ข้อความต้นฉบับในหน้า
ฉบับ OCR ที่ได้จากภาพนี้คือ:
ฉลาย ประโยค ๑–๒
แปล ครูเป็นไทย
แปล โดยหญิงชนะ
๑. ในขณะนั้น อ. ภรรยาของนายจิตติคัตนัน นอนประพฤติดีหลบอยู ่ๆ อ. ผ่าสูญอันตรายนั้นมุ่งแล้ว ไปปราณแล้ว ๆ อ. น้ำใส ไหลออกอยู่ จากปาก อ. จบา ประพฤติดีครครอดอยู่ อ. ปาก อันแล้ว อ. ฟิน เสียดสีอยู่ๆ อ. ภรรยานั้น ปรากฏอยู่ แกนํ่าอิทธิพลนัน รวกะ อ. ร่าง (ศพ) อันพูดขึ้นๆ อ. นายจิตติหัตถนัน คิดแล้วว่า อ. ร่างนี้ เป็นธรรมชาติไมไเส่ง เป็นธรรมชาติเกิดทุกๆ ยอมเป็น อ. เรา บรรจแล้ว ไม่ได้กลั้วแล้ว เพื่ออันตั้งอยู่ด้วยดี ในความเป็นแห่งภิญ แพร่อาศัย ซึ่งร่างนี้ ตลอดกาล มีประมาณเท่าไร ดังนี้ จับแล้ว ที่ชายแห่งผ้าดินบุคคลอัญแล้วด้วยน้ําฝา ดิ้นนให้ก้อร่อง ออกไปแล้วจากเรือน ๆ ครั้งนั้น อ. แมมาย ของนายจิตติหัตถนัน ยินแล้ว ในเรือนอันมีระหว่างมหิดได เห็นแล้ว ซึ่งนายจิตติหัตถนัน ผูไปอุ ย่างนั้น คิดแล้วว่า อ. นายจิตติหัตถนัน ก็กล้าผลแล้ว มาอยู่ จากป่าเทียว ในกาลนี้นั่นเทียว พันแล้ว ซึ่งพ่อบุคคลพึงยอมแล้วด้วยน้ําฝา ที่ทอง ออกไปแล้ว เป็นผึ้งหน้าเฉพาะต่อวิหาร เป็นย่อมไป อ. เหตุออ ระหนอด ดังนี้ เขาแล้วว่า สู่เรือง เห็นแล้ว ซึ่งริดา ผูประพฤติดีหลบอยู่ ทราบแล้วว่า อ. นายจิตติหัตถนัน เห็นแล้ว ซึ่งราษนี้ เป็นผู้ยึสักอภัยซึ่งกรรมอันบันนิตพิงกลีด (เป็นมีมีความ เดือดร้อนใจ) เป็น ไปแล้ว ดังนี้ ซึ่งรดา กล่าวแล้วว่า แนะหญิงกาก็กัน อ. เจ้า จงลูกปี อ. สามีของเจ้า เห็นแล้ว ซึ่งเจ้า ผูประพฤติดีหลบอยู่ เป็นผู้อยู่รสักอภัยซึ่งกรรมอันบันนิตพิงกลีด เป็น ไปแล้ว อ. ลามั่น ย่อมไม่มี แก่เจ้า จำเดิม แต่กานี้ ดังนี้ อ. ภรรยาของนายจิตติหัตถนัน กล่าวแล้ว ข้าแม่แม่ อ. ท่าน จงหลีกไป อ. ท่าน จงหลีกไป อ. การไป ของสามีนั้น จิมิม แต่ไหน อ. สามีนี้ จักมา อีก โดยวันเล็กน้อยนั่นเทียว ดังนี้ ๆ อ. นายจิตติหัตถนัน แม้นั้น เดินไป เดินไป กล่าวอยู่ว่า อ. ร่าง เป็นธรรมชาตไม่เที่ยงเป็นธรรมชาติเป็นทุกข์ ยอมเป็น ดังนี้ เทียว บรรลุแล้ว ซึ่งโลภิตผิดพ่อ อ. นายจิตติหัตถนัน ไปแล้ว ไหวแล้ว ซึ่งภิญกุฑ ท. ขอโล่ ซึ่งการบรรอ อ.ภิญกุฑ กล่าวว่าแล้วว่า อ. เรา ท. จักไม่อาจ เพื่ออันยังเธอ ให้บวง อ. ความเป็นแห่งสมณะ ของเธอ จงมิ แต่ที่ไหน อ.ศิระ ของเธอ เป็นเช่นกันด้วยนั้นเป็นเครื่องจับซึ่งมิดย่อมเป็น ดังนี้ ๆ อ. นายจิตติหัตถนัน กล่าวแล้วว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ อ. ท่าน ท. ของยิ่งกระมังให้บวง สั้นวาระหนึ่ง ด้วยความอนุเคราะห์ ในกาลนี้ ดังนี้ ๆ อภิญกุฑ เหล่านั้น ยังคงนายจิตติหัตถนัน ให้บวงแล้ว ด้วยอำนาจแห่งอุปการะ ๆ ๆ อภิญกุฑว่าดว่า จักเท่านผู้เจริญ อ. ท่าน ท. ของยิ่งกระมังให้บวง สั้นวาระหนึ่ง ด้วยความอนุเคราะห์ ในกาลนี้ดังนี้ ๆ