พระมาหามนตรี: แปลมครเป็นไทย : หน้า 41/183

พระมาหามนตรี กฤษฎาโณ ปัญหาและเฉลย วิชาแปลมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๑๓๗ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล มครเป็นไทย แปล โดยพยายามชนะ ๑. ในเวลานั้น อ. พระราชาเป็นใหญ่ในพระนครชื่อว่าพาราณสี ทรงพิจารณาว่า อ. โทษ อะไร ๆ ในกรรมท. มีกรรมเป็นต้น ของเรา มีอยู่หรือแม้แต่ ดังนี้ ไม่ทรงเห็นแล้ว ซึ่งกรรมอะไร ๆ อันไม่เป็นเหตุพอพระทัย ของพระองค์ ทรงดำริแล้วชื่อ อ. โทษ ของตน ย่อมไม่ปรากฏ แต่จน ย่อมปรากฏ แก่ชน ท. เหลืออั้น อ. เรา จักต่อเอารอบ (ซึ่งความเป็นไปได้) แห่งองค์ผู้เอนในพระนคร ค. ดังนั้น เสดออกแล้วด้วยเทพใคร ๆ ผู้รู้แล้ว ในเวลาเย็น ทรงดำริแล้วว่า ชื่อ อ. การเจรจา ด้วยอาจเป็นเครื่องกล่าว ของมนุษย์ผู้บ่งบริโภแล้วซึ่งอาหารอันอันดีงามในเวลาเย็น ท. เป็นสภามีประการต่าง ๆ ย่อมเป็น ถ้วน อ. เรายังบุคคล ให้กระทำอยู่ ซึ่งความเป็นแห่งพระราชา โดยอุบายนั่นเป็นธรรมไซ้ อ. มนุษย. จักกล่าวว่า อ. เรา ท. เป็นอุ้งพระราชาผู้ดูผลแล้วในอุบายนั่นไม่เป็นธรรม ผู้กล่าวกรม เบื้องบื้องแล้ว ด้วยกรรมท. มีอาชญาและพลีเป็นต้น ย่อมเป็น ดังนี้ ถ้างา อ. เรา ยังคบุคคล ให้กระทำอยู่ (ซึ่งความเป็นแห่งพระราชา) โดยธรรมไซ้ อ. ชน ท. กล่าวแล้ว ซึ่งคำ ได้ว่าก อ. พระราชา ของเรา ท. จงเป็นผู้มีพระชนะมยืน จงเป็นดังนี้เป็นต้น จักกล่าว ซึ่งคุณ ของเรา ดังนี้ เสด็เทียวไปแล้ว ตามแนวของฝา ของเรือน ท. เหล่านั้น ๆ ในขณะนั้น อ. โojุษฎีชูโมฬี ท. ย่อมทาสา ซึ่งองค์โมโห ในระหว่าง แห่งเรือน ท สอง เพื่อประโยชน์แก้การเข้าไป สู่เรือน ท. สอง โดยอุโมงค์เดียวยานั้นเทียว ๆ อ. พระราชา ทอดพระเนตรเห็นแล้ ซึ่งจง ท. เหล่านั้น ได้ประทับอยู่แล้ว ในเวลาแห่งเรือน ๆ อ. มานด พ. ตื่นแล้ว เมื่อสายขึง กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม เพราะเหตุอะไร แม อ. เรา รู้อยู่ อ. เรา รู้อยู่ ซึ่งเหตุโน้น ดังนี้ ในกาเป็นที่ทำลา ซึ่งอุโมย แล้วจึงเข้าไป สู่เรือน แล้วจึงแลดู ซึ่งกิณฑนะ ท. แห่งโจร ท. เหล่านั้น ๆ อ. โจร ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งมณฑนต์ว่า กล่าวแล้วว่า ได้ยินว่า อ. เรา ท. เป็นผู้อำนามมนพนี้รู้แล้ว ย่อมเป็น อ. มานด นี้ จักอีเรา ท. ให้บังาย ในกานี้ ดังนี้ ทั่งแล้ว แม้ซึ้งอำนองนู่งแล้ว ท. กลัวแล้ว หนีไปแล้ว โดยที่มีน้าหรอรมและม้าหน้ารอมนั้นเทียว ๆ อ. พระราชา