การไปเฝ้าพระบรมศาสดา : หน้า 66/183

๒. แม้พระเกษยุพสังสอนกิฐฯ ๖๐ รูปานนี้จึงได้ขวา ๆ พวกเธอผู้ อยู่ในโอวาทของท่าน ครับใกล้ดีปลาวณา ทุกรูปเที่ยบรูปรุพระอรรถพร้อมกับปฏิสังมิท ก็เลยเธอทั้งหลายอชื่ออาพรรษาแล้ว เป็นผู้ประสงค์จะเฝ้าพระบรมศาสดา จึงเรียนพระเถระว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ กระผมทั้งหลายเป็นผู้ประสงค์จะเฝ้าพระบรมศาสดา ๆ พระเถระฟังคำของภิกษเหล่านั้นแล้วก็ว่า เราเป็นผู้พุทธภาวะ และในระหว่างทาง ดงที่ถูกอมนุษย์ยึดครองมก็เมื่อเราไปกับภิกษเหล่านี้ เธอทั้งหลายจำบาก จักไม่อาจจะได้รับกุศลอีกด้วย เราจึงส่งภิกษเหล่านี้ไปก่อนว่าที่เดีย ๆ ล่ำดับนั้น พระเถระกล่าวภิกษเหล่านั้นว่านว่า ผู้มีกายทุ่งหลาย ขอท่านทั้งหลายล่วงหน้าไปก่อนเถิด ๆ ภิกษเหล่านั้นกว่าขาแต่มุ่งเจริญ ให้ท่านกล่าวว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ขอท่านอย่า ทำอย่างนี้เลย ปวงกระผมจะไปพร้อมกับท่านนั่นแหละ ๆ พระเถระกล่าวว่า ผู้อายุทั้งหลาย ขอท่านทั้งหลายอย่าขอใจอย่างนี้เลย เมื่อเป็นอย่างนี้ ความไม่สมถะก็มีแก่ ผม น้องชายของผมเห็นท่านทั้งหลายจะถาม (ถึงผม) เมื่อเป็นเช่นนั้น ท่านทั้งหลายพึงบอกความเสียดังนี้ของผมแก่เขา เขาส่งใครสักคนมายังกำลับ ของผม ผมจะมาถูกคนนันนั้น ขอนำทั้งหลายจงถวายบังคนมาระทดพล และให้พระอสีติมหาเถระ ตำแหน่งของผมเกิด ดังนี้แล้ว ส่งภิกษเหล่านี้ไปแล้ว ๆ เธอทั้งหลายขอขมาพระเถระแล้ว เข้าไปถวายในบ้าน ๆ มนุษย์ ทั้งหลายมินตกให้ภิกษเหล่านั้นนั่งแล้ว ถวายภิกษาแล้ว ถามว่า ข้าแต่ท่านผู้เจริญ อาการคือการไปแห่งพระผู้ เป็นเจ้า ผิวปราบหรือ ๆ ภิกษเหล่านั้นตอบว่า ใช่แล้ว อุบทสกและอาบสกทั้งหลาย ปวงอาคตมาภ เป็นผู้ประสงค์จะเฝ้าพระบรมศาสดา ๆ มนุษย์เหล่านั้นอ้อนวอนแล้วนอนอีก ครั้นทราบนั่นก็การไปให้ได้ ของภิกษเหล่านี้นแล้ว จิดาไปส่ง คำราวาญกลับมา ๆ