เฉลยวิชาแปลนดรเป็นไทย : หน้า 161/183

กรมสมเด็จ พระปญฺญาภา ระลึกและเฉลย วิชาแปลนดรเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๒๕๙๗ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล มครเป็นไทย แปล โดยพยัญชนะ ๑. ก็ โดยสมัย นั่นแห องวิสาขา ผู้ภูมิมาตร เป็นผู้มิลามาก เป็นผู้มีหลายมาก เป็นผู้มีลุก ผู้มีโรคหายได้ เป็นผู้มีหลายผู้โรคหายได้ เป็นผู้ฉุกบุครพร้อมแล้วว่าเป็นคนคล้ายย งย่อง ในพระนครชื่อว่า สาวติๆฯ ๒. ในพันแห่งอุงแและหลาน ท. ผู้มีประมาณเพียงนั้นหนาๆ บุคคล แมคนหนึ่ง ชื่อว่าเป็นผู้ฉุกแล้ว ชึ่งความตาย ในระหว่าง ไมได้แล้ว อ.ชนะ ท. ผู้อยู่ในพระนครชื่อว่าสาวติโดยปกติ เชื่อเชิญแล้ว ซึ่งนางวิสาขา ก่อน ยิ่งนางวิสาขา ยอมให้บริโภค ในมรสพ ท. อันเป็นสมคล ๓ ครั้งนั้น ครั้นเมือมหาชน ผู้อื่นบุคคลทั้งระดับแล้วทั้งตกแต่งแล้ว ไปอยู่ สุวิหาร เพื่ออนึ่งข้อธรรม ในวันแห่งมหรสพ วันหนึ่ง, แม.อ.นาง-วิสาขา บริโภคแล้ว ในที่แห่งนั้น องบุคคล เชื่อเชิญแล้ว ประดับแล้ว ซึ่งเครื่องประดับชื่อว่านามหลาด ไปแล้ว สุวิหาร กับ ด้วยมหาชน เปล่งแล้ว ซึ่งอาวรณ์ ท. ได้แล้ว แก่ -อ.คำ่า ก็ โดยสมัย นั่นแห องมหรสพ ยอมมี ในพระนครชื่อว่าสาวติฯ, อ.มนุษย์ฯ. ผู้ฉุบบุคคลทั้งประดับแล้วทั้งตกแต่งแล้ว ย่อมไป สุวิหารฯ ครั้งนั้นเปลี่ยน อ.นาง-วิสาขา ผู้ดำารมาตร เปลืองแล้ว ซึ่งอาวรณ์ฯ ผูกแล้ว กระทำให้เป็นอ้อมภูมินธะ ที่พหม่ ได้แล้วแสวงทาติ ส ด้วยคำว่า น่ะสวาใช้ เอาเดก อ.จิ๋ว จื่อเออ ซึ่งอ่อนมุณฏะ นี้ ดังนี้ ดังนี้ อันพระธรรมะ-สังหาหาจารย์ กล่าวแล้ว หมายเอา อย่างนางวิสาขา ขั้นทางทีใด, -นางนวาสี นั่นฯ ได้เว้า อ.นางวิสาขา ไปอยู่ สุวิหาร คิดแล้วว่า อ.อนุสราประดับแล้ว ซึ่งเครื่องประดับ อันมีค่ามาก อันอย่างเป็นรูปรุง กระทำ ให้เป็นเครื่องประดับ อันเราสามแล้ว ที่คราะ เพียงเรแต่หลังเท่าเท้า เข้าไป สุวิหาร ไม่ควรแล้ว ดังนี้ เปลืองแล้ว ซึ่งเครื่องประดับนั้น กระทำแล้ว ให้เป็นอ้อมภูมินธะ ได้แล้ว ในมือ ของนางวิส ผู้ตรงใช้รีบเร่งแรงแห่งช้างหา ผู้บเกิดแล้ว ด้วยบุญ ของตนเนเทียว ๆ อ.นางทางนี้นั่นเทียว ย่อมอาจ เพื่ออันถือเอา ซึ่งเครื่องประดับนั้น, เพราะเหตุนี้อ.นางวิสาขา กล่าวแล้วว่า แน่ะแม่ อ.เจ้า จื่อเออา ซึ่งเครื่องประดับนี้, อาเร จับประดับ ซึ่งเครื่องประดับนั้น ในกาลเป็นทีใกล้ จากสำนัก ของพระศาสตาด ดังนี้ กะนางทางนั้น ๆ ก็ อ.นางวิสาขา ครั้นให้แล้ว ซึ่งเครื่องประดับนั้น ประดับแล้ว ซึ่งเครื่องประดับชื่อว่านามภูรกะ เข้าไปฝ่าแล้ว ซึ่งพระศาสตา ได้ฟังแล้ว ซึ่งธรรม ฯ