ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระมหามนตรี กนฺตปญฺโญ ปัญหาและเฉลย วิชาแปลมรรคเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๑๓๙
แปล โดยอรรถ
๒. พระราชาทรงสดับความเป็นไปนั้นแล้ว จึงสั่งให้ประจักษ์ชีวิตชาวนานั้น ๆ พวกธรุงรมดชาวนานั้นให้แขนไพล่หลัง เข็นด้วยหวาย นำไปสู่ถ้ำแลกแกแล้ว ๆ ชาวนานั้นถูกภารบูรณ์เมื่อลมไม่พูดคำอะไร ๆ อื่น เดินพูดไปอยู่อย่างนี้ ๆ ครั้งนั้น พวกธรุงรมกาหาว่า แกกล่าวถ้อยคำฉันเดี
พระบรมศาดาและพระอานนท์เกาะเท่านั้น นี่อธิธะ เมื่อชาวนาตอบว่า เราไม่ใด้เฝ้าพระราชาจึงบอก จึงนำไปสู่สำนักงานของพระราชากราบทูลความเป็นไปนั้นแต่พระราชาแล้ว ๆ ลำดับนั้น พระราชทรัสมะ ชาวนานั้นว่า เพราะเหตุไร เจ้าจงกล่าวอย่างนี้ ๆ แม้ชาวนานั้น กราบทูลว่า ข้าแต่สมเด็จเทพ ข้าพระองค์ไม่ใช่
ไฉนก็กราบบูชเรื่องนั้นทั้งหมดแต่พระราชา จำเดิมแต่กาลที่ออกไปเพื่อว่าการจบา ๆ พระราชทรงลัดด้อยคองชาวนานั้นแล้ว ตรีล่า พนาย ชาวนนี้อึ้งองค์เดชพระบรมศาสดาผู้เป็นบุคคล ลิในโลกเป็นพาน เราจะโทษแก่ว่านี่ไม่สมควร เราจักรู้สิ่งที่ควรกระทำในเรื่องนี้ ดังนี้แล้ว ทรงพา ชาวนานั้นไปยังสำนักงานของสมเด็จพระบรมศาดาในเวลาเย็น ทูลถามสมเด็จพระบรมศาดา ว่า ข้าแต่สมเด็จพระบรม ศาสดา ตรัสตอบว่า ขอดาวพระพระ มหาพิธ ฯ
พระราชปริยัติสุธี ปีอาจาโร วัดธรรมามูล จ.ชัยนาท แปล สนามหลวงแผนกบาลี ตรวจแก้