ชัยชนะพระบรมโพธิสัตว์เหนือพญามาร : หน้า 75/576

ธรรมะ ประช ชัยชนะครั้งที่ ๑ (ตอนที่ ๑ ชนะพญามาร) ๗๔ อุปบารมีและปรมัตถบารมีเป็น ๓๐ ทัศ เมื่อทรงรำลึกถึงพระบารมีทั้ง ๓๐ ทัศแล้ว พระองค์มิได้ หวาดกลัวอานุภาพของพญามารและเสนามาร แม้พวกเสนามาร จะเปล่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหว สะเทือนไปทั่วทั้งภพสาม หวังจะ ทำให้มหาบุรุษหวั่นไหว ก็ไม่อาจเข้ามาใกล้พระมหาบุรุษได้ ด้วยอ้านาจบารมีธรรมที่พระองค์สั่งสมมานับภพนับชาติไม่ถ้วน ถึงมารจะแสดงอาการข่มขู่เช่นไร พระมหาบุรุษยังคงประทับนั่ง อยู่ที่รัตนบัลลังก์ โดยมิได้หวั่นไหวแม้แต่น้อย พญามารเห็นว่า บรรดาเสนามารมิอาจทำอันตรายพระมหาบุรุษได้ก็โกรธ คิดว่า เราจะต้องใช้อาวุธ ๙ ประการ ทำให้พระมหาบุรุษกลัวแล้วหนี ไปให้ได้ พญามารพลันบันดาลให้เกิดพายุใหญ่พัดมาจากทั่วสารทิศ มีกำลังลมสามารถทำลายภูเขาใหญ่สูงถึง ๓ โยชน์ให้สลายไปใน ทันที แต่ลมนั้นกลับไม่อาจทําอันตรายแม้จีวรของพระมหาบุรุษ ให้ไหวได้ พญามารได้บันดาลให้เกิดมหาเมฆ ทำห่าฝนให้ตกลงมา น้าฝนไหลนองไปทั่ว แต่ก็ไม่อาจทำให้แม้จีวรของพระมหาบุรุษ เปียกได้ พระบรมโพธิสัตว์ของเราจะได้รับชัยชนะพญามารหรือ ไม่อย่างไรนั้น และชัยชนะของพระองค์ในครั้งนี้สําคัญอย่างไร และจะมีผลต่อพวกเรา และต่อสรรพสัตว์ทั้งหลายอย่างไรบ้าง