ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระมหามนตรี กฤดญโญ ปัญหาและเฉลย วิชาแปลมหาศาลเป็นไทย ประโยค ๑-๒ ๑๙๙
ประโยค ๑-๒
แปล มครเป็นไทย
สอบ วันที่ ๒ มีนาคม ๒๕๕๙
แปล โดยพี่ญชนะ
๑. ราชคนครสี่ สิรี ราชคนสุรินทร์ เคห วิชากโรโคโร อุปโบซดต ฯ สมนี อุปนิษฐ มภูกิำ อาทิตย์ กฤดา ยาว คว้า ปรมิ ตรีจงนาคา มนฺุ ฯ ติด ทาสมมุทรา สุพุทฺจา เคหสมิกา; ตสมา โส โรโค สุพุทฺจา เสภัญญา คริยะบ คณฺ ฯ โรคผฺูญา ปุตฺติ สนิทฺติ จิตฺ โอลเกตฺวา อาสูญํ 'ตตา อิมสูมิ กริ ฯโรค อุปํนเน ปิตติฺติ วิมติ โอโลเกตฺวา อาสุญฺ พุทธา ชีวิต ฯ โลมุตฺติ, ตว อนโลเกตฺวา ยถา ตา ปลายตวา ชีวณ๒๐ ปูนาวิทฺวา อมาคํ อสุขฺฐาน เจตฺ ตตา ทิสฺส นรฺ โนีโย นิทฺทวา จิพบฺติ, ตา อุทธฺรติวา ชีวิต กปปเยสฺติ ฯ โส มาตาปฏิทิน ทินสตฺวา เสน, นรฺฐานี คณฺ ฯ ธนสฺส อรฺ ควา ฤๅฑฺวา จินฺ ตสฺส มณี ' ม น โกติ สถาวาณฺติ, สทะนฺธํ ธนํ อุทธริตฺวา ลุจฺฉสฺมํ, "เอนแน" ทุตฺก ผฺูดเณน นิริ โอฆาริโติ ม ิ คฤยา วิเนธยะ, อนุมนํภา ภติ กฺฤวฯ คีเยนฺุนติ, อถกํ ปิตฺติณิ นิฤต ฯ "อดํ โกโร กติเกน อุตฺโธติ ปูณฑิโต ภาวี ฯ
(กุมภฺโสลา ภาค ๒ หน้า ๕๕-๗๒)
แปล โดยอรรถ
๒. อด นฺ ภทฺฏา "เสจ อนุหาํ เอก กุมฺ คฤสฺสส, ภคฺวาเทน นุษามติํ อาหุํ " ก็ เนนฺม นามาติ ฯ "ปิพรนฺโจนามม: เสจ อุษสติ; ปติว อตุรฺยา "ตตา อุฤ โอฤาํ สกฺ ฎา๙๙๙ ฯ โคเณ โยเณ, หฤฺทิอุสํธานิ ติณฺดุญาติ คมนวลา; อมมา ตุมเห ฑูเณ อูฤ โทษ ยามํ ปจฺจุํ วิฤฺติวตฺถิ อาโรเจติที โว "สารุติ สมปฏิจฺจิ" อตฺถิ ฯ"อจนฺ ตกฺติฺน, อกิจ ฆิติฺกิ นิฤตฺวา "อคฺฆาํ ตสมํติปํ เอกํ อโรฤ อชฺฌะ โส เทวโลํ ตํ ฑามํ อนฺ ฑิวา อาโกนฺ ฏฤติ๙๙๙ ฯ "อโคภ กกานํ ภกิรํ อกํนฺ ฏฤติ๙๙๙ ฯ ราชา ตสฺส วสฺสนํ ตตฺโต มหรฺสํ บุรสส โสทิโต อา ณ อคฺ คสา ฯ๙๙๙ ฯ "มหรฺสํ ปริสสเถ สุโภโท อา ฌ ฎ๎ฏิ รา" ซา ฎ๎ฏิ ฌมฺจกํ "ราชา ยํ วตฺติ วินึ" ฯ ตี่นา ยํ จินฺ ตํ สถาวํติ, ปุรํ ฆฤณํ เวทนํ กิตาธิ, ติตฺถระอา ฑู;๙๙๙ ฯ
(กุมภฺโสลา ภาค ๒ หน้า ๖๗-๘๒)