ธรรมะก้าวหน้าในทุกครั้ง ง่ายแต่ลึก เล่ม 5 หน้า 133
หน้าที่ 133 / 340

สรุปเนื้อหา

การปฏิบัติธรรมคือต้นน้ำที่ช่วยให้เราเติบโต แม้ว่าเราอาจไม่เห็นผลทันที แต่ทุกครั้งที่นั่งปฏิบัติ เรากำลังทำให้จิตใจเราเจริญขึ้นเหมือนการรดน้ำต้นไม้ วันละนิดละหน่อย การหยุดอยู่กับปัจจุบันและไม่เปรียบเทียบกับผู้อื่นจะทำให้เราเจอความสุขในเส้นทางของเราเอง แม้ในช่วงแรก การเห็นภาพรวมของธรรมะอาจยังไม่ชัดเจน แต่เมื่อเรารักษาใจไว้ให้สงบและไปต่ออย่างเป็นขั้นเป็นตอน ภาพการภาวนาจะค่อยๆ ชัดเจนขึ้น ให้อยู่กับความพอใจในสิ่งที่มี และเราจะพบความสงบและความสุขในตัวเราในที่สุด

หัวข้อประเด็น

-การเจริญเติบโตทางจิตใจ
-การปฏิบัติธรรม
-การรับรู้ในปัจจุบัน
-การพัฒนาตนเอง
-ความสุขในธรรมะ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ธรรมะก้าวหน้าในทุกครั้ง แม้เราไม่เห็นอะไร ก็ตราตาม อย่าคิดว่าเรานั่งไม่ดี ไม่ได้อะไร เราได้โดยที่เราไม่รู้ตัวเลย เหมือนตักน้ำรดต้นกล้าไม้ วันละครั้ง ก็ยังเจริญเติบโตขึ้นทุกวัน แต่เราสั่งเกตไม่ออกว่าเจริญเติบโตวันละกี่มิล การเจริญเติบโตจากการปฏิบัติธรรมก็คล้ายๆ กันอย่างนั้น เจริญขึ้นไปเรื่อยๆ เพราะฉะนั้น หยุดอยู่กับปัจจุบันตรงนี้ให้ดีที่สุด ในจุดที่เราเป็นอยู่ตรงนี้ อย่าคิดต่อไปว่าจะต้องเป็นอย่างนั้น เพราะเราได้มันอย่างโน่นอย่างนี้จากคนโน่นคนนี้ ให้ส่งไปเลยในสิ่งที่เราได้ยิน ได้ฟังมา ให้เข้าใจหยุดนิ่งเฉยๆ สบายๆ แม้ไม่เห็นอะไรตาม วางเบาๆ ค่อยๆ วางไป ค่อยๆ ส่งสมไป ไม่ช้า จากมืดก็จะมาสว่าง จากสว่างก็จะค่อยๆ เห็นภาพ เห็นองค์พระ ได้แค่ไหน พอใจแค่นั้นไปก่อน บางคนใหม่ๆ อาจเห็นแค่เป็นภาพพระ แต่ยังไม่เป็นองค์พระ เมื่อเราดูไปเรื่อยๆ ที่เป็นภาพพระก็อาจๆ เป็นองค์ขึ้นมา แต่ว่ายังแข็งกระด่างอยู่และไม่ค่อยชัดเท่าไร ก็ให้ดีดินดีกับสิ่งที่ตัวมืออยู่อย่างนั้น ไปก่อน เหมือนเรามีหวานเพชรในมือ ให้ยินดีตรงนี้ก่อน อย่าเพิ่งไปยินดีดีกับแหวนเพชรในร้าน มีแต่ไหนยินดีแค่ในก่อน แล้วองค์พระท่านจะค่อยๆ ชัดขึ้น แม้ชัดมาบางที ก็ยังกระด่างอยู่ เหมือนพระแก้วที่ตั้งอยู่ในโถ่หมู่ยังไม่มีชีวิตชีวา เราก็รักษาภาพที่เห็นไว้ไปเรื่อยๆ ด้วยความปิติยินดี ดูไปสบายๆ
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More