ปัญหาและเฉลย วิชาเปลมอคเป็นไทย : หน้า 77/183

พระมหามนตรี กตปญโญ ปัญหาและเฉลย วิชาเปลมอคเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๒๗ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล มครเป็นไทย แปล โดยพี่ยุฒนะ ๑. อ. ความโทมนัสใหญ่กว่า อ. เรา ยึดบุคคล ย่อมให้กระทำ สิ่งกรรมใด อ. กรรมนัน ย่อมไม่มีย อ. เรา ยึดบุคคล ย่อมไม่ให้กระทำ สิ่งกรรมใด อ. กรรมนันยิ่งน้อย เท่าไงา ดั่งั้น เกิดขึ้นแล้ว แคเศรษฐี เพราะฟัง ซึ่งค่าน ฯ อ. ความโศกนั่น เป็น โดยความเป็นอันเดียวกัน กับ ด้วยความ โลภเพราะบุตร เทอด ยังความเร่ร่อนในท้อง ให้เกิดขึ้นแล้ว องโรคนี้อันแสนไปยังแห่งโลหิตเป็นสมุฏฐาน ให้เกิดแล้ว แม้ อ. ดิฐา ของเศรษฐี สังขับแล้ว ซึ่ง จ. ว่า ถ้า อ. ใคร ๆ ย่อมมา จากสำนักงาน อ. ท่าน ฯ ไม่ บอกแล้ว แก็เรา อย่าบอกแล้ว แก่บุตรของเศรษฐี ก่อนกว่า ดังนี้ ๆ แม้ อ. เศรษฐี แล คิดแล้วว่า อ. เรา จึงไม่กระทำ ซึ่งบุตรผู้อื่นโทษประทุษร้ายแล้วนั้น ให้เป็นเจ้าของ แห่งสมบัติ ของเรา ในกนั้น ดังนี้ กล่าว แล้วว่า แนะลุง อ. เรา เป็นผู้ใคร่เพื่อเห็น ซึ่งบุตร ของเรา ย่อมเป็น อ. ท่าน ส่งไปแล้ว ซึ่งบูรผู้กระทำ ซึ่งการรับใช้ในที่ใกล้แห่งเท่า คนหนึ่ง ยงบูรนั่น จงไหวร้อเรียก ซึ่งบุตร ของเรา ดังนี้ กะบุคคลผู้เก่งช่วย คนหนึ่ง ๆ อ.บุคคลผู้เก่งช่วยนั้น รับพร้อมแล้วว่า อ. ดิละ ดังนี้ ซึ่งหนังสือ ส่งไปแล้ว ซึ่งบูรู คนหนึ่ง ๆ อ. ดิฐา ของเศรษฐี ฟังแล้ว ซึ่งความที่แบงบงั้น เป็นผมแล้ว ยืนอยู่แล้ว ใกล้ประสะแ ยง บุคคลให้ร้องเรียกแล้ว ซึ่งบูรนั่น ถามแล้วว่า แนะพ่อ อ. เหตุอะไร ดังนี้ ๆ อ บูรนั่น กล่าวแล้วว่า ข้าแต่ แม้อ อ. เศรษฐี เป็นไป เป็น ยั่งฟ้เจ้า ย่อมร้องเรียก เพื่ออึนเห็น ซึ่งบูรนั่น ดังนั้น ๆ อ. ดิธาของเศรษฐีว่า ถามแล้วว่า แนะพ่อ อ. เศรษฐี เป็นผู้กำลัง ย่อมเป็นหรือ หรือว่า เป็นผู้กำลังอันแท้ประกษัยร้ายแล้ว ย่อมเป็น ดังนี้ ๆ อ. บูรนั่น กล่าวแล้วว่า ข้าแต่แม่เจ้า อ. เศรษฐี เป็นผู้กำลัง ย่อมเป็นก่อน ย่อมบริโภ ซึ่งอาหาร นั้นเทียว ดังนี้ ๆ อ. ดิธาของเศรษฐี มั้ยบูรฏารดังนี้เทียว ยิ่งบุคคลให้ให้แล้ว ซึ่งก็พักด้วย ซึ่งเสียดียด้วย แก่บูรนั่น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน จักไป ในกาลแห่งท่านอันเร่งส่งไปแล้ว อ. ท่าน จงพักอยู่ ก่อน ดังนี้ ๆ แปล โดยอรรถ ๒. ครั้งนั้น โรงของเศรษฐี หนักแล้ว ภาชนะหนึ่งเข้า ภาชนะหนึ่งออก ๆ เศรษฐีถามนายเสมียน อีกว่า ลุง ท่านยังไม่ได้ส่งหนังสือไปยังสำนักงานของบุตรของหรือ ๆ นายเสมียนตอบว่า ส่งไปแล้วแนว แต่คนที่ไป ยังไม่มา ๆ เศรษฐีกล่าวว่า ถ้าจะนั่นท่องส่งคนอื่นไปอีก ๆ นายเสมียนนั่นส่งไปแล้ว ๆ ลูกสาวเศรษฐี ถามเรื่องราวนั้น แม้บูรผู้นในราชย์นี้ ๆ บูรผู้นั้นว่า ข้าแตแม่เจ้า อ. เศรษฐี เป็นผู้กำลัง ย่อมเป็นหรือ หรือว่า เป็นผู้กำลังอันประกษัยร้ายแล้ว ย่อมเป็น ดังนี้ ๆ อ. บูรนั่น กล่าวแล้วว่า ข้าแต่แม่เจ้า อ. เศรษฐี เป็นผู้กำลัง ย่อมเป็นก่อน ย่อมบริโภ ซึ่งอาหาร นั้นเทียว ดังนี้ ๆ อ. ดิธา ของเศรษฐี ไม่มีบูรฏารดังนี้เทียว ยิ่งบุคคลให้แล้ว ซึ่งก็พักด้วย ซึ่งเสียดียด้วย แก่บูรนั่น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน จักไป ในกาลแห่งท่านอันเร่งส่งไปแล้ว อ. ท่าน จงพักอยู่ ก่อน ดังนี้ ๆ