พระยมานติ์ กนฺตปญฺโญ: ปัญหาและเฉลย : หน้า 147/183
ปัญหา-เฉลย วิชาแปลมคธเป็นไทย ประโยค ๑-๒ พ.ศ. ๒๕๓๔ – ๒๕๖๙ : หน้า 147/183 ศึกษาปัญหาและเฉลยของวิชาเปลมครเป็นไทยจากการแปลของพระราชปิยดิฐี พร้อมความรู้เกี่ยวกับพระนางและแนวคิดบัณฑิตในพระธรรม.
3 ครั้ง
สรุปเนื้อหา
เนื้อหานี้เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้เรื่องปัญหาและเฉลยวิชาเปลมครเป็นไทย โดยได้กล่าวถึงการที่พระนางมีความหวาดกลัวต่อเสียงของสัตว์และวิธีการที่พระนางจะทำให้สัตว์หนีไป การศึกษานี้เชื่อมโยงกับแนวคิดของบัณฑิตในพระธรรม การอ่านสามารถนำไปสู่ความเข้าใจที่ลึกซึ้งในเรื่องนี้ได้ โดยมีการดูแลและตรวจแก้โดยสนามหลวงในแผนกบาลี ทั้งนี้เนื้อหานี้ถูกนำเสนอภายใต้การแปลของพระราชปิยดิฐีจากวัดธรรมามูล จังหวัดชัยนาท.
หัวข้อประเด็น
-ปัญหาและเฉลยในวิชาเปลมคร
-พระนางและความหวาดกลัว
-แนวคิดของบัณฑิต
-การศึกษาและการแปลพระธรรม
ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระยมานติ์ กนฺตปญฺโญ ปัญหาและเฉลย วิชาเปลมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๑๘๙
แล้ว ย่อมจักกินเนื้อ ๆ แม้พระนาง อันนั้นนำไปอยู่ ทรงหวาดต่อร่มเงา จึงทรงด่าว่า ถ้าเราจักร้องธรรมดาเสียงคน เป็นที่หวาดเสียงของพวกสัตว์ดีรฉาน มันได้ยินเสียงนั้นแล้วก็ทิ้งเราเสีย เมื่อเป็นอย่างนี้เราก็ถึงความสิ้นสุขพร้อมกับเด็กในครรค์ แต่มันจึงในที่สุดแล้วเราจะร้องขึ้น แล้วใส่มันให้หนีไป ๆ พระนางทรงยืนไว้ได้ ก็เพราะความที่พระองค์เป็นบัณฑิต ๆ
พระราชปิยดิฐี ปีอาจาโร วัดธรรมามูล จ.ชัยนาท แปล.
สนามหลวงแผนกบาลี ตรวจแก้.
หน้าหนังสือทั้งหมด
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
หนังสือที่เกี่ยวข้อง
Load More