พระเมามานตรี กตญฺจโฒ: ปัญหาและเฉลย : หน้า 11/183

พระเมามานตรี กตญฺจโฒ ปัญหาและเฉลย วิชาแปลมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๗ อนุชาตบุตร ฯ ถมีมีฉลากข่าวง่ายๆเป็นต้น ๑๖ ที่ ของลูกา่นี้ คือ ของลูก ๑๙ คน ของภรรยา ของอุบาสก ย่อมเป็นไปด้วยประกอบจะนะ ฯ อุบาสกนั้น พร้อมทั้งลูกและเมีย เป็นผู้มีศีล มีลักษณธรรม ยินดีในการให้ และการจำแนกการให้ ด้วยประกาศนะ ฯ ครั้งในกาลต่อมา โรคเกิดขึ้นแก่บาสนั่น ฯ อายุข้างเสื่อมแล้ว ฯ เขาประสบจะฟังธรรม จึงส่งข่าวสารไปยังสำนักงานพระบรมศาสตดาว่า ขอบพระโปรดส่งกิ๊บรูป ๘ รูป หรือ ๑๖ รูป ไปเพื่อข้าพระองค์ ฯ พระบรมศาสตดา ทรงส่งกิ๊บทั้งหลายไปแล้ว ฯ ภิกษเหล่านั้นไปนั่งบนอาสนะที่เขาปล่อยเตียงของอาสนิก ฯ อาสนิกนั้นกราบเรียนว่า ท่านอธิพร การเห็นพระผูเชียงเจ้าพู ๙ พระองค์ ไม่ทรงทอดทิ้งแล้ว ดังนี้ จึงเริ่มต้นพระสูตรว่า เอกโน ไปภิกขวา มคโค สัตตตน ฯ วิสุทธิยา เป็นอาท (ถูกองค์ภิกขุหลาย ทางนี้ เป็นทางไปปล่อยเอก เพื่อความหมดจดแห่งสัตว์ทั้งหลาย ดังนั้นเป็นต้น) ฯ ในขณะนั้น รถ ๖ คัน (แต่ละคัน) ใหญ่ ๑๑๕ โยนี เทียบด้วยมาลัยสรพร ๑,๐๐๐ ตัว ประดับด้วยเครื่องอังคณรพร้อมสรพร มาจากเทวโลก ๖ ชั้น ฯ เทวดาทั้งหลาย ผู้อยู่บนรถเหล่านี้ พากันกล่าวว่า พวกเรานำท่านไปยังเทวโลกของพวกเรา พวกเรานำท่านไปยังเทวโลกของพวกเรา ท่านผู้อภิรจวิ ขอท่านจงบังเกิดบรรลุนี้ เพื่ออภิมัยในเทวโลกของพวกเรา เสมอนคนทำละภาณะนิแล้วถือเอาทะนะทองคำ ฉนั้น ๆ อุบาสก ไม่ปรารถนานอันตรายแก่การฟังธรรมจึงพูดว่า จรอ่อน จงรออ่อนดังนี้ ฯ