ปัญหาและเฉลย วิชาแปลมครเป็นไทย : หน้า 105/183

พระมหามนตรี กตปัญโญ ปัญหาและเฉลย วิชาแปลมครเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๑๐๑ แปล โดยอรรถ ๒. อาสนในลำดับสุดท้ายของอาสนะในโรงฉันยังถึงพระราชันทัน พระเกสรพาเธอเหลีการไป แนะนำรำำสอนเธอเนือง ว่า เธอควรทำสิ่งนี้ เธอไม่ควรทำสิ่งนี้ พระราชนั้นได้เป็นผู้ง่าย เต็มใจรับคำสั่งสอน ดังนั้น จึงปฏิบัติตามคำที่พระเกสรสั่งสอน โดยกล้าแม่นนัก ก็สรรหัตผล ๆ พระเกสรพพระราชนั้นเปยสำนักพระบรมศาสตดา ถวายบังคมแล้วนั่ง ๆ ลำดับนั้น พระบรมศาสตาดทรงทำปฏิสันถาร ตรัสพระสตรีตรงนั้นว่า สารีบุตร อันเตวาสิฏิของเธอเป็นผู้ง่ายหรือหนอแห ะ พระเกสรบูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระเจ้า เธอเป็นว่่าง่ายอย่างยิ่ง แม้เมื่อ ข้าพรององค์กล่าวซึ่งอะไร ๆ เธอไม่เคยโกรธ ๆ พระศาสดาตรัสว่า สรีบุตร เธอเมื่อได้สิริวิรทวิอาณนั้นแล้ว พิธีรับประมณเท่าไร ๆ พระสรีบุตรยกบูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์จึงรับได้แม้งํนมากทีเดียว ๆ ต่อมาวันหนึ่ง ภิกขุทั้งหลายสนทนากันในโรงธรรมว่า ทราบว่า พระสารีบุตรเธอเป็นผู้ติญา กโดยที่ ระลึกถึงอุปการณ์เพียงทิพพะเท่านั้น ให้พระนมผู้กตนาของ แม้พระราชเธอเป็นผู้อทนต่อ คำสอน ได้พระอุปมาณผู้อดทนต่อคำสอนเหมือนกัน ๆ พระบรมศาสตดา ทรงสติคำของอังคฤหเหล่านั้นแล้ว ตรัสว่า ภิกขุทั้งหลาย มิใช่แต่ในบัดนี้เท่านั้น แม้นาก่อน พระสารีบุตรเธอเป็นผู้ติญา กฤ เวทิตเหหตเหมือนกันดังนี้เพื่อประกาศความนั้น จึงตรัสสอนจิตจิตชาตินั้นในทุกขณะอย่างมีพิสดาร ๆ พระศรีคัมภิรญาณ สมมาปุณิโต วัดป่าน้ำ เฉลย. สนามหลวงแผนกบาลี ตรวจแก้