็ไม่สมหวัง จุดที่จะสมหวังได้ มันต้องอยู่ตรงกลางๆ จะว่าอยากได้ก็ไม่ใช่ ไม่อยากได้ก็ไม่ใช่ คือ หยุดนิ่งเฉยๆ หยุดนิ่ง นิ่ม ละมุนละไม ให้กาลเวลาผ่านไปด้วยการหยุดนิ่ง นิ่ม ละมุนละไม และไม่ต้องคิดอะไรที่นอเหนือจากนี้
ปล่อยให้เป็นไปอย่างนั้นตามธรรมชาติ ไปตามความรู้สึกที่อยากจะเป็นอย่างนั้น แล้วเดี๋ยวจะถูกส่วนเอง คือ ใจจะปรุงอดีถูกส่วนเอง ถูกส่วนนี้เราจะไปทำให้มันเกิดขึ้นไม่ได้ แต่เราต้องประกอบเหตุด้วยวิธีการดังกล่าว คือ สติบาสบาย สม่ำเสมอ นิ่ม ละมุนละไม หลังจากนั้นปล่อยให้เป็นไปของมันเอง แล้วการถูกส่วนก็จะเกิดขึ้นเอง
(สมุดวิเศษ!!!) | ๑๐๙