ธรรมะเพื่อประชา : หน้า 411/576

ธรรมะเพื่อประชา วิธูรบัณฑิต บำเพ็ญ สัจจบารมี (5) ๔๑๐ บุญคุณที่ใช้ความพยายามนำพระโพธิสัตว์ลงมาแสดงธรรมใน นาคพิภพ พระโพธิสัตว์พักอยู่ในนาคพิภพครบ ๗ วัน ก็ขอ ลากลับไปสู่โลกมนุษย์ตามเดิม ปุณณกยักษ์นำท่านขึ้นมามโนมัย สินธพเหาะขึ้นจากนาคพิภพ เพียงครู่เดียวก็ไปถึงนครอินทปัตต์ ซึ่งขณะนั้น ชาวเมืองทั้งหมดกําลังตั้งหน้าตั้งตารอคอยพระ โพธิสัตว์อย่างใจจดใจจ่อ เมื่อพระโพธิสัตว์กลับถึงเมืองอย่างปลอดภัยแล้ว ได้ให้ โอวาทแก่พระราชาและชาวเมืองไม่ให้ประมาท และให้ห่างไกล จากอบายมุข ซึ่งเป็นทางมาแห่งความเสื่อม ทำให้เสียทรัพย์สิน เสียชื่อเสียง เสียหมดทุกอย่าง กระทั่งเสียชีวิต ตั้งแต่นั้นมา พระราชาและชาวพระนครต่างตั้งใจประพฤติธรรมและพากันทำ ทาน รักษาศีล เจริญภาวนาจนตลอดชีวิต ละโลกแล้วก็ได้ไป บังเกิดในสุคติโลกสวรรค์ ทั้งหมดนี้ คือเรื่องราวการสร้างบารมีของพระสัมมา สัมพุทธเจ้าของเรา ในสมัยที่พระองค์ยังเป็นพระบรมโพธิสัตว์ เราจะเห็นได้ว่า คนมีปัญญานอกจากจะทำตนให้รอดพ้นจาก ภยันตรายทุกอย่างแล้ว ยังเป็นที่พึ่งของมวลมนุษย์และเทวา ตลอดจนสรรพสัตว์ทั้งหลายอีกด้วยการหมั่นแสวงหาปัญญาใส่ตัว จึงเป็นสิ่งสำคัญต่อการดำเนินชีวิตบนโลกใบนี้ โดยเฉพาะ