ทอดพระเนตรเห็นแล้ว ซึ่งโจร ท. เหล่านั้น ผู้นี้ไปอยู่ด้วย ทรงดับแล้ว ซึ่งสิ่ง ของมณฑนบนอันนี้ ผู้กล่าวรายอยู่ ซึ่งมณฑน์ด้วย ทรงอึรอบแล้ว (ซึ่งความเป็นไปทั่ว) แห่งน้อยในพระนคร ท. ได้แต่เข้าไปแล้ว สะระเนิศด์ ก็ ครับเมื่ออรตรี สว่างแล้ว อ. พระราชา ทรงเรียกแล้ว ซึ่งบรรุ ผู้หนึ่ง แต่เข้าเทียว ตรัสแล้วว่า แบ่งนาย อ. เจ้า จงไป อ.อุโมที ในเรือน ชื่อไนน อนึ่งในบ้านชื่อไนน อันโธ ท. ทำลายแล้ว อ. มานดฟื้น แล้ว เมื่อสายขึ้ น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม เพราะเหตุอะไร แม อ. เรา รู้อยู่ อ. เรา รู้อยู่ ซึ่งเหตุโน้น ดังนี้ ในกาเป็นที่ทำลา ซึ่งอุโมย แล้วจึงเข้าไป สู่เรือน แล้วจึงแลดู ซึ่งกิณฑนะ ท. แห่งโจร ท. เหล่านั้น ๆ อ. โจร ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งมณฑนต์ว่า กล่าวแล้วว่า ได้ยินว่า อ. เรา ท. เป็นผู้อำนามมนพนี้รู้แล้ว ย่อมเป็น อ. มานด นี้ จักอีเรา ท. ให้บังาย ในกานี้ ดังนี้ ทั่งแล้ว แม้ซึ้งอำนองนู่งนแล้ว ท. กลัวแล้ว หนีไปแล้ว โดยที่มีน้าหรอรมและม้าหน้ารอมนั้นเทียว ๆ อ. พระราชา ทอดพระเนตรเห็นแล้ว ซึ่งโจร ท. เหล่านั้น ผู้นี้ไปอยู่ด้วย ทรงดับแล้ว ซึ่งสิ่ง ของมณฑนบนอันนี้ ผู้กล่าวรายอยู่ ซึ่งมณฑน์ด้วย ทรงอึรอบแล้ว (ซึ่งความเป็นไปทั่ว) แห่งน้อยในพระนคร ท. ได้แต่เข้าไปแล้ว สะระเนิศด์ ก็ ครับเมื่ออรตรี สว่างแล้ว อ. พระราชา ทรงเรียกแล้ว ซึ่งบรรุ ผู้หนึ่ง แต่เข้าเทียว ตรัสแล้วว่า แบ่งนาย อ. เจ้า จงไป อ.อุโมที ในเรือน ชื่อไนน อนึ่งในบ้านชื่อไนน อันโธ ท. ทำลายแล้ว อ. มานดฟื้น แล้ว เมื่อสายขี้ น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม เพราะเหตุอะไร แม อ. เรา รู้อยู่ อ. เรา รู้อยู่ ซึ่งเหตุโน้น ดังนี้ ในกาเป็นที่ทำลา ซึ่งอุโมย แล้วจึงเข้าไป สู่เรือน แล้วจึงแลดู ซึ่งกิณฑนะ ท. แห่งโจร ท. เหล่านั้น ๆ อ. โจร ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งมณฑนต์ว่า กล่าวแล้วว่า ได้ยินว่า อ. เรา ท. เป็นผู้อำนามมนพนี้รู้แล้ว ย่อมเป็น อ. มานด นี้ จักอีเรา ท. ให้บังาย ในกานี้ ดังนี้ ทั่งแล้ว แม้ซึ้งอำนองนู่งนแล้ว ท. กลัวแล้ว หนีไปแล้ว โดยที่มีน้าหรอรมและม้าหน้ารอมนั้นเทียว ๆ อ. พระราชา ทอดพระเนตรเห็นแล้ว ซึ่งโจร ท. เหล่านั้น ผู้นี้ไปอยู่ด้วย ทรงดับแล้ว ซึ่งสิ่ง ของมณฑนบนอันนี้ ผู้กล่าวรายอยู่ ซึ่งมณฑน์ด้วย ทรงอึรอบแล้ว (ซึ่งความเป็นไปทั่ว) แห่งน้อยในพระนคร ท. ได้แต่เข้าไปแล้ว สะระเนิศด์ ก็ ครับเมื่ออรตรี สว่างแล้ว อ. พระราชา ทรงเรียกแล้ว ซึ่งบรรุ ผู้หนึ่ง แต่เข้าเทียว ตรัสแล้วว่า แบ่งนาย อ. เจ้า จงไป อ.