สาระเกี่ยวกับสุขภาพและการรักษาของพระเงา : หน้า 48/183

๒. เมื่อพระเงไม่กวาดลงสู่ความหลับ ครั้นเดือนหนึ่งผ่านพ้นไป ก็เกิดโรคอันขึ้น ๆ หยาดน้ำตาไหลออกจากดวงตา คล้ายสายยน้ำซึมออกมาประว้อ ฉะนั้น ๆ ท่าน บำเพ็ญสมาธิธรรมตลอดทั้งคืน ในเวลาอรุณขึ้นก็เข้าไปยังห้องแล้วอึ้ง ๆ ภิกษุทั้งหลาย ไปสำนักพระเงาในเวลาภิกาจาขา กราบเรียนว่า ได้เวลาภิกขาจารแล้ว ช่วงพระเงาตอบว่า ผู้มีอายุหลาย ถ้ารากนั้นช่วยอาจารย์และจิรของตนต่อไป ๆ ภิกษุทั้งหลาย มองเห็นดวงตาของท่าน (มีน้ำตา) ไหลออกอยู่ จึงเรียนถามว่า นั่นอะไร? ขรับ ๆ พระเงาตอบว่า ว่า ท่านผู้มีอายุหลาย ลมเสียแรงดวงตาของผม ๆ พวกภิกษุทั้งหลาย กราบเรียนว่า หมอได้รับวารนาฏเราไว้แล้ว มีหรือรึ ขอรับ พวกเรารบกวนเก่า ๆ พระเงาตอบว่า ดีท่านทั้งหลายๆ ภิกษุทั้งหลายหลานนั้น จึงได้ออกแก่หมอ หมอนี้ ได้หุงนํ้ามันส่งไป (ถวาย) ๆ พระเงาเมื่อจะหยดนํ้ามันทางจุกนู่นแสนแล หยดแล้ว เข้าปInternภายในบ้าน ๆ หมอเห็นแล้วจึงถามว่า ท่านขอรับ ทราบว่า ลมเสียแรงดวงตาของพระผู้เป็นเจ้าหรือเปล่า? พระเงาตอบว่า ไง อุบายสา หมอถามว่า ท่านขอรับ กระผมได้หยดนํ้ามันส่งไป (ถวาย) พระคุณเจ้าได้หยดนํ้ามันทางจุกนู่นแสนแล้วหรือ ๆ พระเงาตอบว่า ไง อุบายสา หมอถามว่า ขณะนี้ เป็นอย่างไรบ้าง ๆ พระเงาตอบว่า ยังเจ็บอยู่เลย อุบายสา หมอคิดว่า เราส่งนํ้ามันไปเพื่อรับไว้ก่อน (หยาด) ครั้งเดียวเท่านั้น เหตุอะไรหนอแหม โรคจึงไม่สงบ จึงเรียนถามว่า ท่านขอรับ น้ำมันนั้น ท่านนั่งหยดหรืออนหยด ๆ พระเงา ได้ดังเสีย แม็ก ภูมอรบเราม ก็ไม่ตอบ ๆ