พระเมฆามนตรี กตปญฺโญ: ปัญหาและเฉลย วิชาเปลมนครเป็นไทย : หน้า 59/183

พระเมฆามนตรี กตปญฺโญ ปัญหาและเฉลย วิชาเปลมนครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๒๕๕ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล มครเป็นไทย แปล โดยพยัญชนะ ๑. แม อ. พระเจ้าวิทธกะ ได้แล้ว ซึ่งความเป็นแห่งพระราชา ทรงละลึกถึงแล้ว ซึ่งวันนี้ ดำริแล้ว ว่า อ. เรายังเจ้าศาละ ท. แห่งทั้งปวง จักให้ตาย ดังนี้ ออกไปแล้ว ด้วยเสนางผใหญ่ ๆ ในวันนั้น อ. พระศาสดาทรงตรวจดูอยู่ ซึ่งสัตว์โลก ในฤดูลำหน่ายเฉพาะเช่นนี้ ทรงเห็นแล้ว ซึ่งความพินาศแห่งหมู่แพรญ์พระอชิตดำแล้ว อ. อันอนันต์เรากระทำ ซึ่งการลงเตะรอยที่ฤดูก็ ย่อมควร ดังนี้ เสด็จเที่ยวไปแล้ว เพื่อบินธานะในสมัยอันเป็นเบื้องต้นแห่งวัน เป็นผู้ก้าวกัลแล้วจากกินขนาบตะบ เป็น สำเร็จแล้ว ซึ่งการรอนเพียงดังสีหะในพระครันฑภู เสด็จไปแล้ว โดยอากาศ ในสมัยแห่งวันในเวลาเย็น ประทับนั่งแล้ว ที่โคนแห่งต้นไม้ อันมีเงาโป่ง อันเป็นที่ใกล้แม่แห่งเมืองกบินิผล ๆ อ. ต่อไพร อันมีงาทิป ต้นใหญ่ มื่อย ในเขตแดนแห่งความเป็นแห่งพระราชา ของพระราชาชนมาว่าวิทฺทกะ แต่ที่สุด อ. พระราชพระนามว่าวิทฺทกะ ทรงเห็นแล้ว ซึ่งพระศาสดา เข้าไปเฝ้าแล้ว ถวายบังคมแล้ว กราบทูลแล้ว ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อ. พระองค์ เป็นผู้ประกันแล้ว ที่คนแห่งมันไหม อันมีงาโป่ง นี้ ในเวลาทั้งร้อน อันอย่างนี้เป็นรูป ย่อมเป็น เพราะเหตุไร ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อ. พระองค์ ของความประทับนั่ง ที่โคนแห่งต้นไม้ อันมีงาโป่ง นี้ ในเวลาข้อนร้อน อันอย่างนี้เป็นรูป เพราะเหตุไร ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อ. พระองค์ ของประทับนั่ง ที่โคนแห่งต้นไม้ อันมีงาโป่ง นี้ ดังนี้ ครั้นเมื่อคำว่าดูคู่มงพฤกษ์ อ. เหตุนี้ จงเท่านั้น ข้อ อ. เซียนาญาติทฺถู ท. เป็นธรรมชาติเย็น ย่อมเป็น ดังนี้ องพระศาสดา ตรัสแล้ว ทรงดำริแล้วว่า อ. พระศาสดา เป็นผู้ผิดจามแล้ว เพื่อประโยชน์แก่อนิรันตะ สีพระญาติ คำเป็นดังนี้ ถวายบังคมแล้ว ซึ่งพระศาสดา เสด็จกลับแล้ว เสด็จกลับไปแล้ว สู่เมืองสาวัตถีเสียเทวนั้น อ. พระราชา ทรงเหาะขึ้นแล้ว เสด็จไปแล้ว สุพรวิหารชื่อว่าเทวะนันเทีย ๆ อ. พระราชา ทรงระลึกแล้ว ซึ่งโทษ แห่งเจ้ากกายะ ท. เสด็จออกแล้ว ทอดพระเนตรเห็นแล้ว ซึ่งพระศาสดา ในทันนี้นั้นเทียว เสด็จกลับแล้ว อีก แม้สัประะที่สอง ๆ แม้ในวาระที่สาม อ. พระราชา เสด็จออกแล้ว เห็นแล้ว ซึ่งพระศาสดา ในทันนั้นนั้นเทียว เสด็จกลับแล้ว ๆ แต่ว่า ในวาระที่สี่ ครั้นเมื่อพระราชานั้น เสด็จออกแล้ว อ. พระศาสดา ทรงแลดูแล้ว ซึ่งธรรมในภาก่อน ของเจ้ากกายะ ท. ทรงทราบแล้ว ซึ่งความที่แห่งธรรมอันอำลามกอิสร ซึ่งยิพิษ ในแม่น้ำ ของเจ้ากกายะ ท. เหล่านั้น เป็นธรรมอันใคร ๆ พึงห้ามไม่ให้ ไม่ได้เสด็จไปแล้ว ในวาระที่ ๆ อ. พระราชานามว่าวิทฺทกะ ท. ดังนี้ เสด็จออกแล้ว ด้วยพลุอันใหญ่ ๆ แปล โดยอรรถ ๒. ได้ยินว่า อุบาสกคนหนึ่งเป็นหญิงสาวดี อยู่ครองเรือนโดยธรรม ๆ เขาเป็นผู้ที่ทรงบารมีในวันหนึ่ง เมื่ออุทิศผู้ดีในเรื่องความสุขกับราษฎรว่า นางผู้เผื่ญญูญปรารณาเพื่อจะบวช ๆ รรรรยื่นอวบนว่า นายถ้อยอันนั้น ขอท่านจงคอย จนกว่าดิฉันจะคลอด ซึ่งอยู่ในท้องก่อนเกิด ๆ เขา คอยแล้ว ในกาลที่เด็กเดินได้ จึงอำลากันอีก เมื่อเอาจินณว่า นายของท่านจงอ่อนกว่าเด็กนี้จริงรู้แล้ว จึงคิดว่า ประโยชน์อะไรแกเรานะ ด้วยกรรมนั้น ที่เราลาหรือไม่ว่า เราจักทำอายุเป็นเครื่องกลัดออกจากทุกข์แก่นตน ดังนี้ ออก