ปัญหาและเฉลย วิชาเปลม กรุเป็นไทย : หน้า 45/183

พระมหามนตรี กดฺปญฺโญ ปัญหาและเฉลย วิชาเปลม กรุเป็นไทย ประโยค ๑-๒-๓-๑ ต่างมีอุปการะแก่เรามาทั้งนั้น เราไม่อาจจะพูดว่า ชื่อว่าชำเหล่านั้น ไม่มีอุปการะแก่ได้ ถ้าเราจำปีวิพากษ์นี้พี่งนี้ พวกๆอยู่ผู้โน้น จักทำการทะเลาะกับพวกที่อยู่ผู้นี้เหล่านั้น เพื่อจะเอาพระธาตุ ถ้าจำพิจิพรรณพี่งอยู่ผู้ยัง พวกที่อยู่ผู้ยังนี้ ก็จักกระทำเช่นเดียวกัน ความทะเลาะ แม้มิเกิดขึ้น ก็อาจจะเร่งนั่นแหละเกิดขึ้น แม้เมื่อจะสงบ ก็จะอาศัยเราเหน่น่าสงบได้ ดังนี้ จึงกล่าวว่า ทั้งพวกที่พี่งนี้ ก็มีอุปการะแก่เรา ทั้งพวกที่อยู่ ผู้ฝังน ก็มีอุปการะแก่เรา ชื่อว่าบุคคลผู้ไม่มีอุปการะ ไม่มี พวกที่อยู่ผู้ฝังนี้ จงชุมชนนันท์พี่งนี้แหละ พวกที่อยู่ฝังน จงชวนกันผึงนี้นั่นแหละ ในวันที่ ๗ จากวันนั้น พระเกสร้งดับสมาริกากลางอากาศ สง ฯ ชั่วค่ำตา ในท่ามกลางแม่น้ำ กล่าวธรรมะแก่มหาชน แล้วอภิฐานว่า ขอดังสีของเราแตกในท่ามกลาง ส่วนหนึ่งจงตกพี่งนี้ ส่วนหนึ่งจงตกฝังนี้ ส่วนหนึ่งจงตกฝังนี้ ส่วนหนึ่งจงตกฝังนี้ ๙ มหาชน คำควรอญฺแจ ๙ เสียงร้องให้ ได้เป็นประหนึ่งเสียงแผ่นดินทรุด น่าเสื่อมใจว่า แม้ว่าสิ่งร้อนให้วันจบพิมพานแห่ง พระศาสดา ฯ พระเทพมุนี ธรรมโมตโน วัดปากน้ำ เฉลย. สนามหลวงแผนกบาลี ตรวจแก้.