พระมหามนตรี กตฺฺปญฺโญ: ปัญหาและเฉลย วิชาแปลเอกเป็นไทย : หน้า 149/183

พระมหามนตรี กตฺฺปญฺโญ ปัญหาและเฉลย วิชาแปลเอกเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๑๔๕ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล มครเป็นไทย แปล โดยผู้ญชนะ ๑. ก็ ในกาลแห่งชน ท. เข้าไปแล้ว อ. บุตรของเศรษฐี ได้ยืนแล้ว ณ แถวเท้า ของบิดา ฯ อ. ธิดาของเศรษฐีอนั้น ได้ยืนแล้ว ณ ข้างเบื้องบนแห่งเศรษฐะ ฯ ในขณะนั้น อ. เศรษฐี เป็นผู้ผาย เป็นผู้ นอนแล้ว ย่อมเป็น ฯ ส่วนว่า อ. นายเสเมียน นวดอยู่ ซึ่งเท้า ท. ของเศรษฐี นั้น กล่าแล้วว่า ขัแตนาย อ. บุตร ของท่าน มาแล้ว ดังนั้น อ. เศรษฐี ถามแล้วว่า อ. บุตรของเรานั้น ย่อมอยู่ ณ ที่ไหน ดังนั้น อ. นายเสเมียน กล่าวแล้วว่า อ. บุตรของท่านนั้น ยืนแล้ว ณ ที่ใดแห่งเท้า ดังนั้น ครั้งนั้น อ. เศรษฐี เห็น แล้ว ซึ่งบุตรนั้น ยงบุคคลให้เรียบแล้ว ซึ่งนายเสเมียน ถามแล้วว่า อ. ทรัพย์ มีประมาณเท่าไร มีอยู่ ในเรือน ของเรา ดังนี้ ครับเมื่อคำว่า ขัแตนาย อ. โกฎี ท. สีสนามทรัพย์นั้นเที่ยว มีอยู่ แต่ว่า อ. การกำหนด นี้ด้วย นี้ด้วย แห่งกันตะเป็นเครื่องอุปโภคและเป็นเครื่องบริโภค ท. ด้วย แห่งบ้านและนามและสัตว์ตัวมีเท่า สองและสัตว์ตัวมีเท่าและยานและพาหนะ ฯ ด้วย ซึ่ง มีอยู่ ดังนี้ อนายนเสเมียนนั้น กล่าวแล้ว เป็นผู้ใคร่เพื่อ อธิบายว่า อ. จะไม่ให้ ซึ่งทรัพย์มีประมาณเท่าไร แก่โสมะ ผู้เป็นบุตร ของเรา ดังนี้ เป็น กล่าวแล้ว ว่า อ. เรา ย่อมให้ ดังนี้ อ. ธิดาของเศรษฐี ฟังแล้ว ซึ่งคำนี้ คิดแล้วว่า อ. เศรษฐี เมื่อกล่าว อีก พิกลกล่าวว่า ซึ่งคำอะไร อ. ย่อมฟัง ซึ่งคำนี้ เป็นผู้อาศจะระลึกประสังสระแปลความโด่ เป็น สายแล้ว ซึ่งเมฆ ท. ร้องให้ยุ่ง กล่าวแล้ว ข้าแต่พ่อ อ. ท่าน ท. ย่อมากแล้ว ซึ่งคำนี้ ถืออะไร อ. เรา ย่อฟัง ซึ่งคำนี้ ชื่อว่า แม้นี้ ของท่าน ท. อ. เรา ไปเป็นผู้ไม่มีบุญหนอ ย่อมเป็น ดังนั้น ประหารอยู่ ซึ่งเทธูนั่น ในมาทางเหลือง ด้วยกระหม่อม ล้มแล้ว อ. เศรษฐี ย่อมไม่อาจ เพื่ออ่านว่า อีก โดยประกาศใด เสียดส่อย ในท่ามกลาง แห่งอก ของเศรษฐีนี้ ฯ ด้วยกระหม่อม โดยประกาศนั้น แสดงแล้ว ซึ่งการร้องไห้ง ๆ แม้ อ. เศรษฐี ได้ทำแล้ว ซึ่งภาคละ ในขณะนั้นนั่นเทียว ฯ อ. ชน ท. ไปแล้ว กรุณูลแล้ว แก่พระราชา พระนามว่าอุเทน ว่า อ. เศรษฐี ตายแล้ว ดังนี้ ฯ อ. พระราชา ทรงยังบุคคลให้เผากันแล้ว ซึ่งก็คือการเผาซึ่งสิระ ของเศรษฐีนี้ ตรัสถามแล้วว่า ก็ อ. บุตร หรือ หรือว่า อ. ธิดา ของเศรษฐีนั้น มีอยู่หรือ ดังนี้ ฯ อ. ชน ท. กรุณูลแล้ว ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ อ. บุตร ของเศรษฐี นี้ว่าโมสละ มีอยู่ ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ อ. เศรษฐี มอบให้แล้ว ซึ่งสมบัติทั้งปวง แก่บุตรนั้น ตายแล้ว ดังนี้ ฯ แปล โดยอรรถ ๒. ในกาลต่อมา พระราชาทรงสั่งให้เผาทรัพย์สมบัติ ฯ ในวันนั้นฝนตก ๆ ที่พระสน หลวงมีน้ำขังอยู่ในนั้น ๆ บุตรเศรษฐีไปแล้ว ด้วยหวังว่า จักเผาพระราชา ฯ พระราชาทรงเปิดพระแกล ทอดพระเนตรดูนายโสเภณีมาแล้วทรงเห็นเขาเผาด่าน้ำที่พระสนหลวงเดินมา จึงรำลามเขา ซึ่งมาวายบังคับแล้วยื่นอยู่ว่า พ่อเจ้าขอโสภะหรือ ฯ เมื่อเขารับถามว่า ถูกแล้ว พระพุทธเจ้าข้า ทรงปลอบ เขาว่า เจ้าอย่าเสียใจว่า บิดาของเรานี้แก่กรรมแล้ว เราจักให้ตำแหน่งเศรษฐีนี้เป็นของบิดาของเจ้า แก่เจ้า (ข้อความนี้เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือภาษาไทย เป็นการแปล เรื่องราวเกี่ยวกับการเคารพบูชาและความเชื่อในศาสนาในบริบทของพระพุทธศาสนา)