ข้อความต้นฉบับในหน้า
ประสบการณ์ภายใน
เวลาถูกส่วนมันจะเปลี่ยนจากกวาะหยาบไปสู่ความละเอียดยิ่งจะค่อยๆ โฃ่งขึ้นทีละน้อย ร่างกายดูเหมือนจะบางเบา มีความรู้สึกว่ามันบางเบาและขยายข้างออกไป บางครั้งคล้ายจะเหาะจะลอยได้ ใจจะนิ่งแน่นอยู่ตรงนั้น นิ่งแน่นปักกลไปตรงนั้นเลย ความนิ่งแน่นก็ขยายไปเรื่อยๆ
ยิ่งเราหยุดกันนิ่งตรงนั้นไปเรื่อยๆ ก็ยิ่งขยายใจขยายออก ตอนนี้ความสุขก็เริ่มพรุ่งรัวออกมาที่ละน้อย เราจะเริ่มสัมผัสแหล่งของความสุข ที่มีความรู้สึกว่าใจเริ่มบริสุทธิ์ เกลี้ยงเกลา ขึ้น เป็นอิสระเพิ่มเติม ขยาย โปร่ง เบา ไปเรื่อยๆ เลย
จนกระทั่งความรู้สึกที่ร่างกายของเราหมดไป เหมือนกับเราไม่มีร่างกาย มีแต่ใจอยู่เพียงดวงเดียวที่หยุดนิ่งอยู่ ณ จุดที่เป็นแหล่งกำเนิดของความสุข ความสุขจะเกิดขึ้นตอนนี้ที่ละน้อย เราจะเริ่มสัมผัสแหล่งของความสุข ที่มีความรู้สึกว่าใจเริ่มบริสุทธิ์ เกลี้ยงเกลา ขึ้น เป็นอิสระเพิ่มเติม ขยาย โปร่ง เบา ไปเรื่อยๆ เลย
จนกระทั่งความรู้สึกที่ร่างกายของเราหมดไป เหมือนกับเราไม่มีร่างกาย มีแต่ใจอยู่เพียงดวงเดียวที่หยุดนิ่งอยู่ ณ จุดที่เป็นแหล่งกำเนิดของความสุข ความสุขจะเกิดขึ้นตอนนี้ที่ละน้อย เราจะเริ่มสัมผัสแหล่งของความสุข ที่มีความรู้สึกว่าใจเริ่มบริสุทธิ์ เกลี้ยงเกลา ขึ้น เป็นอิสระเพิ่มเติม ขยาย โปร่ง เบา ไปเรื่อยๆ เลย
จนกระทั่งความรู้สึกที่ร่างกายของเราหมดไป เหมือนกับเราไม่มีร่างกาย มีแต่ใจอยู่เพียงดวงเดียวที่หยุดนิ่งอยู่ ณ จุดที่เป็นแหล่งกำเนิดของความสุข ความสุขจะเกิดขึ้นตอนนี้ที่ละน้อย เราจะเริ่มสัมผัสแหล่งของความสุข ที่มีความรู้สึกว่าใจเริ่มบริสุทธิ์ เกลี้ยงเกลา ขึ้น เป็นอิสระเพิ่มเติม ขยาย โปร่ง เบา ไปเรื่อยๆ เลย
ความสุข เป็นอารมณ์ที่แตกต่างจากที่เราเคยเจอมาก่อน มันไม่เหมือนกันจริงๆ เป็นความประดิษฐ์ละเอียดอ่อน
ยิ่งใจนิ่งแน่นหนหนักเข้าไปเรื่อยๆ ความบริสุทธิ์ของดวงจิตก็ยิ่งปรากฏขึ้น เป็นแสงสว่างเรื่องรองขึ้นมาที่ละน้อย เหมือนฟ้าสางตอนเช้าในฤดูร้อน ค่อยๆ สว่างขึ้นคล้ายๆ กับดวงอาทิตย์ผุดเกิดขึ้นตอนเช้า แต่เป็นความล่วงภายใน เป็นความอัศจรรย์ เป็นสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์ของดวงจิต
(สรุป ๑๙.๓.๕๓)!!! ๒๕๖๐