อุโมที ในเรือน ชื่อไนน อนึ่งในบ้านชื่อไนน อันโธ ท. ทำลายแล้ว อ. มานดฟื้น แล้ว เมื่อสายขี้ น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม เพราะเหตุอะไร แม อ. เรา รู้อยู่ อ. เรา รู้อยู่ ซึ่งเหตุโน้น ดังนี้ ในกาเป็นที่ทำลา ซึ่งอุโมย แล้วจึงเข้าไป สู่เรือน แล้วจึงแลดู ซึ่งกิณฑนะ ท. แห่งโจร ท. เหล่านั้น ๆ อ. โจร ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งมณฑนต์ว่า กล่าวแล้วว่า ได้ยินว่า อ. เรา ท. เป็นผู้อำนามมนพนี้รู้แล้ว ย่อมเป็น อ. มานด นี้ จักอีเรา ท. ให้บังาย ในกานี้ ดังนี้ ทั่งแล้ว แม้ซึ้งอำนองนู่งนแล้ว ท. กลัวแล้ว หนีไปแล้ว โดยที่มีน้าหรอรมและม้าหน้ารอมนั้นเทียว ๆ อ. พระราชา ทอดพระเนตรเห็นแล้ว ซึ่งโจร ท. เหล่านั้น ผู้นี้ไปอยู่ด้วย ทรงดับแล้ว ซึ่งสิ่ง ของมณฑนบนอันนี้ ผู้กล่าวรายอยู่ ซึ่งมณฑน์ด้วย ทรงอึรอบแล้ว (ซึ่งความเป็นไปทั่ว) แห่งน้อยในพระนคร ท. ได้แต่เข้าไปแล้ว สะระเนิศด์ ก็ ครับเมื่ออรตรี สว่างแล้ว อ. พระราชา ทรงเรียกแล้ว ซึ่งบรรุ ผู้หนึ่ง แต่เข้าเทียว ตรัสแล้วว่า แบ่งนาย อ. เจ้า จงไป อ.อุโมที ในเรือน ชื่อไนน อนึ่งในบ้านชื่อไนน อันโธ ท. ทำลายแล้ว อ. มานดฟื้น แล้ว เมื่อสายขี้ น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม เพราะเหตุอะไร แม อ. เรา รู้อยู่ อ. เรา รู้อยู่ ซึ่งเหตุโน้น ดังนี้ ในกาเป็นที่ทำลา ซึ่งอุโมย แล้วจึงเข้าไป สู่เรือน แล้วจึงแลดู ซึ่งกิณฑนะ ท. แห่งโจร ท. เหล่านั้น ๆ อ. โจร ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งมณฑนต์ว่า กล่าวแล้วว่า ได้ยินว่า อ. เรา ท. เป็นผู้อำนามมนพนี้รู้แล้ว ย่อมเป็น อ. มานด นี้ จักอีเรา ท. ให้บังาย ในกานนี้ ดังนี้ ทั่งแล้ว แม้ซึ้งอำนองนู่งนแล้ว ท. กลัวแล้ว หนีไปแล้ว โดยที่มีน้าหรอรมและม้าหน้ารอมนั้นเทียว ๆ อ. พระราชา ทอดพระเนตรเห็นแล้ว ซึ่งโจร ท. เหล่านั้น ผู้นี้ไปอยู่ด้วย ทรงดับแล้ว ซึ่งสิ่ง ของมณฑนบนอันนี้ ผู้กล่าวรายอยู่ ซึ่งมณฑน์ด้วย ทรงอึรอบแล้ว (ซึ่งความเป็นไปทั่ว) แห่งน้อยในพระนคร ท. ได้แต่เข้าไปแล้ว สะระเนิศด์ ก็ ครับเมื่ออรตรี สว่างแล้ว อ. พระราชา ทรงเรียกแล้ว ซึ่งบรรุ ผู้หนึ่ง แต่เข้าเทียว ตรัสแล้วว่า แบ่งนาย อ. เจ้า จงไป อ.