พระมหามนตรี กฤดปญฺโญ: วิชาเปล่าเป็นไทย : หน้า 13/183

พระมหามนตรี กฤดปญฺโญ ปัญหาและเฉลย วิชาเปล่าเป็นไทย ประโยค ๑-๒-๓-๔ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล มครเป็นไทย แปล โดยญี่ปุ่นนะ ๑. อ.พระเถร ไม่กล่าวแล้วว่า ก็ อ. เรา ท. จักประพฤติในวัตรอัน ๆ ท่านกล่าวแล้วหรือ ดังนี้ กล่าวแล้วว่า ดูอ่อนจิต อ. อัน ๆ เรากระทำ ซึ่งอะไร ย่อมควร ดังนี้ ๆ อ. นางกาลี กล่าวแล้วว่า ขะแท่นท่านผู้จริง อ. อัน ๆ กิทาย ท. ชื่อผู้มีภาระอยู่ในปัจจัยเป็นปกติ กล่าวซึ่งความเป็นคืออยู่ ในปัจจัย แก่น ท. ผู้ใช้งาปัจจัยด้วย แก่พระมหาเถรในวัตรด้วย แก่บุคคลผู้บริโภคชั้นน้อยด้วย ย่อมควร ดังนี้ ๆ อ. พระเถร ถามแล้วว่า อ. อัน ๆ กิทาย. ชื่อผู้มีภาระอยู่ในปัจจัยเป็นปกติ กล่าวว่าซึ่งความเป็นคืออยู่ ในปัจจัย แก่น ท. ผู้เผ่าสงปัจจาช่วย แก่พระมหาเถรในวัตรด้วย แก่บุคคลผู้บริโภคซึ่งบ้านด้วย ย่อมควร เพราะเหตุอะไร ดังนี้ ๆ อ. นางกาลี กล่าวแล้วว่า อ. โจร ท. ผู้มีกรรมอันกระทำแล้ว ผู้อื่นเจ้าของ ท. ติดตามอยู่ ซึ่งรอยเท้าและรอยเท้าตาม ทั้งแล้ว ซึ่งหมายมั่นว่า ในปัจจัย จะหนีไป ครั้งเมื่อความเป็นอย่างนั้น มีอยู่ อ. มนูษย์ ท. จะกระทำ ซึ่งอันตรายเป็นเครื่องเบียดเบียนรอบ แก่กะท. มีความอยู่ในปัจจัยเป็นปกติ แต่ว่า ครั้งเมื่อความเป็นคืออยู่ในปัจจัย อันกิทาย ท. ผู้ก็อยู่ในปัจจัยเป็นปกติ กล่าวแล้ว แก่น ๆ มีผู้นำที่ซึ่งปัจจัยเป็นต้น เหล่านั้น ย่อมหายา ซึ่งอุปาทะว่า อ. เรา ท. ย่อมรู้ ซึ่งความเป็นคือออยู่ ในปัจจัย แก่น ๆ. มีชนผู้ก็ซึ่งปัจจัยเป็นต้น เหล่านั้น ย่อมหาม ซึ่งอุปาทะว่า อ. เรา ท. ย่อมรู้ ซึ่งความเป็นคือออยู่ในปัจจัย อันกิทาย ท. ผู้ก็อยู่ในปัจจัยเป็นปกติ กล่าวแล้ว เช่นกัน ๆ มีผู้นำซึ่งซึ่งปัจจัยเป็นต้น เหล่านั้น ย่อมหาม ซึ่งอุปาทะว่า อ. เรา ท. ย่อมรู้ ซึ่งความเป็นคือออยู่ ในปัจจัย แก่น ๆ. มีชนผู้ก็ซึ่งปัจจัยเป็นต้น เหล่านั้น ย่อมหาม ซึ่งอุปาทะว่า อ. เรา ท. ย่อมรู้ ซึ่งความเป็นคือออยู่ในปัจจัย อันกิทาย ท. ผู้ก็อยู่ในปัจจัยเป็นปกติ กล่าวแล้ว ดังนั้น ๆ มีผู้นำซึ่งซึ่งปัจจัยเป็นต้น เหล่านั้น ย่อมหาม ซึ่งอุปาทะว่า อ. เรา ท. ย่อมรู้ ซึ่งความเป็นคือออยู่ ในปัจจัย แก่น ๆ ๓. พระเถร ถามแล้วว่า อ. วัตอะไร อื่น อันเรา พึงกระทำ ดังนี้ ๆ ๔. นางกาลี กล่าวแล้วว่า ข้าแต่น้องผู้เจริญ อ. วัต ๆ. มีاและเนื้อและแป้งและนํ้อล้อมเป็นต้น อันพระพุเป็นเจ้า ชื่ออยู่ ๆ ในปัจจัย พึงวิน อันพระผู้เป็นเจ้า ชื่ออยู่ ๆ ในปัจจัย ไม่ผิดประพฤติ เพียงดังหลับ ในกลางวัน พึงเป็นก็เล็กครรภ์มาได้ พึงเป็น เป็นผู้มีความเพียรอันปราราชแล้ว เป็นผู็โออฎาหามได้ เป็นผู้มีเมตตาหามได้ เป็น พึงเป็นมิอร่อยอัณฑงาม พึงเป็น. ในเวลาเย็น ครับเมื่อ อ. ทั้งปวง หลังแล้ว อันพระพุเป็นเจ้า ชื่ออยู่ ๆ ในปัจจัย พึงมา จากวัตร, ในกลางเป็นที่จัดเฉพาะซึ่งมีดัง ครับ เมือชนะ ๆ ทั่ง ๆ ยังไม่ลูกขันแล้วนั้นเทียว พึงไป สู้รัฐบาล, ข้าแต่น้องผู้เจริญ ถกว่า อ. พระพุเป็นเจ้า อยู่ ๆ อย่างนี้ ในนี้น่า จักอา เพื่ออ้ายยิ่งแห่งบรรพิตให้ถึงซึ่งที่สุดไช้, ถ้าา อ. ชนะ ท. นางแล้ว ซึ่งธีระของ