ธรรมะเพื่อประชา: ชัยชนะครั้งที่ 4 (ตอนที่ 2 ชนะพกพรหม) : หน้า 207/576

ธรรมะเพื่อประชา ชัยชนะครั้งที่ 4 (ตอนที่ ๒ ช น ะ พ ก พรหม) ๒๐๖ เป็นอนิทัสสนะ คือ เห็นไม่ได้ด้วยจักษุวิญญาณ เป็นอนันตะ คือ ไม่มีที่สุดหรือหายไปจากความเกิดขึ้นและเสื่อมไปมีรัศมีในที่ทั้งปวง อันสัตว์ถึงไม่ได้ โดยความที่ดินเป็นดิน โดยความที่นํ้าเป็นน้ำ โดยความที่ไฟเป็นไฟ โดยความที่ลมเป็นลม โดยความที่เหล่า- สัตว์เป็นเหล่าสัตว์ หรือโดยความที่สิ่งทั้งปวงเป็นสิ่งทั้งปวง ถ้า ท่านรู้มากกว่าเรา หรือเก่งกว่าเราแล้วละก็ เราจะหายตัวไปจาก ท่าน หากท่านมีอานุภาพจริง ก็จงตามหาเราให้พบ พระบรมศาสดาทรงรับคำท้าว่า “เอาเถิด หากท่าน หายตัวได้ ก็จงหายตัวไปเถิด” เป็นเรื่องที่น่าแปลกว่า แม้พก พรหมจะหายตัวไปหลบอยู่ที่ไหน ก็ไม่อาจพ้นจากทัสสนะของ พระพุทธเจ้าได้ เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “เอาล่ะ เราจะ หายตัวไปจากท่านบ้าง” พกพรหมกล่าวว่า “ถ้าท่านหายตัวได้ ก็ จงหายตัวไปเถิด” พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงบันดาลให้พระองค์ หายไป พวกพรหมจึงมองไม่เห็นพระพุทธองค์ ได้ยินแต่เสียง ของพระองค์ที่กำลังตรัสอยู่ใกล้ๆ ว่า “เราเห็นภัยในภพและเห็น ภพของสัตว์ผู้แสวงหา ที่ปราศจากภพแล้ว ไม่กล่าวยกย่องภพ อะไรเลย ทั้งไม่ยังความยินดีให้เกิดขึ้นด้วย” จากนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงตรัสเล่าชีวประวัติของ พกพรหมเพิ่มเติมว่า นานมาแล้ว พกพรหมได้เกิดเป็นมนุษย์