การหยุดทุกข์ด้วยอายุตนิพาน : หน้า 285/340

อายุตนิพานเท่านั้นจึงจะหยุดพันจากความทุกข์ทั้งหลาย จะต้องหยุดนิ่งอยู่ในกลางดวงธรรมนี้ และต้องเดินสายนี้ คือเข้าไปสู่ภายในดวงธรรมนี้ดวงเดียวเท่านั้น เป็นวิธีเดียวเท่านั้น จึงจะหยุดพันจากสรรพทุกสรรพกิเลสทั้งหลายได้ จะถึงความสุขอันเป็นอัตตะได้ต้องผ่านเข้าไปในกลางดวงธรรมนี้ ความรู้สึกชนิดนี้จะเกิดขึ้นมา เมื่อเราเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับธรรมเบื้องต้น ที่บังเกิดขึ้นเป็นดวงไสบริสุทธิ์ ความเห็นถูกก็จะเกิดขึ้น ความเห็นถูกเป็นต้นทางของความคิดถูก ความคิดของเราจะเริ่มมีระบบขึ้นมา คือ มีระบบที่มุ่งตรงไปสู่อตนพันธน ความคิดจะแตกต่างไปจากความคิดเดิม ความคิดเดิมที่คิดอยากจะครองโลก ครองบ้าน ครองเรือน ครองทรัพย์สินเงินทอง ครองทุกสิ่งทุกอย่างที่เราเห็น การเขียนถึงได้เกิดขึ้น แต่พอเราเข้าถึงดวงธรรม ความคิดถูกต้องจะเกิดขึ้นมาเองเลย คือ คิดที่จะออกจากทุกข์ทั้งหลาย อะไรเป็นเครื่องร้างของชีวิตก็จะปลดปล่อยวาง คิดมุ่งตรงต่อหนทางของพระอริเจ้าอย่างเดียว และจากตรงนี้ใจจะหยุดนิ่งไปเรื่อย จะมองหาวิธีว่า ทำอย่างไรภาวนาใจของเราเบิร์ทสุทธ์ได้ เพราะเส้นทางสายนี้เป็นเส้นทางของผู้บริสุทธิ์เท่านั้น หมายความว่า ถ้ากายวาจาใจเราบริสุทธิ์เราจึงจะเข้าสู่เส้นทางนี้ได้ และถึงตอนนี้กำลังใจเกิดขึ้นมา อยากจะทำกายวาจาใจของเราให้บริสุทธิ์