ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระมหามนตรี กตปญฺโญ ปัญหาและเฉลย วิชาแปลมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๒๔๕
พวกเธอ เพราะฉะนั้น จึงทรงประทับอยู่ที่ปตะเคียนนั้น เพียง ๑ เดือน ในวันที่เสด็จออกไป ทรงอธิษฐานโดยประกิทกุเหล่านั้น จะลิ้มรอบอกน้ำมัน ลังกั้นน้ำ และรองเท้าของตนไว้ เสด็จออกไปในเวลาเสด็จออกไปนอกปู่จารวิหาร จึงทรงคลอดฤทธีแล้ว ครั้งนั้นภิกษุเหล่านั้นพูดว่า ผมลิ้มสิ่งนี้และสิ่งนี้ แม่ผมก็ลิ้ม (เหมือนกัน) ทั้งสองรูปจึงกลับไป จำสถานที่นั้นไม่ได้ฯ ถูกหนามไม้ตะเคียนทีมแทง เที่ยวหาพืชสิ่งของของตน ห้อยอยู่ที่ตะเคียนต้นหนึ่งจึงอีอา หลักไถแล้วฯ แม้พระบรมศาสดา ก็ภิรากษมสงส์ เสวยบุญของพระสิวิมาระไปออกประมาณ ฯ เดือนเหมือนกัน เสด็จถึงบพพารามจงแล้ว ฯ ครั้งนั้นหลวงตาเหล่านั้นล้างหน้าแต่เช้าตู่ ตั้งใจว่า พวกเราจักดีดข้าวเจ๋ง ที่เรือนของนางวิสาขา ผู้อาวาสคันถฤก คงไปกินข้าวเจ๋ง ฉันของขนคีอยู่แล้วฯ ลำดับนั้น นางวิสาขาเรียนถามหลวงตานั้นว่า ท่านผู้เจริญ ก็พระคุณเจ้าได้ไปอยู่ของพระเรวัตรเถระ พร้อมกับพระศาตดาเภรอ ๆ จ้า อุบาสิกา ๆ พระคุณเจ้า ที่อยู่ของพระเรวัตรเถระน่ารื่นรมย์ไหม ฯ ที่อยู่ของพระเรวัตรเถระนั้น จักนำรื่นรมย์แต่ไหน ณ ที่นั่นไปด้วยตนตะเคียน หนามขาวคล้ายกับเป็นที่อยู่ของพวกเปรต อุบาสิกา ๆ
พระราชพุทธินาถวงศ์ ธรรมมดโน วัดปทุมฯ เฉลย. สนามหลวงแพนบทกัลฯ ตรวจแก้.