พระนางโรหิณีในพระธัมมปิฏกฐกถา : หน้า 192/231

ประโยค - คำนิจพระธัมมปิฏกฐกถา ยกกิ้งทอแปม ภาค ๖ - หน้าที่ 192 เรื่องพระนางโรหิณีขัดDigัญญา ๑๘. ๑๒๒/๒ ตั้งแต่ เทสนาวาสนา พฤ ฯ โสตาปฏิผลทิน เป็นต้นไป. เทสนาวาสนา ในกาลเป็นที่สุดแห่งเทสนา พฤ ฯ ชนา อ. ชนา ท.มาก ปาปุณิสู บรรลุแล้ว โสตาปฏิผลทิน อธิผลานึ่ง ซึ่งอธิผล ท.มีโสตาปฏิผลเป็นต้น ๆ โรหิณีแม่ อ. พระนางโรหิณี ปฏิฤทธิ ทรงตั้งอยู่เทพแล้ว โสตาปฏิผล ในโสตาปฏิผล ๆ ต้น ๆ แล้ว ในขณะนั้นนั่นเทียว อรรี่อ. สรีระ อุสา โรหิณีาของพระนาง โรหิณีนั้น สุวณฺณวนฺณ เป็นสรีระมีรวะเพียงวรรณะแห่งทอง อโล่ ได้เป็นแล้ว ๆ สา โรหิณี อ. พระนางโรหิณีนันท์ ฯฤา เคลื่อนแล้ว ติเต อุตตภาวิโด จากอัตภาพนั้น นิพพุติตา บังเกิดแล้ว สิ้นบุญเณร ในระหว่าคืน เทวาปูดาน์ ของเทพบุตร ท. เจตุน์ ๔ ตา- ติสวา ในภึชื่่อว่าควัดดีง สาโพทิกา เป็นผู้นำมาชั่งความเลื่อมใส รูปโสตาปฏิผล เป็นผู้ล้างแล้วซึ่งความเลื่อมใสด้วยความงามแห่งรูป อโล่สิ ได้เป็นแล้ว ๆ เทวาปุตตา อ.เทพบุตร ท. เจตนาโรปิ ฯฤา เห็นแล้ว ฯ เทวติรดิ์ ชื่นนางเทพิดกนัน อุปปนฺนสินหา ผู้มีความคิดเห็นอันเกิดขึ้นแล้ว หฤทวา เป็น วิวาทูตา วิวาทกค้นอย่ำ (เทวบิดา) อ. นางเทพิดา นิพพุต๏ บังเกิดแล้ว อนฺโต ในภายใน สีมารแห่งแดน ม๎ ของเรา (เทวิดา) อ.นางเทพิดา นิพพุต๏ บังเกิดแล้ว