แปล พระเจ้าและพระธรรมในเมืองพาดี : หน้า 38/183

ฉลย ประโยค ๑-๒ แปล มครเป็นไทย แปล โดยภัญชนะ ๑.อ. เรื่องของพระเจเรชื่อว่าจักบาบ อันข้าเจ้า จะกล่าว ๆ อ. อันถามว่า อ. พระธรรมเทนนา นี่ว่า. อ. ธรรม ท. มีเป็นสุขผีเก่าแก่ มีกำเรสรีที่สุด สำเร็ด้ใจ หากว่า อ. บุคคล มีใจโทษโทษประทุษร้ายแล้ว กล่าวอยู่หรือ หรือว่า กระทำอยู่ อ. ทุกข์ ย่อมไปตาม ซึ่งบุคคลนั้น เพราะจตุจริต มี อย่าง ๓ นั่น เพียงดัง อ. ล้อ หมุนไปตามอยู่ ซึ่งรอเท่า แห่งใดัว เนื่องด้วยกัล้าตัวนำไปอยู่ ซึ่งแอก ดังนี้ อันพระศาสดาตรัสแล้ว ในที่ไหน ดังนี้ ๆ อ. อันตอบว่า อ. พระธรรมเทนนี่ อันพระศาสดา ตรัสแล้ว ใน เมืองชื่อว่าพาดี ดังนี้ ๆ อ. อันถามว่า อ. พระธรรมเทนนั้น อันพระศาสดา ทรงปรารภ ซึ่งใคร ตรัสแล้ว ในเมืองชื่อว่าพาดี ดังนี้ ๆ อ. อันตอบว่า อ. พระธรรมเทนนี่ อันพระศาสดา ทรงปราร ซึ่งพระเจรเรชื่อ ว่าจักบาบา ตรัสแล้ว ในเมืองชื่อว่าพาดี ดังนี้ ๆ ได้ยินว่า อ. เศรษฐีว่าจามาหาสวรรณ์ เป็นผู้มุขทรัพย์ เป็นผู้มั่งคั่ง เป็นผู้มั่ง โฉลามา เป็นผู้สูบหอมไม่ได้ ได้แล้ว ในเมืองชื่อว่าถ้าว่าดี ๆ ในวันหนึ่ง อ. เศรษฐีนี้ ไปแล้ว สู่ความเป็นอธอง อาแล้ว มาอยู่ เห็นแล้ว ซึ่งดังไอ้นึ่นเป็นเจ้าหญิงป่า ตันหนึ่ง มีกำลังถึงพร้อมแล้ว ในระหว่างแห่งหนทาง คิดแล้วว่า อ. ตันนี้มั่นใจอยู่แล้วว่าอาจรอบแล้ว จักเป็น ดังนี้ ยงบุคคลให้ระราคา ซึ่งส่วนภายใน แห่งนี้อืนเป็นเจ้าแห่งป่า นิ่งบุคคลให้ระทำแล้ว ซึ่งเครื่องอ่อนตัวคือกำแพง ยงบุคคลให้ระ เกลี้ยแล้ว ซึ่งทราย ยงบุคคลให้ยืนขึ้นแล้ว ซึ่งริงชะแยงระงมแผ่นผ้า กระทำให้พอแล้ว ซึ่งดต้นไม้นั้นเป็นเจ้าแห่งป่าแก้บา แห่งป่า กระทำแล้ว ซึ่งความปรารถนาว่า อ. เรา ได้แล้ว ซึ่งงบุคคลหรือ ว่าชิงดา จักกระทำ ซึ่งสักการะ ใหญ่ แท่น ๆ ดังนั้น หลิกไปแล้ว ๆ แปล โดยอรรถ ๒. ลำดับนั้น เศรษฐี คิดว่า ลูกสาวของเรางามไปวันรุ่งขึ้น น้องอยู่ในห้อง ให้ลูกนั่งในที่ใกล้ ได้โอวาทว่า แม่ ธรรมดาลูกสะให้อยู่บนตระกูล สมควรคารามายงั้นแหละ ดังนั้น ๆ มิตราสิทธิ์นี้นั่นงในห้องดังดังนี้ ก็ได้อวาทว่า ขึ้นอยู่ของธัญชัยเศรษฐีแล้ว ๆ ฝ่ายเศรษฐีนี้ ได้กล่าวสอนลูกสาวอยู่นั่นแล้ว ได้ให้ โอวาท ๑๐ ข้อว่า แม่ ธรรมดาลูกสะไว้ ผู้อยู่ในตระกูลพ่อ ๆ ไฟในไม่ควรออกไปนอกเลย ไฟออก ไม่ควรนำเข้าไปมาในภายใน ควรให้แกคนที่ให้เท่านั้น มิควรให้แกคนที่ให้แก่คนที่ให้แกคนที่ ไม่ให้ ควรลงให้เป็นสุข ควรรีดก็ให้เป็นสุข ควรอนให้เป็นสุข ควรบำเรอไฟ ควรบอ่นน้อมเทวดาภายใน ดังนี้แล้ว ในวันรุ่งขึ้น ให้เรียกประชุมเสนาทั้งหมดแล้ว ยึดถือภูมิ ๘ คน ให้เป็นผู้ค้ำประกัน ในท่ามกลาง ราชเสนาแล้ว กล่าวว่า ถว้า โทษเกิดขึ้นแก่ลูกสาวของเราในที่ที่ไปแล้ว ท่านทั้งหลายพึ่งจะชำระ ดังนั้นแล้ว