การแปลมครเป็นไทย: ปัญหาและเฉลย วิชาแปลมคร : หน้า 56/183

๕๐ { ปัญหาและเฉลย วิชาแปลมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ พระมหามณฑก กตปุโณ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล มครเป็นไทย แปล โดยพุทธชนะ ๑. ชื่อ อ. สัตว์วิจฉาน ฯ เหล่านี้ เป็นสัตว์มีชาติตรง เป็นสัตว์ไม่ด้อยโค ย่อมเป็น ส่วนว่า อ. มนุษย์ ท. ย่อมคิด ชึ่งเหตุอื่น ด้วยหย่ ย่อมกว่่า ซึ่งเหตุอื่น ด้วยปาก เพราะเหตุนันเทียว อ. บุตร ของนายครูซ่าง ชื่อว่าเปตสละ กล่าวแล้วว่า ข้าแต่พระองค์อริยเจริญ ก็ อ. จันปัญญาน ได้ คือ อ. มนุษย์ ท. อ. ชันปัญญาน เป็นธรรมชาติดีฤ ย่อมเป็น ข้าแต่พระอัลู้เจริญ ก็ อ. ชันปัญญานได้ คือ อ. สัตว์ของเลี้ยง ท. อ. ชันปัญฉาน เป็นธรรมชาติดี ฤ ย่อมเป็น ดังนั้น อ. สุขขันธ์ กระทำแล้ว ซึ่งกลาย บังเกิดแล้ว ในภาพชื่อว่าดังถึง เป็นผู้อื่นพันแห่งนางอันตรัอปรสัตบาทแล้ว เป็น เสวยแล้ว ซึ่งสมบดใหญ่ เพราะความที่ แหงดนเป็นสัตว์มีความเห็นตรง เพราะความแหงดนเป็นสัตว์ไม่ดคลโกนัน ด้วยประการฉะนี้ ฯ เมื่อเทพพุทธนัน กระซิบอยู่ ณ ที่ใกล้ ของใคร ๆ อ. เสียง ย่อมแปไ ตลอดที่มีโยชนสิทเป็นประมาณ แต่ว่า อ. เสียงแห่งการกล่าวโดยปกติ ย่อมปกติ ซึ่งจนครังเทพเทวดา อันมีพันแห่งโยชนสิบทัน เป็นประมาณ ทั้งสิ้น ๆ เพราะเหตุนันนันเทียว อ. คำว่า อ. เทพบุตรว่าโสสะ คำนี้ เป็นชื่อ ของเทพบุตรนั้น ได้เป็นแล้ว ๆ อ. อนันามว่า ก็ อ. วิบากัน เป็นเครื่องไหลออก แห่งธรรมอะไร ย่อมเป็น ดังนี้ ๆ อ. อันแก้ว่า อ. วิบากนั้น เป็นเครื่องไหลออก แห่งการเหาะ ด้วยความรักในพระปัจจจกพุทธเจ้า ย่อมเป็น ดังนี้ ๆ อ. เทพตุรับัน ดำรงอยู่แล้ว ในภาพกล่าวว่าดังนั้น สันตนาไม่นาน เคลื่อนแล้ว ๆ จริงอยู่ อ. เทพบุตร ฯ ย่อมเคลื่อน จากเทวโลก เพราะเหตุ ท. สี่ คือ เพราะความสิ้นไปแห่งอายุ เพราะความสิ้นไปแห่งบุญ เพราะความสิ้นไปแห่งอาหาร เพราะความโกรธ ฯ อ. กรรมอันเป็นบุญ อันมาก เป็นธรรมชาตินันเทพบุตรใด กระทำแล้ว ย่อมเป็น อ. เทพบุตรนั้น เกิดขึ้นแล้ว ในเทวโลก ต่างอยู่แล้ว ตลอดกาลเพิ่งได้แห่งอายุ ย่อมบังเกิด ในภาพเบื้องบน ๆ อ. เทพบุตรนั้น ชื่อว่าอ่อนคลื่น เพราะ- ในเหตุท. สี่ เหล่านี้หน้า -ความสิ้นไปแห่งอายุ อย่างนี้ ๆ อ. บุญ อนันดิหนอ เป็นบุญอันเทพบุตรใด กระทำแล้ว ย่อมเป็น อ. บุญนี้ ของเทพบุตรนั้น ย่อมสิ้นไป ในระหวางเทียว รวกะ อ. ข้าวเปลือก อันมีนานสีหรือทะนานหาเป็นประมาณ อันบุคคลใส่เข้าไปแล้ว ในเรือนคลังของพระราชา สันปิออ อ. เทพบุตรนั้น ย่อมทำ ซึ่งกลละ: ในระหว่างเทียว อ. เทพบุตรนั้น ชื่อว่าอ่อนคลื่น เพราะความสิ้นไปแห่งบุญ อย่างนี้ ๆ อ. เทพบุตร คือตูออเคลื่อน เพราะความสิ้นไปแห่งบุญ อย่างนี้ ๆ อ. เทพบุตรนี้อีก บริโภคอยู ซึ่งทานคุณ ฯ ไม่บริโภคแล้ว ซึ่งอาหาร เพราะความหลงพรเแต่แสงดี เป็นผู้มักอ้อน ลำบากแล้ว เป็น ย่อมกระทำ ซึ่งกลละ: อ. เทพบุตรนี้อีก ไม่ดกลั่นอยู่ ซึ่งสมบัติ ของเทพบุตรีนอ โกรฬแล้ว ย่อมระทำ ซึ่งกลละ อ. เทพบุตรนี้ ชื่อว่าอ่อนเคลื่อน เพราะความโกรธ อย่างนี้ ๆ ก อ. เทพบุตรชื่อว่าโมสะนี้ บริโภคอยู่ ซึ่งถามคุณ ฯ เป็นผู้มีดีอันลืมแล้ว เป็น ย่อมเคลื่อน เพราะความสิ้นไปแห่งอาหาร ฯ ก็แล้ว อ. เทพบุตรชื่อ ว่าโมสะนั้น ครับเคลื่อนแล้ว ก็อลเอแล้ว ซึ่งปฏิบูลย์ ในท้อง แห่งหญิงผู้ยั่วยพระนครให้มาม ในเมืองโกสัมพี ฯ