ปัญหาและเฉลย วิชาแปลงคมเป็นไทย ประโยค ๑-๒ : หน้า 128/183

ก.๖๔ { ปัญหาและเฉลย วิชาแปลงคมเป็นไทย ประโยค ๑-๒ } พระมหานมตรี กตปญโญ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล คม เป็นไทย แปล โดยหญิงชนะ แม้ อ. หมอวิกาแกล ผู้เป็นภารกิจ น้อมเข้าไปแล้ว ซึ่งน้ำเพื่อทักษิณา แก่พระพุทธ  อ. พระ ศาสดา ตรัสแล้วว่า คำอ่อนชีวา อ. ภิกษุ ในวิหาร มีอยู่ มีหรือ รึ ดังนั้น ทรงปิดแล้ว ซึ่งมาตร ด้วยพระหัตถ์  อ. พระมหานมะกะ กราบดูแล้วว่า ข้าเตฟพระองค์ผู้เจริญ อ. ภิกษุ ในวิหาร ย่อมไม่มี มีใช่หรือ ดังนั้น  อ. พระศาสดา ตรัสแล้วว่า คำอ่อนชีวา อ. ภิกษุ ในวิหาร มีอยู่ ดังนั้นๆ อ. หมอวิกา ส่งไปแล้ว ซึ่งบรรลุ ด้วยคำว่า แนะแนว ถ้าอย่างนั้น อ. เธอ จงไป อ. เธอ จงรู้ ซึ่งความที่แห่งภิกษุ ท. ในวิหาร มีอยู่หรือ หรือว่า ซึ่งความที่แห่งภิกษุ น. ในวิหาร ไม่มียู่ ดังนั้น ๆ ในขณะนั้น อ. พระฌปปันเกิด คิดแล้วว่า อ. พี่ชาย ของเรา ยอมากว่า อ. ภิกษุ ท. ในวิหาร ย่อมไม่มี ดังนั้น อ. เรา จงประกาศ ซึ่งความที่แห่งภิกษุ ท. ใน วิหาร มีอยู่ แก่พี่น้อง ดังนี้ ยิ่งอพวน ทั้งสิ้น ให้เติมเต็ม ด้วยภิกษุ ท. นั่นเทียว; อ. ภิกษุ ท. บางพวก ยอมนกระทำ ซึ่งกรรมือกการเย็บชิชอ อ. ภิกษุ ท. บางพวก ยอมนกระทำ ซึ่งกรรมือการอ้อม อ. ภิกษุ ท. บางพวก ยอมนกระทำ ซึ่งทรายซาย; อ. พระจูฎปันนกะ เนรมิตแล้ว ซึ่งพิ้นแห่งภิกษุ อันไม่เช่นกัน ซึ่งกัน และกัน ด้วยประกะนะนี้ อ. บรรพนั่น เห็นแล้ว ซึ่งภิกษุ ท. มา ในวิหาร กลับแล้ว ขอบแล้ว แก่หมอ วิกา ว่า ข้าแต่มิเป็นเจ้า อ. อันพวงทั้งสิ้น เต็รอบแล้ว ด้วยภิกษุ ท. ดังนี้ ๆ ครั้งนั้น อ. พระศาสดา ตรัสแล้ว กะนุรนั่นว่า อ. เธอ ไปแล้ว สวิทาร จงกล่าวว่า อ. พระศาสดา ยอมรับสทุทฺ เฉ็ สังพระจุฟินนกต ลงนี้ ดังนั้น ครั้งเมื่อคายอันนั่น อันบรรนั่น ไปแล้ว กล่าวแล้ว อ. พันแห่งปกา ผีงั้นแล้วว่า อ. เราเป็นผู้อวทูว่านุฟินนกะ ย่อมเป็น ดังนี้ ๆ อ. บรรนั่น ไปแล้ว อีก กราบทูลแล้วว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ได้ยินว่า อ. ภิกษุ ท. แม้ทั้งปวง เป็นผู้ซึ่วว่าภูวินนกะ ย่อมเป็น ดังนี้ ๆ อ. พระศาสดา ตรัสแล้วว่า ถ้อยอย่างนั้น อ. เธอ ไปแล้ว จงจับ ซีง- อ. ภิกษุใด ย่อมกล่าวว่า อ. เรา เป็นผู้ชื่อว่าภูวินนกะ ย่อมเป็น ดังนี้ ก่อน, -ภิกษุไว้ ที่มือ อ. ภิกษุ ท. ผู็เหลือง จักหายไป ดังนี้ๆ อ. บรรนั่น ได้กระทำแล้ว เหมือนอย่างนั้น ๆ อ. ภิกษุ ท. ผู้พันเป็นประมาณ หายไปแล้ว ในนั้นนั่นเทียว ๆ อ. พระเณร ได้ไปแล้ว กับ ด้วยบรุษนั้น ๆ