ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระมหามนตรี กตปญฺโญ ปัญหาและเฉลย วิชาเปลามครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๙๘
ข้าพระองค์เป็นผู้ใฝ่ฝันคำว่า พระราชาทรงเสริญยก จึงมาแล้ว ๆ พระราชาสร้าง วกเธอ (ทั่ง) จักรู้ความที่เราเป็นพระราชาในวนี้หรือ ๆ เขากระบูว่าว่า พวกข้าพระองค์คราบความที่พระองค์เป็นพระราชา แมโนกลางทุกเมื่อ ๆ พระราชาสัมว่า เมื่อเป็นอย่างนี้ เพราะเหตุไรในว้นก่อน เองในสำนักของพระบรมศาสดา เห็นเราแล้วจึงไม่ลูกจึง ๆ เขากระบูว่าว่า ขอดชมาราจเจ้า ข้าพระองค์จึงอยู่ในสำนักของพระราชผู้เติบเห็นพระราชฉันผู้ในใหญในประเทชแล้ว เมื่อฉนั้น (แสดงความเดารา) จะพิสูจน์เป็นผู้ไม่มีมคความเดาราในพระบรมศาสตา เพราะฉะนั้น ข้าพระองค์จึงไม่ลง เขาว่าสร้างว่า ช่างเถิดผ่อมาหาเจริญ เรื่องนี้จึงหยุดไว้ (แค่นี้) ทราว่า เจ้าเป็นผู้ออกในสิ่งที่เป็นประโยชน์และมีประโยชน์ ทั้งที่เป็นในกุฎธรรมและสัมปรายภพทรงพระไตรปิฎก ของงบอธรรมแก่พวกเราก็บในวรุ่นดี ๆ เขาว่า ข้าพระองค์ไม่อาจ พระพุทธเจ้าข้า ๆ ตรัสสมาว่า เพราะเหตุไร ๆ เขากระบูว่าว่า ธรรมดามหิอทยาในวังหลวงดังนี้ ก็ติที่ประกอบผิดและชอบเป็นเรื่องที่หนัก พระพุทธเจ้าข้า ๆ
พระราชวัดนุเมือง ปญฺญาสิริ วัดพระปฐมเจดีย์ จ.นครปฐม เฉลย
สนามหลวงแผนกบาลี ตรวจแก้ว