พระพรหมและอานิสงส์จากการบวช : หน้า 26/183

๒. ต่อมาวันหนึ่ง พระบรมศาสดา ทรงตรวจดูสิ่งศักดิ์ ในเวลาใกล้รุ่ง ทอดพระเนตรเห็น พรรมมณนั้น ทรงใคร่ครวญว่า จักมีเหตุอะไรหนอแล พระทราบว่า พระพรหมดำ จึงโหลดไปยังสำนักงานของพระพรหม เหมือนเดียดเที่ยงจากไปวิหาร ในเวลาเย็น จึงตรัสถามว่า พระพรหม คุณทราบไหมว่า พระพรหมนั้น ได้รับการส่งเคราะห์ จากสำนักงานของภิกษเหล่านั้นหรือ ๆ พระพรหมก็กราบทูลว่า ได้ พระเจ้าข้า พระบรมศาสดา ตรัสถามว่า เธอได้รับการส่งเคราะห์ จากสำนักงานของภิกษเหล่านั้นหรือ ๆ พระพรหมก็กราบทูลว่า ได้ พระเจ้าข้า ข้าพระองค์ได้เพียงอาศัย แต่ภิญญาเหล่านั้น ไม่ให้ข้าพระองค์ย้อนกลับ ๆ พระบรมศาสดา รับสั่งให้กษัตริย์ประชุมกัน ในพระเทวนาทร์ ตรัสสาสนว่า ตรรษานความนั้นแล้ว ตรัสถามว่า ภิกษุทั้งหลาย มีใครละลิ้มอุปการะของ พระพรหมนี้ได้บ้างไหม ๆ พระสาริบุตรเตร กราบทูลว่า ขัตพระองค์ ร์สิกได้ พระพรหมนี้สั่งให้เอาอวิทยาทัพพีนึง ที่เขานำมาเพื่อนแก้ขพระองค์ ผู้กำลังเที่ยวบินดาบดูอยู่ในเมืองราชฤกษ์ ข้าพระองค์ ก็สั่งถึงอุปการะของพระพรหมนี้ได้ ดังนั้น ๆ พระสาริบุตรเตรนั้น เมื่อพระบรมศาสดาตรัสว่า สาริบุตร ก็กราบว่าเถิดพระบรมศาสดา ผู้บรรลุวออย่างนี้ถูกยกขึ้น จักให้บวช ดังนี้ แล้วให้พระมหานั้นบวชแล้ว ๆ อานิสงส์ท้ายอาสงสนในโรงฉัน ย่อมถึงแก่ารภิกษุนันแล้ว ๆ ท่านจึงนำบาตรด้วยข้าววาคูและภัตเป็นต้น ๆ พระเทรา พาท่านหลีกจากไป ตัดเตือน พราสอนท่านเนือง ๆ ว่า สิ่งนี้เคราควรทำ สิ่งนี้เคราควรทำ ๆ ราธิภาขั้นได้เป็นผู้ว่ายัง มีปฏิริยะโอวาทโดยเคราผ เพราะฉะนั้น ท่านปฏิบัติท่ามอาวาทีพีระสอน โดยสองสามวันเท่านั้น ก็รบรรพระอัธ ฯ