การบรรยายเรื่องพระศาสดาและพระกุมาร ปัญหา-เฉลย วิชาแปลมคธเป็นไทย ประโยค ๑-๒ พ.ศ.  ๒๕๓๔ – ๒๕๖๙ หน้า 44
หน้าที่ 44 / 183

สรุปเนื้อหา

เนื้อหานี้กล่าวถึงพระศาสดาที่เสด็จไปยังพระนครราชครูปุ๋ย และเกี่ยวกับการบิณฑบาตของพระกุมารพระนามว่านะ เนื้อหาเชื่อมโยงถึงพระธรรมและความเป็นอรหันต์ ผ่านการบรรยายที่นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการแสดงธรรมและการเกี่ยวพันในพระพุทธศาสนา เช่น พระคาถาที่เป็นที่กล่าวถึง เพื่อแสดงให้เห็นถึงพลังแห่งธรรมที่เผยแพร่ในพระพุทธศาสนา ในโอกาสที่พระศาสดาไม่ได้รับบาตรจากพระกุมาร ซึ่งเป็นการสอดคล้องกับแนวทางของพระพุทธศาสนา ความหมายและการแสดงออกถึงความเคารพในธรรม และวิธีการบรรลุสู่โสดาปัตผล

หัวข้อประเด็น

-พระศาสดา
-พระกุมาร
-การบิณฑบาต
-ธรรมในพระพุทธศาสนา
-ความเป็นอรหันต์
-พระคาถา

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ฉลวย ประโยค ๑-๒ แปล คมครินไทย แปล โดยญาณชนะ ๙. ดั่งจะกล่าวโดยพิสดาร อ. พระศาสดา ผึ้งจิรคือธรรมอันประเสริฐอันพระองค์ให้เป็นทิวาแล้วเสด็จไปแล้ว สู่พระนครชื่อราชครูปุ๋ย ในพระวิหารชื่อว่าวรุ่น ผู้ฉัน- แห่งทศ ท. สิบ ผู้มีนจ มีพันหนึ่ง ๆ เป็นประมาณเป็นบริวาร ผู้อ่านพระเจ้าศรีโณทนะมหาราช ทรงส่งไปแล้ว ด้วยพระดำรัสว่า อท. ท่าน ท. จน่นำแล้ว ซึ่งบุตรของเรา แสดงแก่เรา ดังนี้ หนา -พระเณรชื่อว่ากาหฤท ผู้ในแต่สายหลังแห่งทศ ท้องบวง แล้วจึงบรรลุแล้ว ซึ่งความเป็นแห่งพระอรหันต์ ทราบกลางเป็นที่สุดมาแล้ว จึงพรรณนาแล้ว พรรณน่าชื่นหนทาง ด้วยคาถามิคลากรเป็นประมาณ ผู้อ่านพระชิ้นสมพี่นัลย์เป็นประมาณแวดล้อม แล้วนำไปแล้ว สู่พระอวัยวะกถา กำลบแล้ว ซึ่งฝันโบกรพรรษ ให้เป็นเหตุเป็นแดนเกิดขึ้นแห่งเนื้อความ ตรัสแล้ว ซึ่งมหาเสน่ห์นตราชาด ในสมาคมแห่งพระญาติ เสด็จเข้าไปแล้ว เพื่อบิณฑบาต ในวันรุ่งขึ้นยังพระบิดา ให้ตั้งอยู่เฉพาะแล้ว ในโสดาปัตผล ด้วยพระคาถาว่า อุดฉิติอา เนปมุนชเยซู (บุคคลไม่ทีม ประมาณ ในก้นข้าวอันตนพึ่งลุกขึ้นนับรับ) ดังนี้เป็นต้น ยงพระนางมหาปาชาติ ผูโคดม ให้ถือเฉพาะแล้ว ในโสดาปัตผลด้วย ยงพระราชา ให้ตั้งอยู่เฉพาะแล้ว ในสภาพมิดผลด้วย ด้วยพระคาถาว่า ธมมญาณเจริ สุจิตติ (บุคคลพึ่งประพฤติ ซึ่งธรรม ให้เป็นสุขี) ดังนี้เป็นต้น ๆ ก็ อ. พระศาสดา ทรงอาศัย ซึ่งวาจาเป็นเครื่องกล่าวชื่อคุณแผนพระรามดาว ของพระราหู ตรัสแล้ว ซึ่งจันทกินบริจาค ในนาเกือบที่สุดลูกรบแห่งกิจ ด้วยกัน เมืองมรรคคลอดอรอิเทพ และมรรคคลอคือเข้าไปสู่เรือนและมรรคคลอคือว่า ท. แห่งพระกุมารพระนามว่านะ เป็นไปอายุ เสด็จเข้าไปแล้ว เพื่อเป็นนก แล้ว ในวันที่ ๓ แต่นั้นเป็นต้น ประทานแล้ว ซึ่งบาตร บนพระหัตถ์ ของพระกุมารพระนามว่านะตรัสแล้ว ซึ่งมงคล เสด็จขึ้นแล้ว จากอาสนะ หลักไปอยู่ ไม่ทรงรับแล้ว ซึ่งบาตร จากพระหัตถ์ ของพระกุมารพระนามว่านะ ๆ แม้ อ. พระกุมารพระนามว่านะนั่นไม่ได้อาจแล้ว เพื่ออนึกว่าว่า ข้าแต่พระองค์ผู้จรรยา อ. พระองค์ ของพระองค์ ดังนี้ ด้วยความเคารพในพระถวาด ๆ แต่ว่า อ. พระกุมารพระนามว่านะนั้น คิดแล้ว อย่างนี้ว่า อ. พระศาสดา จักทรงรับ ซึ่งบาตร ที่หัวแห่งบัลใด ดังนี้ ๆ อ. พระศาสดา ไม่ทรงรับแล้ว ในที่แม้นั้น ๆ อ. พระกุมารพระ นามว่านะน่ะ นอกนิ คิดแล้วว่า อ. พระศาสดา จักทรงรับ ที่หัวแห่งเจิงแห่งบัลใด ดังนี้ ๆ อ. พระศาสดา ไม่ทรงรับแล้ว แน่นั่นน่ะ
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More