ปัญหาและเฉลย วิชาแปลมคธเป็นไทย ประโยค ๑-๒ : หน้า 16/183

16. ปัญหาและเฉลย วิชาแปลมคธเป็นไทย ประโยค ๑-๒ พระมาลัยมนตรี กดปุญโณ เฉลย ประโยค ๑-๒ แปล มคธเป็นไทย แปล โดยพ Vineyard ๑.อ. อุบาสก เที่ยวปอย ในถนนในเมือง ย่อมชักจวน (ย่อมเที่ยวชักจวน..) ว่า ข้าแต่แม่และพ่อ ท. อ.พนแห่งกิญ ฉันมานแล้ว อ.ท่าน ท. จัดอาจ เพื่ออนุวา ซึ่งกิญ ฯ มีประมาณหาไว้ อ. ท่าน ท. จัดอา เพื่ออนุวา ซึ่งกิญ ฯ แก่กิญ ฯ มีประมาณหา ดังนี้ อ.มนูญ ฯ ท. กล่าวแล้วว่า อ. ข้าทเจ้าท. จัดอา แก่กิญ ฯ ๑๐ อ. ข้าทเจ้าท. จัดอา แก่กิญ ฯ ๒๐ อ. ข้าทเจ้าท. จัดอาวา แก่ร้อย (แหงกิญ ฯ) ดังนี้ โดยกำหนดแต่กิญ ฯผู้เพียงพอ แก่ตน แกนด ฯ อ. อุบาสก กล่าวแล้วว่า ถ้อยอย่างนี้ อ. เรา ฯ ท. จัดการทำ ซึ่งการามพร๋อมกัน ในที่แห่งหนึ่ง แล้วจึงตุ้มดัง โดยความเป็นอันเดียวกันเทียว อ. ท่าน ฯ ทั้งปวง จงนำมาพร้อม ซึ่งวัตถุ ฯ มีอะไรบ้างและข้าวสารและเนยใสและน้ำอ้อยเป็นต้น ดังนี้ ยิ่งมนูญ ฯ ให้มามาพร้อมแล้ว (ซึ่งวัตถุ ฯ มันนั้นเป็นต้นเหล่านั้น) ในที่แห่งหนึ่งฯ ครั้งนั้น อ. กูฎพ ฯ คนนำให้แล้ว ซึ่งผ้านุ่มคนอ้อมแล้วด้วยน้ำฝาด อันบุคลาคนมาแล้วกว่าวันชื่อว่าคิพธร อันมีแสนหนึ่งเป็นราคา แก่อูฐานัน กล่าวแล้วว่า ถว่า อ. วัตถุดเป็นไปในทาน ของท่านย่อมไม่เพียงพอ (แก่ท่าน) ใช่มั้ย ฯ อ. ท่าน ก็สละแล้ว ซึ่งผ้านอับคล้อยแล้วด้วยน้ำฝาด ยัง- อ. วัตใดเป็นของพร่อง ย่อมเป็น -วัตถุดุฯ พิ้งเต็ม ถว่า อ. วัตถุดเป็นไปในทาน พึ่งเต็ม ถว่า อ. วัตถุดเป็นไปในทาน ย่อไม่เพียงพอใช่ ฯ ท่าน พึงถวาย แก่อ. ท่าน ย่อมปรารถนา เพื่ออนุวา แก่กิญ ฯปะรณูปฺโต ฯ วิหารูปนั่น ดังนี้ฯ ในกานั้น อ. วัตถู เป็นไปในทาน ทั้งปวง ของอุบาสกนั่น เพียงพอแล้ว (แก่บูดานัน ฯ) อ. วัตถุฯ ฯ ซึ่งว่าเป็นของพร่องไม่ได้แล้ว ฯ อุบาสกนั่น ถามแล้ว ซึ่งมนูญ ฯ ว่า อ. พ่องบุคลอ้อมแล้วด้วยน้ำฝาด อันมีคามได้ ผนัง ฯ อินกุถน ฯ คนนิหนึ่งกล่าวแล้วชื่ออย่างนี้ ให้แล้ว อ. วัตถูเป็นไปในทาน เป็ของกินกว่าหนี้เกิดแล้ว อ. เรา ฯ จะถวาย ซึ่งผ้านอับบุคลอ้อมแล้วด้วยน้ำฝาดนี้แกพระเกสรชื่อว่าสารินูตร ดังนี้ฯ อ. มนูญ ฯ บางพวกกล่าวแล้วว่า อ. ทร ฯ จะถวาย ซึ่งผ้าอนบุคลอ้อมแล้วด้วยน้ำฝาดผิ่น แกพระเกสรชื่อว่าศารินูตร ดังนี้ฯ อ. มนูญ ฯ บางพวกกล่าวแล้วว่า อ. พระเกสร (ชื่อว่าสารินูตร) เป็นผู้ภิรมในสมัยเป็นที่แก่รอบแห่งข้าวกล้าแจ้งไปเป็นปกติ ย่อมเป็น อ. พระเกสรซึ่งเวทนาทด เป็นสหายในกาลอันเป็นมงคลและกาลอันเป็นองงคล ฯ ของเรา ฯ เป็น ดังอในเทพแล้วเนื่องนิย ตารวก อ. หมู่แห่งน้ำ อ. เรา ฯ จะถวาย ซึ่งผ้าดับบุคลอ้อมแล้วด้วยน้ำฝาด อันมีค่าหมิได้ ผนัง แกพระเกสรชื่อวาเทวทัต ดังนี้ฯ เป็นผูมากกว่า ได้เป็นแล้วฯ ครั้งนั้น อ. มนูญ ฯ ได้ถวายแล้ว ซึ่งอันบุคลอ้อมแล้วด้วยน้ำฝาดผิ่นนั้น แกพระเกสรชื่อวาทเทวทัต ยังเป็นแล้วฯ ครั้งนั้น อ. มนูญ ฯ ได้ถวายแล้ว ซึ่งอันบุคลอ้อมแล้วด้วยน้ำฝาดผิ่นนั้น แกพระเกสรชื่อวาทเทวทัต ฯ อ. พระเกสรชื่อวาทเทวทัต ตัดแล้ว ซึ่งผ้าดับบุคลอ้อมแล้วด้วยน้ำฝาดอันค่ามีได้ผนังฯ ย่อมแล้ว น่มแล้ว ย่อมเที่ยวไป ฯ อ. มนูญ ฯ เห็นแล้ว ซึ่งพระเกสรชื่อว่าเทวทัตดังนี้ กล่าวแล้วว่า อ. ผ้าอนบุคลอ้อมแล้วด้วยน้ำฝาดอันค่ามีผิ่นนี้ เป็นผสมควรแก่พระเกสรชื่อว่าพระเกสรฯ ย่อมเป็นหามได้ อ. ผ้าอนบุคลอ้อมแล้วด้วยน้ำฝาดอันค่ามีผิ่นนี้ เป็นผสมควรแก่พระเกสรชื่อว่าสารินูตรฯ