การสัมผัสความสงบภายใน : หน้า 114/340

เมื่อความสงบย่อยออก จากปริมาณน้อยเป็นปริมาณกว้างออกไป กระทั่งไม่มีขอบเขต ยิ่งบริสุทธิ์ยิ่งบรรลุถึงสงบ ยิ่งใจหยุดยิ่งบริสุทธิ์ยิ่งบรรลุถึงสงบเพิ่มขึ้น ความสงบนี้กระจายไปทั่ว แต่เป็นแสงสงบที่เนียนตา ละมุนใจ ถ้าเราไม่สงสัยว่า มีใครเอาไฟมาส่องหน้าเรา หรือเปิดไฟในห้อง เราสั่นนุ่มละมุนละเอียดไม่อย่างเดิม ก็จะยิ่งเจิดจ้าขึ้น แต่ถ้าหากความสงสัยเข้ามาแทรก เพราะเราไม่คุ้นเคยกับความสงบภายใน คิดว่าใครเปิดไฟ และเราเหลือไปเปลิมตั้บขึ้น เพราะทนความอยากรู้ไม่ได้ว่า ใครมาเปิดไฟ ความสงบก็จะหรีลงไป แล้วเราก็จะพบว่า เมื่อเราสัมผัสมาแล้ว ข้างนอกนั้นมิดกว่าข้างใน ความสงบภายในที่มืดเนียนตาไม่แสบตา ไม่เสียดตา ไม่ค่องตา นำพาความสุขที่ไม่มีประมาณที่ประดิษฐ์ให้พึ่งพรออมมา ใจตกศูนย์ เมื่อใจเราหนึ่งต่อไปด้วยความเบิกบาน เพราะว่าคใจขยายกายขยาย เหมือนเราไม่มีตัวตนแล้ว ก็จะเปลี่ยนมิติ คือ ตกศูนย์เหมือนเราหล่นจากที่สูง บางคนก็หล่นมาอย่างพรอดพราด วุบลงไปก็ตกใจ แต่บางคนที่ค่อยๆ เคลื่อนไปข้างใน และขยายไปรอบทิศอย่างละมุนละไม จะมีแต่ความสุขสุดชื่นตลอดเส้นทาง เหมือนเราแบ่งของมา แล้วเราค่อยๆ ปลดของขวางทิ้งไปทีละอย่าง จนกระทั่งไม่ต้องแบกมาหามกันต่อไป (หัวข้อ) ๑๒