ข้อความต้นฉบับในหน้า
อ.อ. วาจาเป็นเครื่องกล่าวโดยลำดับ ในเรื่องนั้น นี้: อ. พระกรม ท. สาม เหล่านี้ คือ อ. พระโ ะรส ของพระราชพระนวมินทร์หราหกศ ในพระนครชื่อว่าสวัตติ พระนามว่าเพชิทกุมาร อ. พระรมของเจ้านิลสิ ในพระนครชื่อว่าสาลี พระนามว่าหลาย อ. พระโอโษของเจ้านิลสิ ในพระนครชื่อว่าสิุนาร พระนามว่าพันลูก ล เลดี ไปแล้ว สู่พระนครชื่อว่าวัตถกดสล เพื่ออ่านเรียนธีศิลปะ ในสำนัก ของอาจารย์ผู้ ทิวปกมิก สัตฉมาพร้อมกันแล้ว ที่ศาลา ในภายนอกแห่งพระนคร ตรัสสามแล้ว ซึ่งเหตุแห่งมาแล้วด้วย ซึ่งตรระกูลด้วย ซึ่งพระนครด้วย ของกันและกัน เป็นพระสยืนกัน เป็น เสด็จเข้าไปแล้ว ซึ่งอาจารย์ โดย ความเป็นอันเดียวกันเทียว ผู้ศิษโอชะเรียนแล้ว ต่อจากไม่นานนัเทียว ทรงอำลาแล้ว ซึ่งอาจารย์ เสด็จ ออกไปแล้ว โดยความเป็นอันเดียวกันเทียว ได้เสด็จไปแล้ว สู่ที่ของตน ๆ ๆ อ. ในพระบาม ท. สามเหล่านั้นหนา -พระบรมพระนามว่าเสนทิ ทรงแสดงแล้ว ซึ่งศิลปะ แก่พระบิดา อันพระบิดา ผูทรง เลื่่มใสแล้ว อภัยแล้ว ในความเป็นแห่งพระราชา ๆ อ. พระกุมารพระนวมาหลาน เมื่อทรงแสดง ซึ่ง ศิลปะ แก่เจ้าจิ๋ว ท. ทรงแสดงแล้ว ด้วยความมอดสาหะใหญ่ ๆ อ. พระเนตร ท. ของพระบรมพระนามว่า มหาล้น ได้เดินไปแล้ว ๆ อ. เจ้าลิ่ว ท. ทรงปรึกษากันแล้วว่า โอ หนะ อ. อาจารย์ ของเรา ท. ถึงแล้ว ซึ่งความพิษแห่งนี้ตะ อ. รา ท. จ้าไม่สะบอ บ ซึ่งอาจารย์นั้น จัดบรรุ่ง ซึ่งอาจารย์นั้น ฉันนี้ ได้พระราชทานแล้ว ซึ่งประดูุ แห่งหนึ่ง อันเป็นที่สุดต้นแห่งทรัพย์ แก่พระบรมพระนามว่ามหาล้น ๆ อ. พระกุมารพระนวมาหลานนั้น ทรงอาศัยแล้ว ซึ่งประตุุ นทรงพระโอรสของเจ้านิอจวจี ท. ผู้ร้อยหา เป็นประมาณ ให้ถวายสัตย์ ซึ่งศิลปะ ประทับอยู่แล้ว ๆ อ. พระกุมารพระนวมาพันลูก ครึ่นเมื่อพระดำรัสว่า อ. พระกุมารพระนวมว่าพันลูก จงเมื่อพระดำรว่า อ. พระกุมารพระนวมว่าพันลูก จงเมื่อมาถึงสิบ ธ. เหล่านี้ ดังนี้ อันตรกุลแห่งเจ้านิลละ ธ. ตรัสแล้ว ทรงกระโดดขึ้นแล้ว สู่่อากาศ อันมีความเปลิปเป็นประมาณ ทรงฟื้นอยู่ ซึ่งมักคลิบ อ. อันอัตรกุลแห่งเจ้ามัลละ ธ. ทรงเอาแล้ว ซึ่งไม่พื ธ. หกสิบ ท. ทรงใส่เข้าแล้ว ซึ่งชื่อว่าเป็นวิการแห่งเหล็ก ในท่ามกลางทรงยังบุคคลให้ยืนขึ้นแล้ว ทรงตั้งแล้ว ซึ่งรังไปรแล้ว ด้วยดาบ ได้เสด็ไปแล้ว ๆ อ. พระกุมารพระนวมว่าพันลูกนั้น ทรงสูงสุดแล้ว ซึ่งเสี่ยงว่า กรี ดนย์ ของชื่อว่าเป็นวิการแห่งเหล็ก ในอัต้นเป็นที่สุดลง ตรัสลาแล้วว่า อ. สักกชาตนั่น อะไร ดังนี้ ทรงสตนแล้ว ซึ่งความแห่งอึด้อนเป็นวิการแห่งเหล็ก ท. เป็นของอัตกุระกุลแห่งจำละ (ล) ธ. ทรงนี้แล ในนี้ทั้งบง ธ. ทรงนี้แล้ว ซึ่งกานแลอยู่ ครั้นกันเลยออ. ในบุคคลผู้มีใจ ท. ผู้นประชามเท่านั้น -บุคคลแมคเดียว เป็นผู้นั้นไปด้วยความรัก เป็น ไม่อออกแล้ว ซึ่งเหตุนี้ แกเรา ก ถว่า อ. เศษบุโร่ อ. เศษบุโร่ อ. พึงติเต ไม้สงเสียง ของชื่อนเป็นวิการแห่งเหล็ก ให้ตั้งขึ้นเทียว ดังนี้ ฯลฯ ทรงสำเร็จแล้ว ซึ่งการประทับอยู่ ในพระนครชื่อว่าสวัตถีนั นั่นเทียว ฯ