ปัญหาและเฉลย วิชาแปลคธเป็นไทย (ประโยค ๑-๒) : หน้า 122/183

๑๙๙ { ปัญหาและเฉลย วิชาแปลคธเป็นไทย ประโยค ๑-๒} พระมหามนตรี กตปญฺโญ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล คธเป็นไทย แปล โดยพญาชนะ ๑. ได้ยินว่า ในกาลอันเป็นไปแล้ว อ. พระมหากัปปะ เป็นผู้มีอิทธิปาฏิหาริย์ทำแล้ว ณ ที่ใกล้แห่งพระบรม ของพระพุทธเจ้าพระนามว่าปฐมุตตะ เป็น ท่องเที่ยวไปอยู่ ในสมสาร เป็นช่างพูดผู้ เจริญที่สุด เป็น บังเกิดแล้ว ในหมู่บ้านของช่างพูด แห่งหนึ่ง ในอันไม่ไกล แต่พระนครซึ่งอพารวาสะฯ ในกาลนั้น อ. พระปัจเจกพุทธเจ้า ท. ผู้พึงหนึ่งเป็นประมาณ อยู่แล้ว ในปีชื่อว่ากิมพาณติ สิ้นเดือน ท. แด่ ย่อมอยู่ ในขบวน สิ้นเดือน ท. สี่ อันเป็นฤดูฝน ฯ อ. พระปัจเจกพุทธเจ้า ท. เหล่านั้น หยั่งลงแล้ว ในอันไม่ไกล จากพระนครซึ่งอพารวาสะ สิ้นอาระหนึ่ง ส่งไปแล้ว ซึ่งพระปัจเจกพุทธเจ้า ท. แด่ สู่สำนัก ของพระราชา ด้วยคำว่า อ. ท่าน ท. จ. ขอ ซึ่งตัดกรรม เพื่อประโยชน์แก่อันกระจะชั้นเสนาะ ดังนั้น ฯ อ. กาลนั้น เป็นกาลเป็นที่กระทำซึ่งมคลในเพราะการหวาน ของพระราชา ย่อมเป็น ฯ อ. พระราชาน นทรงสลับแล้วว่า ได้เนาว่า อ. พระปัจเจกพุทธเจ้า ฯ มาแล้ว ดังนี้ เสด็จออกไปแล้ว ตรัสถามแล้ว ซึ่งเหตุ แห่งพระปัจเจกพุทธเจ้า ฯ มาแล้ว ตรัสแล้วว่า ข้า แต่ท่านผู้เจริญ อ. โอกาส ย่อมไม่มี ในวันนี้ อ. มงคลใน เพราะการหวาน ของเรา ฯ ย่อมมี ในวันพรุ่งนี้ อ. รา จักกระทำ ในวันที่สาม ดังนี้ ไม่มินดั้งแล้วเทียว ซึ่งพระปัจเจกพุทธเจ้า ฯ ได้สติเข้าไปแล้ว ฯ อ. พระปัจเจกพุทธเจ้า ฯ ปรึกษากันแล้วว่า อ. เรา ฯ จักเข้าไป สุ่มบ้างอื่น ดังนี้ หลีกไปแล้ว ฯ ในขณะที่ อ. ธรรยาของช่างทุกผู้จริญที่สุด ไปอยู่ สู่พระนคร ชื่อว่าพาราณสี ด้วยอภินันตพิจารทำง บางอย่างนั่นเทียว เห็นแล้ว ซึ่งพระปัจเจกพุทธเจ้า ฯ เหล่านั้น ไว้แล้ว ถามแล้ว ฟังแล้ว ซึ่งเรื่องนี้เป็นไปทั่วนั่น จำเดิม แต่คน เป็นหญิงผู้มีทรศทรา ผู้กพร้อมแล้วด้วยปัญญา เป็น มันดิแล้วว่า ข้แต่ท่านผู้เจริญ อ. ท่าน ฯ ของรับ ซึ่งภิกษา ของฉัน ฯ ใว้พรั่ งนี้ดังนี้ ฯ อ. พระปัจเจกพุทธเจ้า ฯ เหล่านั้น กล่าวแล้วว่า ดูก่อนน้องหญิง อ. เรา ฯ เป็นผู้มาก ย่อมเป็นดังนี้ ๆ อ. หญิงนั้น ถามแล้วว่า ข้แต่ท่านผู้เจริญ อ. ท่าน ฯ เป็นผู้ประมาณเท่าไร ย่อมเป็น ดังนี้ ฯ อ. พระปัจเจกพุทธเจ้า ฯ กล่าวแล้วว่า ดูก่อนน้องหญิง อ. เรา ฯ เป็นผู้มันหนึ่งเป็นประมาณ ย่อมเป็นดังนี้ ๆ อ. หญิงนั้น กล่าวว่าแล้วว่า ข้แต่ท่านผู้เจริญ อ. ดิฉัน ฯ เป็นผู้พันหนึ่งเป็นประมาณ เป็น อยู่แล้ว ในหมู่บ้านนี้ ฯ บุคคล คนหนึ่ง ๆ จักถวาย ซึ่งภิกษา แก่พระพุทธเป็นเจ้ารับหนึ่ง ๆ อ. ท่าน ฯ ยังกิษา จงให้ อยู่ท่า อ. ดิฉันนั่นเทียว จักยังบุคคลให้ระฆา แต่เมื่อที่เป็นที่อยู่ เพื่อท่าน ฯ ดังนี้ ๆ อ. พระปัจเจกพุทธเจ้า ฯ ย้งดำมิตให้ยู่ท่านแล้ว ฯ