ธรรมะเพื่อประชา : หน้า 367/576

ธรรมะเพื่อประชา วิธูรบัณฑิต บำเพ็ญสัจจบารมี (๑) ๓๖๖ ของเรา ในครั้งที่พระองค์ยังทรงบำเพ็ญบารมีเป็นพระโพธิสัตว์ ท่านเป็นปุโรหิตผู้ทรงธรรมของพระราชา เป็นผู้มีปัญญามาก ฉลาดในการกล่าวธรรม และแก้ไขปัญหาธรรมอันลึกซึ้ง จน เกียรติศัพท์เป็นที่เลื่องลือไปทั่วทั้งชมพูทวีป แม้พญานาคราชยัง อยากจะสนทนาธรรมด้วย วันหนึ่งจึงได้หาโอกาสมาสนทนา ธรรมกับท่าน พญานาคบังเกิดความเลื่อมใส เกิดมหาปีติ ได้ มอบเครื่องประดับ คือแก้วมณี เพื่อบูชาธรรมพระโพธิสัตว์ แต่ ครั้นกลับถึงนาคพิภพ วิมลาเทวีอัครมเหสีไม่เห็นแก้วมณี ก็ ทวงถามว่าหายไปไหน *พญานาคราชตอบว่า “ดูก่อนน้องนางผู้เจริญ เราได้ สดับธรรมกถาของท่านปุโรหิตผู้ทรงธรรม เกิดจิตเลื่อมใส จึง บูชาธรรมท่านด้วยแก้วมณี ท่านปุโรหิตเป็นบุคคลผู้ควรบูชา แม้แต่ท้าวสักกเทวราชก็ยังบูชาธรรมท่านด้วย” พญานาคราช พรรณนาคุณของพระโพธิสัตว์ว่า “ท่านกล่าวธรรมกถาได้ ไพเราะราวกับกาลเป็นที่อุบัติขึ้นของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระ ราชาทั้งหมดในชมพูทวีปต่างพอใจในการฟังธรรมจากท่าน ถึง ขนาดฟังแล้วไม่อยากเสด็จกลับแว่นแคว้นของตน เพราะเสียง *มก. วิธูรชาดก เล่ม ๖๔ หน้า ๓๖๖