อุโมที ในเรือน ชื่อไนน อนึ่งในบ้านชื่อไนน อันโธ ท. ทำลายแล้ว อ. มานดฟื้น แล้ว เมื่อสายขี้ น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม เพราะเหตุอะไร แม อ. เรา รู้อยู่ อ. เรา รู้อยู่ ซึ่งเหตุโน้น ดังนี้ ในกาเป็นที่ทำลา ซึ่งอุโมย แล้วจึงเข้าไป สู่เรือน แล้วจึงแลดู ซึ่งกิณฑนะ ท. แห่งโจร ท. เหล่านั้น ๆ อ. โจร ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งมณฑนต์ว่า กล่าวแล้วว่า ได้ยินว่า อ. เรา ท. เป็นผู้อำนามมนพนี้รู้แล้ว ย่อมเป็น อ. มานด นี้ จักอีเรา ท. ให้บังาย ในกานนี้ ดังนี้ ทั่งแล้ว แม้ซึ้งอำนองนู่งนแล้ว ท. กลัวแล้ว หนีไปแล้ว โดยที่มีน้าหรอรมและม้าหน้ารอมนั้นเทียว ๆ อ. พระราชา ทอดพระเนตรเห็นแล้ว ซึ่งโจร ท. เหล่านั้น ผู้นี้ไปอยู่ด้วย ทรงดับแล้ว ซึ่งสิ่ง ของมณฑนบนอันนี้ ผู้กล่าวรายอยู่ ซึ่งมณฑน์ด้วย ทรงอึรอบแล้ว (ซึ่งความเป็นไปทั่ว) แห่งน้อยในพระนคร ท. ได้แต่เข้าไปแล้ว สะระเนิศด์ ก็ ครับเมื่ออรตรี สว่างแล้ว อ. พระราชา ทรงเรียกแล้ว ซึ่งบรรุ ผู้หนึ่ง แต่เข้าเทียว ตรัสแล้วว่า แบ่งนาย อ. เจ้า จงไป อ.อุโมที ในเรือน ชื่อไนน อนึ่งในบ้านชื่อไนน อันโธ ท. ทำลายแล้ว อ. มานดฟื้น แล้ว เมื่อสายขี้ น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม เพราะเหตุอะไร แม อ. เรา รู้อยู่ อ. เรา รู้อยู่ ซึ่งเหตุโน้น ดังนี้ ในกาเป็นที่ทำลา ซึ่งอุโมย แล้วจึงเข้าไป สู่เรือน แล้วจึงแลดู ซึ่งกิณฑนะ ท. แห่งโจร ท. เหล่านั้น ๆ อ. โจร ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งมณฑนต์ว่า กล่าวแล้วว่า ได้ยินว่า อ. เรา ท. เป็นผู้อำนามมนพนี้รู้แล้ว ย่อมเป็น อ. มานด นี้ จักอีเรา ท. ให้บังาย ในกานนี้ ดังนี้ ทั่งแล้ว แม้ซึ้งอำนองนู่งนแล้ว ท. กลัวแล้ว หนีไปแล้ว โดยที่มีน้าหรอรมและม้าหน้ารอมนั้นเทียว ๆ อ. พระราชา ทอดพระเนตรเห็นแล้ว ซึ่งโจร ท. เหล่านั้น ผู้นี้ไปอยู่ด้วย ทรงดับแล้ว ซึ่งสิ่ง ของมณฑนบนอันนี้ ผู้กล่าวรายอยู่ ซึ่งมณฑน์ด้วย ทรงอึรอบแล้ว (ซึ่งความเป็นไปทั่ว) แห่งน้อยในพระนคร ท. ได้แต่เข้าไปแล้ว สะระเนิศด์ ก็ ครับเมื่ออรตรี สว่างแล้ว อ. พระราชา ทรงเรียกแล้ว ซึ่งบรรุ ผู้หนึ่ง แต่เข้าเทียว ตรัสแล้วว่า แบ่งนาย อ. เจ้า จงไป อ.