พระมารามตร์ กฤษณโฆ: แปลมครเป็นไทย : หน้า 155/183

พระมารามตร์ กฤษณโฆ ปัญหาและเฉลย วิชาแปลมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๑๕๕ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล มครเป็นไทย แปล โดยผัญชนะ ๑. เมื่อช ท. สอง (มารดาและปิดา ท.) เหล่านี้อยู่ ในกัน นี้ อ. เด็กชื่อว่าหามปาน ฟังแล้ว ซึ่งเด็ก ท. เหล่ อื่น ผู้กล่าวอยู่ว่า อ. อา อ.คุณ ดังนี้ด้วย ว่า อ. ย่า ดังนี้ด้วย ถามแล้ว ซึ่งนรดว่า เขาแต่ม อ. เด็ก ท. เหล่ อื่น ย่อมกล่าวว่า อ. ย่า ดังนี้ ย่อมกล่าวว่า อ. ย่า ดังนี้ อ. ญาติ ท. ของเรา ท. ย่อมไม่มี แดก หรือ ดังนี้ ๆ อ. มารดา กล่าวว่าแล้วดู ก่อนพ่อ เอา อ. ญาติ ท. ของเรา ท. ย่อมไม่มี ในที่นี้ แต่ว่า อ. ตา ของเจ้า ท. ชื่ออรณเศรษฐ์ ย่อมมี ในพระคริสอราภคุ์ อ. ญาติ ท. มาก ของเรา ท. ย่อมมี ในพระนครชื่อราชคฤหดิ น ดังนี้ ๆ อ. มาหาปนัน กล่าวแล้วว่า ข้าแต่แม่ อ. เรา ท. ย่อมไม่อยู่ ในพระนคร ชื่ออรณยคุห์นั้น เพราะเหตุไร ดังนี้ ๆ อ. หญิงนั่น ไม่บอกแล้ว ซึ่งเหตุแห่งกาม แห่งตน แก่บุตร ครั้นเมื่อบุตร ท. กล่าวว่าอยู่ บ่อย ๆ กล่าวแล้วว่า อ. เด็ก ท. เหล่านั้น ย่อมให้ลำบาก เกินเปรียบ อ. มารดาและบิดา ท. เห็นแล้ว ซึ่งเรา ๆ จักเคยกิน ซึ่งเนื้อหรือ อ. ท่าน จงมา อ. เรท ท. จักแสดง ซึ่งก็รูกแห่ง ตา (ตาและยาย) แก่เด็ก ท. ในกาลนั้น ดังนี้ กระสาน่ อ. ชน ท. แม้ฉลอง่า ซึ่งเด็ก ท. ถึงแล้ว ซึ่ง พระนครชื่อราชคฤหดิ โดยลำบาก อยู่แล้ว ในศาลา หลังหนึ่ง ใกล้ประดับแห่งพระนคร ๆ อ. มารดาของเด็ก ยิ่งคุณ ให้บอกแจ้งแล้ว ซึ่งความที่แห่งเป็นผู้พาเอา ซึ่งเด็ก ท. สอง มาแล้ว แก่มารดาและบิดา ท. ๆ อ. มารดาและบิดา ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งข่าวสารนั้นว่า แล้วว่า อ. เหนอน ท. ผู้เที่ยวไปอยู่ ใน สลสารนา - ฉน ท. ชื่อว่าเป็นคุเฝึ่งเป็นตระบุตรเป็นแล้ว ชื่อว่าเป็นเล็ดด็อคเป็นแล้ว ย่อมไม่มี อ. ชน ท. สอง เหล่านั้น เป็นผู้ความผิดมาก ต่อเรา ๆ ย่อมเป็น อันชน ท. สอง เหล่านั้น ไม่อาศัย เพื่ออำนางอยู่ ใน คลองแห่งจุฑู ของเรา ท. อ. ชน ท. แม้ฉลอง่า ซึ่งทรัพย์ ชื่ออันมีประมาณเท่านี้ ไปแล้ว สู่ท่อน สำราญ จงเป็นอยู่ แต่ว่า อ. ชน ท. สอง จงส่ง มา ซึ่งเด็ก ๆ. ในที่สุด ดังนี้ อ. ชน ท. สอง เหล่านั้น ถือเอาแล้ว ซึ่งทรัพย์ อันอันมารดาและบิดา ท. เหล่านี้ ส่งไปแล้ว ให้แล้ว ซึ่งเด็ก ๆ ในมือ ของฤฎู มาแล้ว ท. นั่นเทียว ส่งไปแล้ว อ۔ เด็ก ท. ย่อมเจริญ ในตระกูลแห่งตะเลายในราชของ แปล โดยอรรถ ๒. ในเด็ก ๒ คนนี้ จูฟินุกยังเล็กนัก ส่วนมหาปนก ไปเพื่อฟังธรรมจากองค์สมเด็จพระศากยกิตา ๆ เมื่อเขาไปสำนักองค์สมเด็จพระบรมศาสดานินทร์ จิตนี้น้อใจไว้ในบรรพชา ๆ เขาก็กล่าวว่า ถ้าคุณแดนอุตให้กระผมไว้ กระผมพึงบวช ขอ ๆ ท่านเศร้าถือว่า พระองค์เจ้าคำเป็น ความดีเก่ากว่าการบวชของคนทั้งโลก ถ้าเจ้าาอุตให้ ก็องบวช ถึงนี้แล้ว นำเอาไปสำนักสมเด็จพระบรมศาสดา เมื่อพระองค์ตรัสว่า คุณดี ท่านได้เด็กมาหรือ ก็ราบบวลวา พระพุทธเจ้าข้า เด็กคนนี้ เป็นหลานของข้พระองค์ ประสงค์จะบวชในลักษณะพระองค์ ฯ สลดพระบรมศาสดาสั่งก็อ้อ แล้วว่า เอาแล้ว ให้แล้ว ซึ่งเด็ก ๆ ในมือ ของฤฎู มาแล้ว ๆ นันเทียว ส่งไปแล้ว ๆ เด็ก ๆ ย่อมเจริญ ในตระกูลแห่ง และยา ๆ