ปัญหาและเฉลย วิชาแปลคมครเป็นไทย : หน้า 168/183

๙๙ { ปัญหาและเฉลย วิชาแปลคมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ พระมหานมตรี กฤตปัญโญ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล คมครเป็นไทย แปล โดยหญิงชนะ ครั้งนั้น ในวันหนึ่ง อ.พระราชา พระนวมาทำพิธี ได้ทรงสดับแล้ว ซึ่งเสียง ของนาย กฤตปัญโญนั้น ๆ ก็ อ.พระราชานั้น เป็นผู้ทรงทราบซึ่งเสียงร้องของสัตว์ทั้งหมด ปกติ ได้เป็นแล้ว เพราะ เหตุนั้น อ.พระราชานั้น ตรัสแล้วว่า อ.เสียงนั้น เป็นเสียงของบรรซู ผู้ทรงพระเมตตา ย่อมเป็น ดัง ๆ ครั้งนั้น อ.นางสม แคนหนึ่ง ผู้ยืนแล้ว ในที่ใกล้ ๆ ของพระราชา คิดแล้วว่า อ.พระราชา จักไม่ตรัส ซึ่งพระธรรมรัส ได้หรือ หรือว่าเจ้พระรัดสัน อ.อนุภารุ่ง ซึ่งเหตุนี้ ย่อมควร ดังนั้น ส่งไปแล้ว ซึ่งบรุษนั้น ด้วยคำว่า แนะนำ อ.ท่าน จงไป อ.ท่าน จงสูง ซึ่งบรุษนั้น ดัง ๆ อ.บุรฐันต์ ไปแล้ว โดยเร็ว เห็นแล้ว ซึ่งนายกฤตปัญโญสักนั้น มาแล้ว บอกแจ้งแล้วว่า อ.บรุฐันต์ เป็นมนุษย์ผู้กำพร้า ผู้ทรงทำจิรรับจ้าง ของนายจ้าง ท. คนหนึ่ง ย่อมเป็น ดังนี้ ๆ อ.พระราชา ทรงสดับแล้ว ซึ่งคำ ของบรุฐันต์ เป็นผู้หนึ่ง เป็น ทรงสดับแล้ว ซึ่งเสียงของนายกฤตปัญโญสักนั้น แม้นวันที่สอง แม้นวันที่สาม ตรัสแล้ว อย่างนั้นท่านเป็นเทียว ๆ อ.นางสมแม่นั้น คิดแล้ว อย่างนั้นนั่นเทียว ส่งไปแล้ว (ซึ่งบรูษ) บ่อย ๆ ครั้งนั้นคำว่า อ.บรุฐันต์ เป็นมนุษย์ผู้กำพร้า ย่อมเป็น ดังนี้ อันบรุฐันนั้น กล่าวแล้ว คิดแล้วว่า อ.พระราชา แมทรงสดับแล้ว ซึ่งว่า อ.บรุฐันต์ เป็นมนุษย์ผักป้าง ย่อมเป็น ดังนี้ ย่อมไม่ทรงเชื่อ ย่อมตรัสว่า อ.เสียงนั้น เป็นเสียง ของบรุญ ผู้ทรงพย้าย ย่อมเป็น ดังนี้ บ่อย ๆ อ.นางสมนัน กรุบดูแล้วว่า ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ อ.หมอมั่น ได้อยู่ ซึ่งพันแห่ ทรัพย์ พาแล้ว ซึ่งก็ ไปแล้ว ยิ่งทรัพย์นั้น จักให้ไป สู่ราชดรุกูล ดังนี้ พระราชา ๆ อ.พระราชา ทรงยังบุคคล ให้พระราชทานแล้ว ซึ่งพินแห่งทรัพย์ แก่นานสมนันนั้น ๆ อ.นางสมนันนั้น ถือเอาแล้ว ซึ่งพินแห่งทรัพย์นั้น ยิ่ง then ไปแล้ว ซึ่งอันมีดุตเศร้าหมอง ผืนนี้น่ง ออกไปแล้ว จากพระราชวัง กับ ด้วยรด นั้น เป็นผู้ราวถาอำน ในแต่ล่ะ. เป็นผู้ว่าได้านไปแล้วสู่หนาง ไปแล้ว สู่เรือน หลังหนึ่ง กล่าวแล้วว่า ดูก่อนแม่ อ.เรท ๆ เป็นผู้ดำเนินไปแล้วสู่หนาง เป็น พักผ่อนแล้ว ในเรือนนี้ สีวันหนึ่ง และวันสอง จักไป ดังนี้ ๆ อ.หญิงนั้น กล่าวแล้วว่า ดูก่อนแม่ อ.ประชุมแห่งมนุษย์ในเรือน ท. มาก มืออยู่ อันท่าน ท. ไม่อาจ เพื่ออำนวย ในเรือนนี้ อ.เรือน ของนายกฤตปัญโญสัก นั้น เป็นเรือนว่าง อีก่อเป็น อ.ท่าน ท. จงไป ในเรือนนั้น ดังนี้ ๆ. แปล โดยอรรถ ๒. นางสมนัน ไปที่เรือนของกฤตปัญโญสักนั้นแล้ว กล่าวว่า นายจ่า พวกเรานั้นเป็นคนเดินทาง จักขอ พ่อยู่ในเรือนนี้สักวัน ๒ วัน แม้กุฏิเขาห้ามบ่อย ๆ แล้ว ก็พูดว่า นายจ่า พวกเราก็ขอพักอยู่วันนั้นเดีย พอเช้าก็รี๊ก ก็ปรารถนาออกไปแล้ว ๆ นางพักอยู่ในเรือนของกฤตปัญโญสักนั้นแหละ วันรุ่งขึ้น ใน เวลา ที่เขาจะไปว่า นายจ่า ขอยานองบอค่านอาหารสำหรับนายได้แล้ว ฉันจึงจัดแจงตุ้มไว้