ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระมหามนตรี กตปัญโญ ปัญหาและเฉลย วิชาเปลมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒-๓๙
เพื่อนาย เมื่อเขาว่า อย่าดู ฉันจึงทุ่มตั้งตื่นกอ ก็ได้ จึงรบราย บาย เข้านสำเร็จ ทำทรัพย์ที่เขาให้
ให้เป็นสักว่าภันดินได้รับไว้แล้วทีเดียว ให้นำโถนะและสิ่งต่าง ๆ มีข้าวสารบิรสุทธิเป็นต้น มาจากร้านตลาด
หุงข้าวสุกให้ละมุนละไม แล้วปรุงแกงกะปิ ๒-๓ อย่าง ซึ่งมีรสร้อย โดยเยี่ยงอย่างหุงในราชสกุล ได้ให้
แก่กุฎโถสงผู้มาจากป่า ๆ ครั้งนั้นนางทราบเขารับอาหารนั้นแล้ว ถึงความเป็นมิติถ่องเนื่องลง จึงพูด
ว่า นายจ๋า พวกเราเป็นผู้เมื่อยิง ข อพักอุในเรือนนี้แล้วสอง วันเถอะ ๆ เขาบอกว่า ได้ขอ ๆ ที่นี
นางก็ปรอาจาหารที่เอร์อร่อย ทั้งเวลาเย็นทั้งรุ่งวันรุ่งขึ้นแล้วได้แก่เขา ๆ และต่อมา นางรว่าเขาเป็นมิติถิ
อ่อนโยนแล้วก็จวนตัวกว่า นายจ๋า พวกเราอยู่ในเรือนนี้แล้ว ๒-๓ วัน ดังนี้แล้ว อยู่ในเรือนนั้น ใช้
สกัดร้อนคมตรูฐานเตียงของเขาได้แต่มแต่ในนั้น ๆ ๆ พอเมื่อเขามานั่งลงเท่านั้น นัน
เขากล่าวว่า ทำไมเดี๋ยวเจี็ดยกไปอย่างนี้ ๆ นางสมก็อบกว่า นายจ๋า ฉันไม่อาจห้ามพวกเด็กหนุ่ม ๆ ได้
พวกเขามาประชุมเล่นกันในที่นั้นนี่ ๆ ๆ
พระราชปริยัติสุรี ปิยาจาโร วัดธรรมมูล จ.ชัยนาท
แปล.
สนามหลวงแผนกบาลัย ตรวจแก้.