ธรรมะเพื่อประชา - พระอัญญาโกณฑัญญะ ผู้รัตตัญญู : หน้า 18/581

ธรรมะเพื่อประชาll พระอัญญาโกณฑัญญะ ผู้รัตตัญญู (๑) ๑๗ เวลาดอกไม้บาน ลมจะหอบเอาละอองเกสรไปเก็บไว้บนใบกอปทุม ในใบกอปทุมนั้น หยาดน้ำจะตกเป็นหยดๆ สุกด้วยแสงอาทิตย์ที่ แผดเผา จากนั้นจะกลายเป็นเหมือนน้ำตาลเคี่ยว ซึ่งมีชื่อเรียก ใหม่ว่า โปกขรมธุ หรือนํ้าหวานบนใบบัว ช้างจะนำน้ำชนิดนี้ มาถวายพระเถระ รากบัวในสระจะโตขนาดเท่าหัวไถ ช้างก็ไปนำมาถวาย ท่าน เหง้าบัวมีขนาดเท่ากลอง และใบบัวใหญ่ เหง้าบัวนั้น แต่ละข้อจะมีนํ้านมประมาณหม้อหนึ่ง ช้างก็ไปถอนขึ้นมาถวาย จากนั้นช้างจะช่วยกันปรุงเมล็ดบัวกับน้ำตาลกรวดถวาย โดย เอาอ้อยวางบนแผ่นหินแล้วเอางวงจับแผ่นหินอีกก้อนหีบอ้อย น้ำหวานก็ไหลออกมาจนเต็มแอ่งและบ่อ จากนั้นก็ทำให้สุกด้วย แสงอาทิตย์แผดเผา งวดจนกลายเป็นนมก้อน เสร็จแล้วช้างก็ นำมาถวายพระเถระ ขนาดของยากๆ ช้างยังสามารถทำได้ เพราะฉะนั้นไม่ต้องห่วงเรื่องผลาผล ไม่ว่าจะเป็นขนุน กล้วย มะม่วงสุก จึงไม่เหลือวิสัยที่เหล่าช้างฉัททันต์จะนำมาถวาย พระเถระได้ พระเถระปฏิบัติธรรมอยู่ในป่าตลอด ๑๒ ปี บางครั้งก็ แสดงธรรมให้กับภุมมเทวา รุกขเทวา อากาศเทวา ในวันอุโบสถ จะมีพระอินทร์พร้อมกับบริวารลงมาฟังธรรม ท่านก็แผ่เมตตา