ประโคน - พระรีบัมปัตถุฤาเทวาแปลงภาค ๕ : หน้า 47/189

ประโคน -พระรีบัมปัตถุฤาเทวาแปลงภาค ๕-หน้าที่ 45 ยูสุน (ให้กัด) พระเทวะรีบขึ้นต้นไม่ดีนักโดยเร็ว นั่งในที่สูง ช่วยบูรหนึ่ง. สนับทั้งหลายก็หากบำล้อมต้นไม้ไว้ [นายพรานแทงพระเทวะ] นายโกะไปแล้ว ร้องบอกว่า "ท่านแม้นั่งตนไม่มีกิวาม พันไปได้" ดังนี้แล้ว จึงแทงพื้นเท้าของพระเทวะด้วยปลายลูกศร. พระเทวะได้แต่ร้องวอนว่า "ขอท่านอย่าทำเช่นนั้น" นายโกะนอกนี้ไม่คำนึงถึงคำอ้อนวอนของพระเทวะ แทงพื้นเท้าทั้ง ๒ แล้วด้วยอากาารอย่างนี้เทียว สรีระของพระเทวะได้เป็นประดุจอัครกุศลด้วยคมนิรัน. ท่านเสวยเวทนาไม่สามารถจะคุมได้ เพราะที่ท่านแม้นั่งสุดลงก็หมดไม่ได้. จึงวอน เมื่อดกลง ก็ตกลงมาคุมนายโกะ (นันแหล) ตั้งแต่ศิระที่เดียว. [ผูซุสุนขุมคันนายพราน] เหล่าสุนัขรูกันเข้าไปในระหว่างจิร ด้วยสำคัญว่า "พระเทวะตกลงมา" ดังนี้แล้วก็รุกกันดิ้นจิรของ ๆ ตน ทำให้เหลืออยู่เพียงกระดูก. สนับทั้งหลายออกมามะระหว่างจิรแล้ว ได้อยู่ ณ ภายนอก ที่นั้น พระเทวะจึงกัดกิ่งไม้แห่งกิ่งหนึ่งว่างสนับเหล่านั้น. เหล่าสุนัขเห็นพระเทวะแล้ว รู้ว่า "พวกัวกัดกันเจ้าของเอง" จึงหนีเข้าป่า.