พระมหามนตรี กตฺปญฺโญ และการบูชาภิกษุในพระพุทธศาสนา : หน้า 69/183

พระมหามนตรี กตฺปญฺโญ ปัญญาและเฉลย วิชาเปลมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒-๒๕ แปล โดยอรรถ ๒. แม้พระอานนทเถระ ผู้มีบารมีอันบริบูรณ์แล้วตั้งแสนกัปป์ สมบูรณ์ด้วยอธิษฐาน มีบุญมาก เมื่อจะรักษาความเลื่อมใสของตถกะ จึงได้ยืนยันอยู่ เพราะความทีเป็นในอำนาจแห่งเหตุ ฯ เหล่าราชครูช นิมนต์ท่านรูปเดียวเท่านั้นให้บวชแล้วจึงอึ้งศาส ฯ พระราชาเสด็จมาในเวลาที่เหล่าสิกขาไปแล้ว ทอดพระเนตร เห็นของเคี้ยวและของฉันทั้งหลาย ตั้งอยู่ดังนั้นแหละ จึงตรัสถามวา พระผู้เป็นเจ้าเหล่านี้มีดำาหรือ ทรงสัดว่า พระอานนทเกสรบูรณ์เดียวเท่านั้น พระเจ้้า ทรงพิธีพระภิกษัททั้งหลายว่า พระผู้เป็นเจ้า ทั้งหลายได้ทำการตัดขาดจากเราเพียงเท่านี้เป็นแน่ ดังนี้แล้วจึงจบแล้วเสด็จไปยังสำนักพระบรมศาสดา. กรุณาเถิด ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพเจ้าได้แจ้งว่าวิธี เพื่อบูชา ๗๐๐ รูป ทราบว่า พระอานนทเกสรบูรณ์เดียวเท่านั้นมีมา ภิกษุที่อ๋อมันจัดแจงได้ก็อยู่เฉยนั้นเอง ภิกษุ ๗๐๐ รูป ไม่ได้ทำความสำคัญใดในตำแหน่งของข้าพระองค์ เรื่องอะไรกันน่ะ ฯ พระบรมศาสดาไม่ตรัสไทของภิกษุทั้งหลาย ตรัสว่า ดูก่อนมหาพิธี เหล่าสาวกของอาตมภาพ ไม่มีความคุ้นเคยกับมหาพิธี เหล่าภิกษุคงจักไม่ได้ไปเพราะเหตุนี้นี่เองแล้ว เมื่อจะทรงประกาศเหตุ แห่งการไม่เข้าไป และเหตุแห่งการเข้าไปสู่พระกุ๊กทั้งหลาย ตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายแล้ว ตรัสพระสูตรนี้ ฯ