อุโมที ในเรือน ชื่อไนน อนึ่งในบ้านชื่อไนน อันโธ ท. ทำลายแล้ว อ. มานดฟื้น แล้ว เมื่อสายขี้ น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม เพราะเหตุอะไร แม อ. เรา รู้อยู่ อ. เรา รู้อยู่ ซึ่งเหตุโน้น ดังนี้ ในกาเป็นที่ทำลา ซึ่งอุโมย แล้วจึงเข้าไป สู่เรือน แล้วจึงแลดู ซึ่งกิณฑนะ ท. แห่งโจร ท. เหล่านั้น ๆ อ. โจร ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งมณฑนต์ว่า กล่าวแล้วว่า ได้ยินว่า อ. เรา ท. เป็นผู้อำนามมนพนี้รู้แล้ว ย่อมเป็น อ. มานด นี้ จักอีเรา ท. ให้บังาย ในกานนี้ ดังนี้ ทั่งแล้ว แม้ซึ้งอำนองนู่งนแล้ว ท. กลัวแล้ว หนีไปแล้ว โดยที่มีน้าหรอรมและม้าหน้ารอมนั้นเทียว ๆ อ. พระราชา ทอดพระเนตรเห็นแล้ว ซึ่งโจร ท. เหล่านั้น ผู้นี้ไปอยู่ด้วย ทรงดับแล้ว ซึ่งสิ่ง ของมณฑนบนอันนี้ ผู้กล่าวรายอยู่ ซึ่งมณฑน์ด้วย ทรงอึรอบแล้ว (ซึ่งความเป็นไปทั่ว) แห่งน้อยในพระนคร ท. ได้แต่เข้าไปแล้ว สะระเนิศด์ ก็ ครับเมื่ออรตรี สว่างแล้ว อ. พระราชา ทรงเรียกแล้ว ซึ่งบรรุ ผู้หนึ่ง แต่เข้าเทียว ตรัสแล้วว่า แบ่งนาย อ. เจ้า จงไป อ.อุโมที ในเรือน ชื่อไนน อนึ่งในบ้านชื่อไนน อันโธ ท. ทำลายแล้ว อ. มานดฟื้น แล้ว เมื่อสายขี้ น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม เพราะเหตุอะไร แม อ. เรา รู้อยู่ อ. เรา รู้อยู่ ซึ่งเหตุโน้น ดังนี้ ในกาเป็นที่ทำลา ซึ่งอุโมย แล้วจึงเข้าไป สู่เรือน แล้วจึงแลดู ซึ่งกิณฑนะ ท. แห่งโจร ท. เหล่านั้น ๆ อ. โจร ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งมณฑนต์ว่า กล่าวแล้วว่า ได้ยินว่า อ. เรา ท. เป็นผู้อำนามมนพนี้รู้แล้ว ย่อมเป็น อ. มานด นี้ จักอีเรา ท. ให้บังาย ในกานนี้ ดังนี้ ทั่งแล้ว แม้ซึ้งอำนองนู่งนแล้ว ท. กลัวแล้ว หนีไปแล้ว โดยที่มีน้าหรอรมและม้าหน้ารอมนั้นเทียว ๆ อ. พระราชา ทอดพระเนตรเห็นแล้ว ซึ่งโจร ท. เหล่านั้น ผู้นี้ไปอยู่ด้วย ทรงดับแล้ว ซึ่งสิ่ง ของมณฑนบนอันนี้ ผู้กล่าวรายอยู่ ซึ่งมณฑน์ด้วย ทรงอึรอบแล้ว (ซึ่งความเป็นไปทั่ว) แห่งน้อยในพระนคร ท. ได้แต่เข้าไปแล้ว สะระเนิศด์ ก็ ครับเมื่ออรตรี สว่างแล้ว อ. พระราชา ทรงเรียกแล้ว ซึ่งบรรุ ผู้หนึ่ง แต่เข้าเทียว ตรัสแล้วว่า แบ่งนาย อ. เจ้า จงไป อ.อุโมที ในเรือน ชื่อไนน อนึ่งในบ้านชื่อไนน อันโธ ท. ทำลายแล้ว อ. มานดฟื้น แล้ว เมื่อสายขี้ น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม เพราะเหตุอะไร แม อ. เรา รู้อยู่ อ. เรา รู้อยู่ ซึ่งเหตุโน้น ดังนี้ ในกาเป็นที่ทำลา ซึ่งอุโมย แล้วจึงเข้าไป สู่เรือน แล้วจึงแลดู ซึ่งกิณฑนะ ท. แห่งโจร ท. เหล่านั้น ๆ อ. โจร ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งมณฑนต์ว่า กล่าวแล้วว่า ได้ยินว่า อ. เรา