ข้อความต้นฉบับในหน้า
พอถูกส่วนเข้า เดี๋ยวก็จะเข้าถึงดวงใส่ที่มืออุบายในตัวเรา แล้วเดี๋ยวจะเข้าถึงกายในกาย เข้าถึงพระธรรมกายในที่สุด สิ่งนี้มืออยู่แล้วในตัวของเรา แต่เป็นของที่ละเอียด หน้าที่ของเรา คือ ทำใจให้ละเอียดเท่ากับสิ่งที่อยู่ในตัว ด้วยวิธีการหยุดนิ่งอย่างสบายๆ ทำใจให้เยือกเย็น ให้ใสบริสุทธิ์ อย่างนี้จึงจะถูกส่วนถูกต้อง ให้ใจใสๆ บริสุทธิ์ นิ่งๆ นุ่มๆ ละมุนละไม วางสบายๆ ค่อยๆ ฝึกไป หม่นสั่นกวา ระหว่างที่เรานั่งตอนนี้ เราเอาใจตั้งหรือว่า เราตั้งใจ ถ้าตั้งใจ มันจะติง ถ้าตั้งอยู่แล้ว ทำความรู้สึกหลวมๆ เหมือนว่าสิ่งเหล่านี้มืออยู่แล้วในตัว ความรู้สึกสบายก็จะเกิดขึ้น
ความมืดไม่ใช่สัตว์
นั่งแล้วมีดอย่าบไปท้อใจนะลูกนะ ให้ทำความยินดีด้วยความมืด ต้อนรับความมืดด้วยความปิติยินดี เป็นความมืดที่น่ารัก ไม่ใช่น่ากลัว ไม่เป็นอุปสรรคอันใดในการเข้าสู่ธรรม เรวางใจให้สบาย มีดกับสบาย ทำตรงนี้ให้ได้เสียก่อน
สำหรับท่านที่มุดดงใสไม่ออก ให้นิ่งๆ อยู่ในกลางความมืดด้วยความสบายใจ ไม่กระสับกระส่าย ไม่ทรนุงทราย ไม่หงุดหงิด รุ่นน่าน ฟังช่ำ รำคาญใจ ให้อยู่อย่างสบายๆ ไปเกิด แล้วความมืดจะค่อยๆ ให้ความสบายกับเราเพิ่มขึ้น เมื่อเรามีความยินดีต้อนรับมัน
__ส...า...น!!__ | ๒๘