ข้อความต้นฉบับในหน้า
๑๒๙ { ปัญหาและเฉลย วิชาแปลคมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ พระมหานมตรี กตปญฺโญ
เฉลย ประโยค ๑-๒
แปล คตรเป็นไทย
แปล โดยหญิงชนะ
ครั้งนั้น อ. พระศาสด ตรัสแล้วว่า ดูก่อนปาริยะกะ อ. การนี้เป็นการป้องกันไม่กลับแล้ว ของเรา ย่อมเป็น อ. ดาม or อ. วิบาสนา หรือว่า อ. มรรคนผล ย่อมไม่มี แก้เจ้า โดยอัตตภาพนี้ อ. เจ้า อาพหยุด นี้นี้ กะซังชื่อว่าโร่ยเฉยนั่น อ. ช้างตัวประเสริฐ ฟังแล้ว ยิ้มพระรัสยัน ใส่แล้ว ซึ่งงง ใบปา ร้องไห้อยู่ ได้ไปแล้ว ช้างหลัง ช้างหลัง ๆ ส่วนว่า อ. พระศาสด เสด็จถึงแล้ว ซึ่งอุบาร แห่งหมู่บ้านนั่น ตรัสแล้วว่า ดูก่อนปาริยะกะ อ. ภาคนี้นี้ เป็นที่มีโอกาสนี้ ของเจ้า ย่อมเป็น จำดำ แต่นี้ อ. ประเทศอันเป็นที่อยู่ของมนุษย์' เป็นประเทสเป็นไปด้วยอันตรายเป็นเครื่องเบียดเบียนรอม ย่อมเป็น อ. เจ้า จงหยุด ดังนี้ นี้ ๆ ๆ อ. ช้างตัวประเสริฐนี้นี่ ร้องให้อยู่ หยุดแล้ว ในวันนี้ ครับเมื่อพระศาสดา ทรงละอยู่ ซึ่งคลองแห่งจัณฬ มหัย อันแตกแล้ว กระทำแล้ว ซึ่งกาล บังเกิดแล้ว ในท่ามกลางแห่งพันแห่งนางอัปสร ในวงษาณอันเป็นวิการแห่งทอง อันประกอบด้วยโยษ min ในนครชื่อว่าดาวดึงส์ เพราะความเฉื่อมใส ในพระศาสดา อ. คำว่า อ. เทพพุทธชื่อว่าปรยเลียนาย ดังนี้นี้เทียว เป็นชื่อ ของเทพพุทธนี้ ได้เป็นแล้ว ๆ แม้ อ. พระศาสดา ได้เสด็จไปแล้ว ส่งพระครีชื่อว่าวัตติ ดำนี้ แล้วว่า อ. พระศาสดา เสด็จมาแล้ว สู่ พระนครชื่อว่าสวัสดี ดังนี้ ได้ไปแล้ว ในพระนครชื่อว่าสวัติถึงนี้ เพื่ออ้นพระศาสดาให้ทรงอโทษ ย่อมเป็น อ. พระราชแทนแว้นกโกศ ทรงสถิตแล้วว่า ได้ยินว่า อ.ภิญฺฑ. ผู้ทรงที่ซึ่งความแตกต่าง ผู้อยู่ในพระนคร ชื่อว่าโกมสิ เหล่านั้น ย่อมมา ดังนี้ เสด็จเข้าไปเผ่าแล้ว ซึ่งพระศาสดา กราบทูลแล้วว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ เจริญ อ. หมอวัฒนา จำไม่ให้ เพื่ออ้นเข้าไป สุไหวนแคว้น ของหมอวัฒนา แก่ภิญฺฑ. เหล่านั้น ดังนี้ ๆ อ. พระศาสดา ตรัสแล้วว่า ดูก่อนมหาบพิธ อภิญฺฑ. เหล่านั้น ผู้มีศีล ไม่ถือเอาแล้ว ซึ่งคำ ของอาดมภาพ เพราะการวิวาท ซึ่งกันและกัน อย่างเดียว ในกานนี้ อภิญฺฑ. เหล่านั้น ย่อมมา เพื่ออ้นอยาทามภาพให้ อดโทษ ดู่อนมหาบพิธ อ. ภิญฺฑ. เหล่านั้น งาม ดังนี้ ๆ