กายธรรมและธรรมกายในพระพุทธศาสนา ง่ายแต่ลึก เล่ม 5 หน้า 287
หน้าที่ 287 / 340

สรุปเนื้อหา

กายธรรมที่เป็นหลักในพระพุทธศาสนาคือ ส ร ณะ ซึ่งพบในศูนย์กลางของกายมนุษย์ มีการพูดถึงประเภทต่างๆ เช่น กายนามธรรม และสัตว์ละเอียด สุดท้ายเข้าสู่ธรรมกายที่เป็นที่พึ่งสูงสุด โดยถูกมองว่าเป็นพุทธะตนะที่มีอานุภาพและความบริสุทธิ์ นอกจากนี้ยังอธิบายถึงความสำคัญของการทำสมาธิเพื่อค้นพบธรรมกายภายใน.

หัวข้อประเด็น

-กายภายใน
-ธรรมกาย
-พระพุทธศาสนา
-การทำสมาธิ
-ความบริสุทธิ์

ข้อความต้นฉบับในหน้า

กายภายใน พบดงธรรมต่างๆ สลับกันไป ในกลางกายมีดงธรรมในกลางดงธรรมมีมาราย ในกายก็มีมารายมนุษย์ละเอียด มีกายทิพย์ มีกายรูปพรหม มีกายอรูปพรหม และเข้าถึงกายธรรมได้ในที่สุด ธรรมกายที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริง กายธรรม คือ ส ร ณะ เป็นหลักของพระพุทธศาสนา พระพุทธศาสนา แปลว่า คำสอนหรือความรู้ที่เกิดมาจากความบริสุทธิ์ของผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว ซึ่งก็คือ ธรรมกาย นั่นเอง เป็นเนมิตนามของธรรมกาย ธรรมกาย คือ พุทธะตนะ เป็นที่พึ่งและที่ระลึกอันสูงสุดของเรา เพราะธรรมกายท่านมีมนุษย์ มีญาณทัสสนะ มีความบริสุทธิ์ มีอานุภาพ มีความรอบรู้ที่ไม่มีประมาณ ธรรมกายนี้จึงเป็นสภะที่พึ่งที่ระลึกของเรา ลักษณะเหมือนพระพุทธรูป แต่สวยงามกว่า เหตุดูดบัวตูม ท่านนั่งทำสมาธิอยู่ภายใน ในอธิษฐานนั่งทำสมาธิซึ่งเป็นท่านั่งของผู้ที่สร้างกิจแล้ว กิจกอย่างอื่นไม่ต้องทำแล้ว นั่งสงบเงียบภายใน ใส สว่าง งาม ไม่มีที่ติ ธรรมกายจะมีเกิดขึ้นเป็นชั้นๆ เข้าไปตามลำดับ ตั้งแต่หยาบ ไปหาทรรศน์ที่ละเอียด ผุดช่อกันขึ้นมา มีธรรมกายพระโสดาบัน ธรรมกายพระสกิทาคามิ ธรรมกายพระอนาคามิ และธรรมกายพระอรหัติ ช่อบๆ กันอยู่ มัธยมเศรษฐีญูคพุทธกาล ๒๕๔
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More