ปัญหาและเฉลย วิชาแปลคงเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ปัญหา-เฉลย วิชาแปลมคธเป็นไทย ประโยค ๑-๒ พ.ศ.  ๒๕๓๔ – ๒๕๖๙ หน้า 182
หน้าที่ 182 / 183

สรุปเนื้อหา

ในเอกสารนี้เป็นการนำเสนอปัญหาและเฉลยวิชาแปลคงเป็นไทยโดยพี่ยชนะ การแปลเน้นเข้าใจความหมายของเนื้อหาในบริบทต่าง ๆ และการสร้างเสน่ห์ให้กับงานเขียน ซึ่งเป็นการทำให้ผู้อ่านได้ฝึกทักษะการแปลและการเข้าใจในรูปแบบภาษาและวรรณกรรม โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครและบริบทที่ปรากฏในประโยคต่าง ๆ อาทิเช่น การอธิบายความสำคัญของบุตร การสนทนาของตัวละคร และการสะท้อนถึงความสัมพันธ์ระหว่างมารดาและบิดา รวมถึงการแสดงโครงสร้างของประโยคที่ต้องพิจารณาอย่างละเอียดทั้งในแง่ทรรศนะและภาษาศาสตร์ อุปสรรคในการแปลก็ถูกนำเสนอเพื่อให้ผู้เรียนได้เรียนรู้และปรับปรุงการแปลของตนเอง

หัวข้อประเด็น

-แปลภาษาไทย
-ปัญหาและเฉลย
-ความสัมพันธ์ตัวละคร
-การสร้างเสน่ห์ในงานเขียน
-ฝึกทักษะการแปล

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๙๑๘ ปัญหาและเฉลย วิชาแปลคงเป็นไทย ประโยค ๑-๒ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล คงเป็นไทย แปล โดยพี่ยชนะ ๑. ก็ ครั้งเมื่อกุชอนบุคคลคาดโดยยาก เกิดขึ้นแล้ว ในเวาแว้นชื่อวัลลัสปั อ.มุชนีย์ คนหนึ่ง ชื่อว่า โภคละกะ ผู้ไม่อาจอยู่ เพื่อแปลเป็นอยู่ พาไปแล้ว ซึ่งกรธ รอขี ชื่อวากี สกล่าวแล้วว่า อ.เรา ท. ไปแล้ว สู่พระนครชื่อวากัสมิ์ จักเป็นอยู่ ดังนั้น คือเอาแล้ว ชึ่งวัดอุณเกื้อกลูในหนทางออกไปแล้ว ๆ อ.ขุน ท. เหล่านั้น ไปออก ครั้งเมือวัดอุณเกื้อกลูในหนทาง สิ้นรอแล้ว เป็นผู้อนได้ความหวีครอบงำแล้ว เป็นไม่ได้อาจแล้ว เพื่อแปลไป ซึ่งการทาร ค ครั้งนั้น อ.สมา กล่าวว่าแล้วว่า คู่กันนางผู้เจริญ อ.เรา ท. เมื่อเป็นอยู่ จักได้ ชึ่งบุตร another อ.เรา ท. ทั้งแล้ว ชึ่งตรัสนั่น จะไป ดังนี้ กะปาชดี ๆ ชื่อ อ.หยัย ของมารดา เป็นธรรมชาติต่ออ่อนโยน ย่อมเป็น เพราะเหตุนี้ อ.กรษยั้น กล่าวว่าแล้วว่า อ.ฉันจําไม่อาจ เพื่อฉัน ซึ่งบุตร ผู้เป็นอยู่มันทื่นดังนี้ ๆ อ.สามี กล่าวว่าแล้วว่า ครั้งเมือความเป็นอย่างนั้น มีอยู่ อ.ระท. จะกระทำ อย่างไร ดังนี้ ๆ อ.กรรยา กล่าวแล้วว่า อ.เรา ท. จะไป ดังนี้ ชึ่งตรันนี้ ตามวาระดังนี้ ๆ อ.มารดา ยกขึ้นแล้ว ชึ่งบุตรนั่น ผู้วาระวางแห่งดอกไม้ ในวาระ ของตน ยึ่งบุตร ให้อนแล้ว ที่Copy ยาไปแล้ว ด้วยเสزا ยอมให้ แก่ดา ๆ อ.เนาวนา อำเภ้ากำลังกว่า แม้ว่า ความหัว เกิดขึ้นแล้ว แก่สามีมั้น ในที่แห่งบุตรนั้น อันดร รับเอาแล้ว ชึ่งบุตรนั้น ทั้งวงใจแล้วทั้งว้าวัใแล้ว ๆ อ.สามี่น กล่าวว่าแล้วว่า คู่นางนางผู้เจริญ อ.เรา ท. เมื่อเป็นอยู่ จักได้ ชึ่งบุตร อ.เรา ท. จงทิ้ง ชึ่งบุตรนั้น ดังนี้ กะกรธนั้น ๆ อ.กรรยา แม้นั้น ห้ามแล้ว ต่าง ๆ ไม่ได้ให้แล้ว ซึ่งก็อบ ๆ อ.ทารก ผู้อนมารดาและบิดา ท. ให้เป็นไปรอบอยู่ โดยอาระ บอช้าลแล้ว ประพฤติหลังแล้ว ในมือ ของบิดา ๆ อ.บิดาน รู้แล้ว ชึ่งความเป็นคืออันประพฤติหลับ แห่งบุตรนั้น กระทำแล้ว ชึ่งมารดาว่างหน้า ยังบุตรนั้น ให้อนแล้ว นบนที่อนปลวดด้วยไมไม่ ในภายใต้ แจ้งอัป กอหนึ่ง ได้ไปแล้ว ๆ อ.มารดา กลับแล้ว แล้วดูไม่เห็นแล้ว ชึ่งบุตร ถามแล้วว่า ข้าแต่นา อ.บุตร ของดินี ย่อมอยู่ ณ ที่ไหน ดังนี้ ๆ อ.สมา่นั้น กล่าวแล้วว่า อนุตร อนริ ให้อนแล้ว ในภายใต้ แนกางอัป กอหนึ่ง ดังนี้ อ.กรรทนั้น กล่าวแล้วว่า อ.ท่าน อย่ายงดิน ให้อนแล้ว ให้อนายแล้ว ในภายใต้ แจ้งอัป กอหนึ่ง ดังนี้ ๆ อ.บุตร จักไม่อาจ เพื่ออนเป็นอยู่ อ.ท่าน จงนำมา ซึ่งบุตร แกดินนั้น ดังนี้ ประหรแล้ว ซึ่งกฮบทรุ้น ๆ แม้ อ.บุตร เป็นผู้อนแล้ว ในระหว่างแห่งหนทาง ย่อมเป็น ๆ อ.นายโคดหลายคน ทิ้งแล้ว ซึ่งบุตรในฐานะนี้ ๆ อนบุคค ล้่างแล้ว สิ้นวาระ ท. เดิด ในระหว่างแห่งภาพ เพราะวิบากเป็นเครื่องโลออแห่งกรรมมัน ด้วยประการนี้ ๆ อ.ขุน ท. เหล่านั่น ไปอยู่ ถึงแล้ว ซึ่งรตลูกแห่งบุคคลผู้ร้าชาซี โตตระกลุหนึ่ง ๆ
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More