ท. เป็นผู้อำนามมนพนี้รู้แล้ว ย่อมเป็น อ. มานด นี้ จักอีเรา ท. ให้บังาย ในกานนี้ ดังนี้ ทั่งแล้ว แม้ซึ้งอำนองนู่งนแล้ว ท. กลัวแล้ว หนีไปแล้ว โดยที่มีน้าหรอรมและม้าหน้ารอมนั้นเทียว ๆ อ. พระราชา ทอดพระเนตรเห็นแล้ว ซึ่งโจร ท. เหล่านั้น ผู้นี้ไปอยู่ด้วย ทรงดับแล้ว ซึ่งสิ่ง ของมณฑนบนอันนี้ ผู้กล่าวรายอยู่ ซึ่งมณฑน์ด้วย ทรงอึรอบแล้ว (ซึ่งความเป็นไปทั่ว) แห่งน้อยในพระนคร ท. ได้แต่เข้าไปแล้ว สะระเนิศด์ ก็ ครับเมื่ออรตรี สว่างแล้ว อ. พระราชา ทรงเรียกแล้ว ซึ่งบรรุ ผู้หนึ่ง แต่เข้าเทียว ตรัสแล้วว่า แบ่งนาย อ. เจ้า จงไป อ.อุโมที ในเรือน ชื่อไนน อนึ่งในบ้านชื่อไนน อันโธ ท. ทำลายแล้ว อ. มานดฟื้น แล้ว เมื่อสายขี้ น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม เพราะเหตุอะไร แม อ. เรา รู้อยู่ อ. เรา รู้อยู่ ซึ่งเหตุโน้น ดังนี้ ในกาเป็นที่ทำลา ซึ่งอุโมย แล้วจึงเข้าไป สู่เรือน แล้วจึงแลดู ซึ่งกิณฑนะ ท. แห่งโจร ท. เหล่านั้น ๆ อ. โจร ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งมณฑนต์ว่า กล่าวแล้วว่า ได้ยินว่า อ. เรา ท. เป็นผู้อำนามมนพนี้รู้แล้ว ย่อมเป็น อ. มานด นี้ จักอีเรา ท. ให้บังาย ในกานนี้ ดังนี้ ทั่งแล้ว แม้ซึ้งอำนองนู่งนแล้ว ท. กลัวแล้ว หนีไปแล้ว โดยที่มีน้าหรอรมและม้าหน้ารอมนั้นเทียว ๆ อ. พระราชา ทอดพระเนตรเห็นแล้ว ซึ่งโจร ท. เหล่านั้น ผู้นี้ไปอยู่ด้วย ทรงดับแล้ว ซึ่งสิ่ง ของมณฑนบนอันนี้ ผู้กล่าวรายอยู่ ซึ่งมณฑน์ด้วย ทรงอึรอบแล้ว (ซึ่งความเป็นไปทั่ว) แห่งน้อยในพระนคร ท. ได้แต่เข้าไปแล้ว สะระเนิศด์ ก็ ครับเมื่ออรตรี สว่างแล้ว อ. พระราชา ทรงเรียกแล้ว ซึ่งบรรุ ผู้หนึ่ง แต่เข้าเทียว ตรัสแล้วว่า แบ่งนาย อ. เจ้า จงไป อ.อุโมที ในเรือน ชื่อไนน อนึ่งในบ้านชื่อไนน อันโธ ท. ทำลายแล้ว อ. มานดฟื้น แล้ว เมื่อสายขี้ น กล่าวแล้วว่า อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม อ. ท่าน ย่อมพยายาม เพราะเหตุอะไร แม อ. เา ร รู้ อยู่ อ. เา ร รู้ อยู่ ซึ่งเหตุโน้น ดังนี้ ในกาเป็นที่ทำลา ซึ่งอุโมย แล้วจึงเข้าไป สู่เรือน แล้วจึงแลดู ซึ่งกิณฑนะ ท. แห่งโจร ท. เหล่านั้น ๆ อ. โจร ท. เหล่านั้น ฟังแล้ว ซึ่งมณฑนต์ว่า กล่าวแล้วว่า ได้ยินว่า อ. เรา ท. เป็นผู้อำนามมนพนี้รู้แล้ว ย่อมเป็น อ. มานด นี้ จักอีเรา ท. ให้บังาย ในกานนี้ ดังนี้ ทั่งแล้ว แม้ซึ้งอำนองนู่งนแล้ว ท. กลัวแล้ว หนีไปแล้ว โดยที่มีน้าหรอรมและม้าหน้ารอมนั้นเทียว ๆ