ปัญหาและเฉลย วิชาเปลมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๙๔๕ : หน้า 159/183

พระมหามนตรี กตมฺปญฺโญ ปัญหาและเฉลย วิชาเปลมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๙๔๕ แปล โดยอรรถ ๒. ธรรมาภิกษุทั้งหลายผู้มีบุญ ย่อมเป็นผู้เป็นไปในอำนาจแห่งเหตุ จึงรักษาความเสื่อมใสร แห่งตระกูลทั้งหลายไว้ได้ ๆ ก็สถาวรพระตถาคต แม้ทั้งหมดผู้ได้รับบรรนัตรั้งตั้งแต้ซัวัง ๘ เหล่านี้ คือ พระอัครสาวก ๑ องค์ คือ พระสารบุตรเธระพระมหาโมคลํลานเถระ พระอัครสาวก ๒ องค์ คือ พระเถรีชื่อว่าจุลวรรณะ พระเถรีชื่อว่าจุลวรรณะ บรรดาอาจารทั้งหลาย อนุสาวกเป็นอัครสาวก ๒ คน คือ จิตดคฺคุณฺดฺโน หัตถถถฺอนาคาศ ชาวเมืองอาวีร บรรดาอาสิกข์หลาย อาสิกข์เป็นอัครสาวก ๒ คน คือ มารดาวของนนันทนาภ เมื่อเทียบความเสื่อมลงของตระกูล จึงได้ยังอยู่ เพราะความที่ตน เป็นไปในอำนาจแห่งเหตุ ๆ เหล่าบรรญูมนต์ทำรูปเดียวเท่านั้น ให้ทั้งแล้วศาส ฯ พระราชเสด็จม ในเวลาที่เหล่าเกุญไปแล้ว ทอดพระเนตรเห็นของเคี้ยวและของถิ่นนั้นตั้งอยู่ยืนแย้มแยะจึงสึพามว่า พระผู้เป็นเจ้าทั้งหลายได้มาหรอ ทรงสดับว่า พระอานนทเถระมูีเดี๋ยวนั้น พระเจ้าข้า ทรงโพธิ พระภูมิทั้งหลายว่า พระผู้เป็นเจ้าทั้งหลาย ได้ทำการตัดขาดจากเราเพียงเท่านี้เป็นแน่ จึงเสด็จไปสำนัก พระบรมศาสดา กราบทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ได้จัดแจงภิทไว้ เพื่อภิกษุ ๕๐๐ รูป ทรงว่า พระอานนทเถระรูปเดียวเท่านั้นมา ภิกษุที่หน่อมแนมจังจังก็แล้ว ก็ยังอยู่อย่างนั้นแน่นอน ภิกษุ ๕๐๐ รูปไม่ได้ ทำความสำคัญในตำหนักของพัชระองค์ เรื่องอะไรทำหนอ ๆ พระบรมศาสดาไม่ตรัสโทษของภิกษุทั้งหลาย ตรัสว่า ดูก่อนมหานพพิศด เหล่่าสาวของอาตมาไม่มีความค้นเคยกับมหานพพิศด เหล่าภิกษุจงแจ้งไปไม่ได้ไป เพราะเหตุนี้ ดังนี้แล้ว เมื่อจะทรงประกาศเหตุแห่งการไม่เข้าไป และเหตุแห่งการเข้าไปสู่ตระกูลทั้งหลาย ตรัสเรียกภิทุมานแล้ว ตรัสพระสูตรนี้ฯ