การแปลและเฉลยเหตุการณ์ในพระพุทธศาสนา : หน้า 179/183

พรหมาหมณตรี กฤษฎาโชติ วิชาเปลมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๑๓๙ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล ครครเป็นไทย แปล โดยพยัญชนะ ๐. ครั้งเมื่อพระดารัส อย่างนี้ อันพระศาสดา ตรัสแล้ว, อ.กฤษฑ์. ท. ทูลถามแล้ว ซึ่งพระศาสดาว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ก็ อ.นางชูซุปตรา เป็นหญิงค่อม เกิดแล้ว เพราะกรรม อะไร, อ.นางชูซุปตรา เป็นผู้มีปัญญามาก เกิดแล้ว เพราะกรรม อะไร, อ.นางชูซุปตรา ถึงทับแล้ว ซึ่งโสดาปัตติผล เพราะกรรม อะไร, อ.นางชูซุปตรา เป็นผู้กระทำการใช้ ของชนนท. เหลาอื่น เกิดแล้ว เพราะกรรม อะไร ดังนี้ ฯ อ.พระศาสดา ตรัสแล้วว่า ดูก่อนกฤษฎี ท. ใน l๓กนาทีระทึก ซึ่งความเป็นแห่งพระราชา ในพระนครชื่อว่าวารานสี แห่งพระราชา นั้นนั่นเทียว อ.พระปัจฉกษ์เจ้า นั่นนั่นเทียว เป็นผู้มีฐิตแห่งคนค่อม หน่อหนึ่ง ได้เป็นแล้ว ฯ ครั้งนั้น, อ.หญิง ผเป็นอุปริกิยา คนหนึ่ง เมื่อแล้ว ซึ่งผ่ามพล ดือเอาแล้ว ซึ่งขั้นอเป็น ว่าเป็นหญิงค่อม เป็นแสดงแล้ว ซึ่งอาการคือกันเที่ยวไป แห่งพระปัจฉกษ์พระเจ้า ฯ อ.นางชูซุปตรา เป็นหญิงค่อม เกิดแล้ว เพราะวิบากเป็นเครื่องไหลออก แห่งกรรมมัน ฯ ก็ ในวันที่นั้น อ.พระราชา ทรงยิ่งพระปัจฉกษ์ฯ ท. เหล่านั้น ให้ นั่งแล้ว ในตาทันกัน ทรงรำบวงให้เอาแล้ว ซึ่งบารมี ท. ทรงบำร ให้เต็มแล้ว ด้วยข้าวปลายาส ทรงรำบวงให้เวียนแล้ว, อ.พระปัจฉกษ์เจ้า ฯ ยงบารมี ท. อันเต็ม ด้วยข้าวปลายาสอันร้อน ให้เป็นไปรอบแล้ว ให้เป็นไปแล้ว ๆ อ.หญิง นั้น เห็นแล้ว ซึ่งพระปัจฉกษ์ ฯ เหล่านั้น ผูกรำทำอยู่เหมือนอย่างนั้น ถวายแล้ว ซึ่งวลอันเป็นภาระแห่ง ท. แปล อัน เป็นของมีอยู่ ของตน กล่าวแล้วว่า อ.ท่าน ท. วางไว้แล้ว บนอัและนี้ จงเอาอา ดังนี้ ฯ อ.พระปัจฉกษ์พระ ท. เหล่านั้น กระทำแล้ว อย่างนั้น แลดูแล้ว ซึ่งหญิงนั้น ๆ อ.หญิงนั้น รู้แล้ว ซึ่งความประสงค์ แห่งพระปัจฉกษ์- ฯ พระปัจฉกษ์ ฯ เหล่านั้น กล่าวแล้วว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ อ.ความต้องการ ด้วยอัและ ฯเหล่านั้น ย่อมไม่มีแก่ บลิน ท., อวลัย ฯ. เห็นนั้น อันดังนี้ ท. บริจาคแล้ว แก่ท่าน ฯ นั่นเยอะ, อ.ท่าน ฯ. ถือเอาแล้ว ของไป ดังนี้ ฯ อพระปัจฉกษ์พระ ท. เหล่านั้น คือเอาแล้ว ได้ไปแล้ว สู่เรือนแห่งผู้ซึ่งอ่อนนุ่มละ ฯ แม่นวันนี้ อ.วลัย ฯ. เหล่านั้น เป็นของมีโรคามีใดนั้น ก็ย่อมเป็น ฯ อ.นางชูซุปตรา นั่น เป็นผู้ทรงไว้อย่างปกาสาม เป็นผู้มีปัญญามาก เกิดแล้ว ในกาลนี้ เพราะวิบากเป็นเครื่องไหลออก แห่งกรรมมัน ฯ อนุสรระทำแล้ว แก่พระปัจฉกษ์พระ ท. ฯ อ.กรม นี่ เป็นกรรมในกาลก่อน ในภพรินดร ของนางชูซุปตรนัน ยอมนเป็นฯ แปล โดยอรรถ ๒. ก็ ในกาลแห่งพระลักษณะสบสัมพุทธเจ้า ธิดาของเศรษฐีในกรุงเทพศิลาดหนึ่ง ถือกระจอกนั่งแต่งตัวอยู่ในเวลาง่าย ฯ ลำดับนั้น นางภิญฺญานุชิสดาสูปนึง ซึ่งเป็นผู้คุ้นเคยของนางได้ไปเพื่อเยี่ยมมาม ฯ